din

Ayrıca bakınız: -din, DIN, Din, dín, dìn, dîn, dìŋ

Türkçe

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /ˈdin/
• Heceleme: din

Köken 1

Osmanlı Türkçesi دين‎, Arapça دِين‎ (dīn).

Ad

din (belirtme hâli dini, çoğulu dinler)

Çeşitli dinlerin sembolleri (2)

1. (din) Tanrı'ya, doğaüstü güçlere, çeşitli kutsal varlıklara inanmayı ve tapınmayı sistemleştiren toplumsal bir kurum; diyanet.
   •  Her dinin mabetleri bütün müminlere açıktır. — H. C. Yalçın
2. (din) Bu nitelikteki inançları kurallar, kurumlar, töreler ve semboller biçiminde toplayan, sağlayan düzen.
   •  Yazık ki bu sanat ve din bahsinde bana arkadaşlık edecek kültürde değil. — R. H. Karay
3. (mecaz) İnanılıp çok bağlanılan düşünce, inanç veya ülkü; kült
   • Para onun dini olmuştu.

Çekimleme

din adının çekimi

hâl	tekil	çoğul
yalın	din	dinler
belirtme	dini	dinleri
yönelme	dine	dinlere
bulunma	dinde	dinlerde
ayrılma	dinden	dinlerden
tamlayan	dinin	dinlerin

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	dinim	dinlerim
belirtme	dinimi	dinlerimi
yönelme	dinime	dinlerime
bulunma	dinimde	dinlerimde
ayrılma	dinimden	dinlerimden
tamlayan	dinimin	dinlerimin
2. tekil (senin)
yalın	dinin	dinlerin
belirtme	dinini	dinlerini
yönelme	dinine	dinlerine
bulunma	dininde	dinlerinde
ayrılma	dininden	dinlerinden
tamlayan	dininin	dinlerinin
3. tekil (onun)
yalın	dini	dinleri
belirtme	dinini	dinlerini
yönelme	dinine	dinlerine
bulunma	dininde	dinlerinde
ayrılma	dininden	dinlerinden
tamlayan	dininin	dinlerinin
1. çoğul (bizim)
yalın	dinimiz	dinlerimiz
belirtme	dinimizi	dinlerimizi
yönelme	dinimize	dinlerimize
bulunma	dinimizde	dinlerimizde
ayrılma	dinimizden	dinlerimizden
tamlayan	dinimizin	dinlerimizin
2. çoğul (sizin)
yalın	dininiz	dinleriniz
belirtme	dininizi	dinlerinizi
yönelme	dininize	dinlerinize
bulunma	dininizde	dinlerinizde
ayrılma	dininizden	dinlerinizden
tamlayan	dininizin	dinlerinizin
3. çoğul (onların)
yalın	dini	dinleri
belirtme	dinini	dinlerini
yönelme	dinine	dinlerine
bulunma	dininde	dinlerinde
ayrılma	dininden	dinlerinden
tamlayan	dininin	dinlerinin

Sözcük birliktelikleri

din adamı, din ataşesi, din baronu, din birliği, din dışı, din erki, din felsefesi, dini bütün, gizli din, Hak dini, semavi dinler

Köken 2

Fransızca dyne

Ad

din (belirtme hâli dini, çoğulu dinler)

1. (fizik) C.G.S. sisteminde 1 gramlık bir kütlenin hızını saniyede 1 santimetre artıran güç birimi.
   •  Bir nevton 10⁵ dine eşittir.

Ad

din (belirtme hâli dini, çoğulu dinler)

1. (halk ağzı) Bir şeyin en yüksek ve sivri noktası.
2. (halk ağzı) ilmek.

