Circus

xénero de aves

Circus é un xénero de aves de presa accipítridas entre as que están as tartarañas e a gatafornela. As tartarañas cazan caracteristicamente voando baixo sobre terreo aberto, alimentándose de pequenos mamíferos, réptiles ou aves. Son aves facilmente identificables coas súas ás longas, unha cola estreita longa, un voo lento e baixo sobre pradeiras e teñen peculiaridades no cranio. Pénsase que as tartarañas se diversificaron coa expansión das pradeiras e a aparición das herbas C4 hai uns 6 a 8 millóns de anos durante o Mioceno tardío e o Plioceno.[1]

Taxonomía

editar
Macho adulto de Circus hudsonius.

O xénero Circus foi creado polo naturalista francés Bernard Germain de Lacépède en 1799.[2] Como especie tipo foi seguidamente designada a tartaraña das xunqueiras.[3][4] A maioría das tatarañas están situadas neste xénero. A palabra Circus procede do grego antigo κρέξ (kréx) que se refire a unha ave de pernas longas e é posible que en último extremo derive dunha onomatopea.[5][6]

O xénero Circus foi situado no pasado na subfamilia Circinae, pero os estudos de filoxenia molecular mostraron que este agrupamento é polifilético, aniñado dentro de Accipitrinae.[7][8] As especies do xénero Polyboroides non están estreitamente emparentados con el e sitúanse na súa propia subfamilia Polyboroidinae[8]

Un macho de tartaraña cincenta (Circus pygargus) mostra as ás en curva ascendente características e o hábitt de pradeira.

Especies

editar

O xénero contén 16 especies, das cales en Galicia viven a tartaraña das xunqueiras, a tartaraña cincenta e a gatafornela:[9]

Xénero Circus Lacépède, 1799 – dezaseis especies
Nome común Nome científico e subespecies Distribución Tamaño e ecoloxía Status da IUCN e poboación estimada
Tartaraña cincenta

Circus pygargus
(Linnaeus, 1758)
Eurasia, inverna en África e a India
Mapa de distribución
Tamaño:

Hábitat:

Dieta:
 LC 


Gatafornela

Circus cyaneus
(Linnaeus, 1766)
Eurasia
Mapa de distribución
Tamaño:

Hábitat:

Dieta:
 LC 


Circus hudsonius
(Linnaeus, 1766)
América do Norte[10]
Mapa de distribución
Tamaño:

Hábitat:

Dieta:
 LC 


Tartaraña das xunqueiras

Circus aeruginosus
(Linnaeus, 1758)

Europa, oeste de Asia; a distribución invernal inclúe África e a India.
Mapa de distribución
Tamaño:

Hábitat:

Dieta:
 LC 


Circus spilonotus
Kaup, 1847
Asia (migratoria) Tamaño:

Hábitat:

Dieta:
 LC 


Circus ranivorus
(Daudin, 1800)
sur e centro de África
Mapa de distribución
Tamaño:

Hábitat:

Dieta:
 LC 


Circus approximans
Peale, 1849
Nova Zelandia, Australia, illas do Pacífico Tamaño:

Hábitat:

Dieta:
 LC 



Circus spilothorax
Salvadori & D'Albertis, 1875
Nova Guinea
Mapa de distribución
Tamaño:

Hábitat:

Dieta:
 LC 



Circus macrosceles
Newton, 1863
Océano Índico (Madagascar e as Illas Comores) Tamaño:

Hábitat:

Dieta:
 EN 


Circus maillardi
J. Verreaux, 1862
(Océano Índico) Illas da Reunión
Mapa de distribución
Tamaño:

Hábitat:

Dieta:
 EN 


Circus buffoni
(Gmelin, JF, 1788)
América do Sur
Mapa de distribución
Tamaño:

Hábitat:

Dieta:
 LC 


Circus assimilis
Jardine & Selby, 1828
Australia, Indonesia
Mapa de distribución
Tamaño:

Hábitat:

Dieta:
 LC 


Circus maurus
(Temminck, 1828)
sur de África
Mapa de distribución
Tamaño:

Hábitat:

Dieta:
 EN 


Circus cinereus
Vieillot, 1816
América do Sur
Mapa de distribución
Tamaño:

Hábitat:

Dieta:
 LC 


Tartaraña de peito branco

Circus macrourus
(S. G. Gmelin, 1770)
migratoria: leste de Europa, Asia, África (inverno)
Mapa de distribución
Tamaño:

Hábitat:

Dieta:
 LC 


Circus melanoleucos
(Pennant, 1769)
Asia Tamaño:

Hábitat:

Dieta:
 LC 


Fósiles

editar
  1. Oatley, Graeme; Simmons, Robert E.; Fuchs, Jérôme (2015). "A molecular phylogeny of the harriers (Circus, Accipitridae) indicate the role of long distance dispersal and migration in diversification". Molecular Phylogenetics and Evolution 85: 150–60. PMID 25701771. doi:10.1016/j.ympev.2015.01.013.
  2. Lacépède, Bernard Germain de (1799). "Tableau des sous-classes, divisions, sous-division, ordres et genres des oiseux". Discours d'ouverture et de clôture du cours d'histoire naturelle (en francés). París: Plassan. p. 4. A numeración das páxinas empeza na un en cada unha das tres seccións.
  3. Mayr, Ernst; Cottrell, G. William, eds. (1979). Check-list of Birds of the World. Volume 1 (2nd ed.). Cambridge, Massachusetts: Museum of Comparative Zoology. p. 316.
  4. Lesson, René P. (1828). Manuel d'ornithologie, ou Description des genres et des principales espèces d'oiseaux (en French) 1. París: Roret. p. 105.
  5. Beekes, Robert (2010). Etymological Dictionary of Greek. pp. 702, 776. ISBN 978-90-04-17420-7.
  6. Hogg, John (1845). "A catalogue of birds observed in South-eastern Durham and in North-western Cleveland". The Zoologist 3: 1049–1063.
  7. Mindell, D.; Fuchs, J.; Johnson, J. (2018). "Phylogeny, taxonomy, and geographic diversity of diurnal raptors: Falconiformes, Accipitriformes, and Cathartiformes". En Sarasola, J.H.; Grange, J.M.; Negro, J.J. Birds of Prey: Biology and conservation in the XXI century. Cham, Switzerland: Springer. pp. 3–32. ISBN 978-3-319-73744-7.
  8. 1 2 Catanach, T.A.; Halley, M.R.; Pirro, S. (2024). "Enigmas no longer: using ultraconserved elements to place several unusual hawk taxa and address the non-monophyly of the genus Accipiter (Accipitriformes: Accipitridae)". Biological Journal of the Linnean Society doi=10.1093/biolinnean/blae028.
  9. Gill, Frank; Donsker, David; Rasmussen, Pamela, eds. (agosto de 2022). "Hoatzin, New World vultures, Secretarybird, raptors". IOC World Bird List Version 12.2. International Ornithologists' Union. Consultado o 6 de decembro de 2022.
  10. Etherington, Graham J.; Mobley, Jason A. (2016). "Molecular phylogeny, morphology and life-history comparisons within Circus cyaneus reveal the presence of two distinct evolutionary lineages". Avian Research 7. doi:10.1186/s40657-016-0052-3.

Véxase tamén

editar

Ligazóns externas

editar