Hayaller, tutkular, istekler, hedefler, bitmek bilmez umutlar… Bunların üstüne kurulu hayatımız. Hep bir şeyler elde etmek, kazanmak ve kaybetmemek için çabalamak üzerine. Bir hedefimiz, hayalimiz var diyelim. Ulaştığımızda ne oluyor? Her zaman daha fazlasını istiyoruz. Bitmek bilmeyen bir hırsla, doyumsuzlukla…

Peki hayat bunun hakkında ne düşünüyor? Sana verilenlerin (belki bir yetenek, belki para, belki destekleyici bir aile…) bir anda yok olup gitmeyeceğinin garantisi var mı? En basitinden duyuların... Yarın gözlerini kapkaranlık bir dünyaya açmayacağına emin misin? Ya da sevdiğin kişinin…

Bu nasıl bir yolculuktu, bu ne biçim bir yapımdır... Felsefi ve dini motiflerin bu denli yoğun olacağını beklemiyordum. (Yeni ahitten bölümler falan var) Normal bir intikam hikayesi sanıyordum fakat bu bir intikam hikayesinin çok çok fazlasıydı. Sevgi-nefret, intikam almak-affetmek, dost-düşman ilişkilerini yüreğimizin en derinlerinde sorgulatıyor bize ve bu nefret döngüsünden nasıl kurtulabileceğimizi öğretiyor Thorfinn'in yolculuğuna tanıklık ettirerek.
Animeleri geçtim, bir çok yapımda olmayan karakter derinliklerine sahipti. Her karakterin motivasyonunu başından sonuna kadar öyle güzel anlattı ki en önemsiz gördüğüm karakterler…

Bu inceleme, filmin kendisinden ziyade; bir ufak filme değinerek kendi hayatımla ilgili bir şey paylaşmamdan ibaret olacak. Filmle ilgili bir okuma yapmak isteyen dostlarım aradıklarını burada bulamayacak, onlara okumalarını tavsiye etmiyorum…

Basketbol… Hayatımın tüm seyrini değiştiren, beni her anlamda dönüştüren ve yeniden şekillendiren büyük bir tutku. Yaşanan her şeye, tüm sakatlıklara ve zorluklara rağmen; 'İyi ki hayatıma girmiş, iyi ki başlamışım' diyorum.

Basketbola ortaokulda, bir yaz kursuna katılarak başladım ve o yıllarda okulumun takımında da oynuyordum. Bu filmle tanışmam ise…