İnsanların yerini almış replikantlarla çevrili bir gelecekte "gerçek" ve ruhu olan biri olmanın anlamına dair bir hikaye..

K, kendi ve toplum tarafından yalnızca bir üretim; makine olarak görülür. Ona destek olan, tek yakını ise bir başka yapay ve dijital ürün olan Joi'dir. Ona sıradan değil de özel olduğunu söyleyen tek kişi yine bir hayali figürdür.
K, bu yalnızlığın içinde çocukluğuna dair bir anı hatırlar. Ve anımsadığı bu anı sonucu bir hafızası olduğunu ve bu nedenle bir geçmişe, kendine özgü bir…

Seni kaçık görecekler, gülüp geçecekler ama seni mutlu eden şey her zaman mantıklı olmak zorunda değildir 🩷

Aslında hayallerimiz, biz istediğimiz sürece var olurlar; zihnimizin dış dünyaya tepkisi olarak düşünün.

O an dayanağa ihtiyacımız varsa ve çevremizden bunu sağlayamıyorsak zihnimiz hayal kurar.

O dönemi atlattıktan ve iyileşmeye başladıktan sonra da o şeyle bağımızı koparırız ve gerçek dünyaya geri döneriz, yine de uzun süre tutunduğumuz bir şeyse veda acılı olabilir ama bu her kaybın kötü olduğu anlamına gelmez bazı bağlardan kurtulmak…

Filmi, etkileyici bir başlığa sahip bir öneri videosunda görmüştüm. Başlığı tam hatırlamıyorum ama belli ki etkisi yeterince güçlüydü ki filmi izlememe sebep oldu.

Olayların çözülme sürecini biraz uzun buldum ve anlatımın özellikle başlangıçta çok akıcı olduğunu söyleyemem. Fakat bunun dışında filme sempati duymamı ve puanımı yüksek tutmamı sağlayan önemli bir etken vardı:

Enid karakterine birçok açıdan benzemem. Görünüşü, tarzı, mimikleri ve erkek zevki…

Bu benzerlik, filmle aramdaki bağı oldukça güçlendirdi.
Gençlik filmlerini çok seven biri olmasam da bunun sıradan, içi…

4 sene önce psikoloji ve ruhsal sorunlara dair ilk araştırmalarımı yapmaya başladığımda amaçladığım şey, etkileyici bir yazı çıkarıp dönem projemden yüksek puan almaktı. O dönem edindiğim bilgiler; internette okuduğum makaleler, hasta yakınlarının kişisel görüşleri ve ortak semptomların neler olduğundan ibaretti. Her araştırmada oldukça etkilenip şaşırmıştım ve en sonunda ortaya güzel bir yazı çıkarıp teslim etmiştim.

Psikolojiyle işimin tamamen bittiğini düşündüğüm sırada, kitap okumayı çok sevdiğimi bilen annemden bir hediye aldım. Kitaplarımı genelde kendim seçerdim, o yüzden çok ilgimi çekmeyeceğini düşünüyordum.…

Ebeveynliğin biyolojik bir durumdan ziyade kişisel bir sorumluluk olduğunu ve herkesin değil, sadece altından kalkabilecek insanların buna layık olduğunu anlatan çok güzel bir film.

Böyle dram ve ailesel hikâyeleri ele alan onlarca yapımın arasından açık ara en beğendiğim oldu diyebilirim.

Ayrıca Chris Evans’ın bu rol için seçilmesini de çok uygun buldum. Çünkü bence bazı aktörler, topluma yansıttığı imajının dışına pek çıkamıyorlar (sürekli gamsız, kötü karakteri oynayanların bu tür filmlerde oyunculuğunun tam geçmemesi ve inandırıcılığını etkilemesi) ama Chris Evans’ın kişiliği ve…

Her şeyi bırakıp annemin benim için hazırladığı film listesini izleme kararı aldım. Aylardır söylüyordu ve o büyük gün geldi!!
Geçen hesabıma bakıyorduk, “Bu filmler ne ya, tabii beğenmezsin. İzlesene şöyle güzel şeyler,” dedi. Hep derim, annem bir filmi beğeniyorsa bildiği vardır. Çünkü ben ne zaman bir film önersem, mutlaka daha iyilerini izlemiş oluyor.
Türüne göre bir sürü film önerisi aldım. Şimdi umuyorum ki listeye sadık kalacağım ama her an listeden şaşma ihtimalime karşı bir hashtag açacağım. Bu filmde de olduğu…