dinim

Türkçe

Köken

din + -im

Söyleniş

• (benim dînim): IPA^(anahtar): /diː.ˈnim/
• (din benim): IPA^(anahtar): /ˈdiː.nim/
• Heceleme: di‧nim

Ad

dinim

1. din (ad) sözcüğünün birinci tekil şahıs iyelik tekil çekimi