Historia vuõssmõs sääʹmǩiõllsaž kuʹǩes fiktiofiʹlmm, Katja Gaurilooff Jeʹvida lij ååʹn vaalmâš. Fiiʹlm tuejjummuš lij leämmaž kuʹǩes projeʹktt.
– Ååʹn lie tuõđi šiõǥǥ toobdâlm. Leäp-i täʹst juʹn vuârddam, kuäʹss fiiʹlm vuäitči õlmstâʹtted, ceälkk Gauriloff.
Jeʹvida-fiiʹlm maaiʹlm vuõssjeäʹǩǩääž lij ǩieʹssmannust Tribeca-fiʹlmmfestivaalâst New York -gåårdest. Lääʹddjânnmest fiiʹlm vueiʹnet čâhčča.
– Tuäivvap, što vuäǯǯap čâhčča jäʹrjsted Sääʹmjânnma jiijjâs vuõssjeäʹǩǩää, ku leäʹp tuejjääm fiiʹlm Čeʹvetjääuʹrest.
Fiiʹlmest Jeʹvida čuäjtâʹlle Agafia Niemenmaa, Heidi Uʹlljan Gauriloff da Sanna-Kaisa Palo. Sanna roolâst lij Seidi Haarla. Jeʹvida jieʹnn čuäjtââll Heini Wesslin, ääʹjj Erkki Gauriloff, ääkk Matleena Fofonoff da vueʹbb Sophia Kiprianoff. Jeeʹres roolin vueiʹnet ouddmiârkkân Johannes Holopainen, Jarkko Lahti da Emmi Parviainen.
Katja Gauriloff da Niillas Holmberg lie ǩiõttǩeeʹrjtam fiiʹlm.
Jeʹvida-fiʹlmm kovvad saaʹmi jieʹllem
Jeʹvida-fiiʹlmest läʹddlõvvum sääʹmm Iida mäcc eeʹǩǩlooʹjji mâŋŋa päʹrnnpoodd-dommses Čeʹvetjääuʹr voudda mueʹđđviʹnes Sannain. Dommvuuʹdest päʹrnnpoodd moošt pâjjne Iida miõʹlle. Son lij heelǥääm sääʹmvuõđâs da Jeʹvida-nõõmâs.
Fiʹlmm seuʹrrai vueiʹvvooumaž Jeʹvida jieʹllem kooum äiʹǧǧpââʹj ääiʹj: 10-ekksiʹžžen eeʹjj 1952, nuõrr vuõrâsooumžen 1960-lååǥǥast da 76-ekksiʹžžen ânnʼjõžääiʹj. Jeʹvida-fiʹlmm kovvad, måkam saaʹmi jieʹllem lij leämmaž da mäʹhtt tõt lij mottjam läʹddlâsttmõõžž mieʹldd. Fiiʹlm maainâs vuâđđââvv tuõttmainnsid, koid Katja Gauriloff lij kuullâm jieʹllmes ääiʹj jieʹnnstes da ruåđines.
Šuurmõs vueʹss saaʹmi čuäjtõõʹlljin jie leämmaž čuäjtõõllâm kamera ooudâst ääiʹjben. Katja Gauriloff mušttal, što sij silttee kuuitâǥ čuäjtõõllâd sami puârast.
– Kâʹl seeʹst lie luândlaž čuäjtõõllitääid. Fiʹlmmjem mõõni puârast da leäm sami rämmai lopp-puättmõõžžâst.
Jõnn joukk sääʹmvieʹǩǩteei leʹjje mieʹldd fiiʹlm tuejjummšest teimma Čeʹvetjääuʹr vuuʹdest še.
Ânnʼjõžääiʹj sääʹmfiʹlmm ǩiõttʼtââll traumaid da identiteeʹtt
Mõõnni 10 eeʹjj ääiʹj sääʹmfiiʹlmin leät ǩiõttʼtõõllâm jäänab da jäänab saaʹmi traumaid da identitetta õhttneei aaʹššid.
– Tõk lie vuâstai vuõssmõs teeʹm, ku tuejjeeskuäʹđet sääʹmǩiõllsaž persoonlaž fiiʹlm. Meeʹst-i assimilaatio lij jõnn trauma puk meerast. Juõʹǩǩ piârrjest lie aainâs ǩiõččlâsttmõõžž tän teeʹm pirr, särnn Katja Gauriloff.
Fiiʹlm lie õhtt vueʹǩǩ ǩiõttʼtõõllâd saaʹmi čueʹccemčõõʹlmid, leâša tõi veäkka vueiʹtet lââʹzzted väʹlddmeer tieʹttemvuõđ saaʹmin še.
– Jiõm jiõčč haaʹled mättʼted väʹlddmeeru mij historia pirr, leâša lij-han tõt õhtt vueʹǩǩ puʹhtted veiddsab tieʹttemvuõʹtte mij aaʹššid, kook ravvsânji vaikkted ânnʼjõžäigga.
Lââʹzz sääʹmǩiõllsaž ođđsid vuäitak ǩiõččâd Yle Ođđâz-seeidast da kuvddled Nuõrttsäämas-seeidast Yle Areenast.