Sözcük birliktelikleri

din doruğu

Atasözleri

• [atma Recep din kardeşiyiz]]
• dinime küfreden bari Müslüman olsa
• dinime söven bari Müslüman olsa
• dinime dahleden bari Müslüman olsa
• dinine yandığım
• dinim hakkı için
• dinim hakkı aşkına
• dini imanı para,
• dini bir uğruna,

Deyimler

dinden imandan çıkmak, dinden imandan olmak, dini gibi bilmek

Çeviriler

din bilimi

• Afrikaanca: religie (af)
• Almanca: Religion (de) d
• Amharca: ሃይማኖት (am) (haymanot)
• Arapça: دِين‎ (ar) e (dīn)
• Azerice: din (az)
• Bulgarca: религия (bg) d (religiya)

  Dungan: җё (ži͡o), дин (din) (bilhassa İslâm)

  Hakka: 宗教 (hak) (chûng-kau)

  Kantonca: 宗教 (yue) (zung¹ gaau³)

  Mandarin: 宗教 (zh) (zōngjiào)

  Doğu Min: 宗教 (cdo) (cŭng-gáu)

  Güney Min: 宗教 (zh-min-nan) (chong-kàu)

  Wu: 宗教 (wuu) (tson jiau)

• Çuvaşça: тӗн (cv) (tĕn)
• Danca: religion (da)
• Esperanto: religio (eo)
• Estonca: religioon (et)
• Felemenkçe: religie (nl)
• Fince: kultti (fi), uskonto (fi)
• Fransızca: religion (fr) d
• Gagavuzca: din (gag)
• Hausaca: addini (ha)
• İngilizce: religion (en)
• İsveççe: religion (sv) g
• İtalyanca: religione (it)
• Karaçay-Balkarca: din (krc)
• Kürtçe: ol (ku), dîn (ku)
• Lehçe: religia (pl)
• Malayca: agama (ms) (اݢام‎ (ms)), anutan (ms) (انوتن‎ (ms)), din (ms) (دين‎ (ms)), kepercayaan (ms) (کڤرچاياءن‎ (ms))
• Mari dili: религий (mhr) (religij)
• Norveççe: religion (no) e
• Rusça: душа (ru) (duşa)
• Sicilyaca: arma (scn)
• Slovakça: duša (sk)
• Somalice: diiq (so)

  Kırım Tatarcası: din (crh)

  Osmanlı Türkçesi: دين‎ (ota)

• Türkmence: diin (tk), din (tk)
• Ukraynaca: душа (uk) (duşa)

  Modern Yunanca: ψυχή (el) (psychí)

Ek okumalar

• Vikipedi'de din

Çeviriler

fizik

• Almanca: Dyn (de) n
• Fince: dyn (fi)
• Fransızca: dyne (fr) d

Ek okumalar

• Vikipedi'de Dyn

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "din" maddesi

Azerice

Köken

Arapça دِين‎ (dīn)

Söyleniş

• Heceleme: din

Ad

din

1. (din bilimi) din

Ek okumalar

• Azerice Vikipedi'de din

İsveççe

Söyleniş

• Heceleme: din

Adıl

din

1. (sahiplik zamiri) senin

İsveççe sahiplik zamirleri
adet	1. kişi	2. kişi	3. kişi
			eril	dişil	nötr
tekil	min	din	hans	hennes	dess
çoğul	vår	er	deras

Karaçay-Balkarca

Köken

Arapça دِين‎ (dīn)

Ad

1. (din bilimi) din

Kırım Tatarcası

Köken

Arapça دِين‎ (dīn)

Söyleniş

• Heceleme: din

Ad

din

1. (din bilimi) din

Kaynakça

“din”, Luğatçıq (Rusça)

Ek okumalar

• Kırım Tatarcası Vikipedi'de din

Kuzey Kürtçe

Söyleniş

• Heceleme: din

Ad

din ?

1. başka, diğer

Özbekçe

Köken

Arapça دِين‎ (dīn)

Söyleniş

• Heceleme: din

Ad

din (çoğulu dinlar)

1. (din bilimi) din

Ek okumalar

• Özbekçe Vikipedi'de din

Tatarca

Köken

Arapça دِين‎ (dīn)

Söyleniş

• Heceleme: din

Ad

din

1. (din bilimi) din, inanç

Ek okumalar

• Tatarca Vikipedi'de din

Türkmence

Köken

Arapça دِين‎ (dīn)

Söyleniş

• Heceleme: din

Ad

din

1. (din bilimi) din

Ek okumalar

• Türkmence Vikipedi'de din

Zazaca

Köken

Arapça دِين‎ (dīn)

Söyleniş

• Heceleme: din

Ad

din ? (çoğulu dini)

1. (din bilimi) din

Ek okumalar

• Zazaca Vikipedi'de din