Lingua min nam
grupo dialectal das lenguas siníticas
A lingua min nam ou lingua min do sur é unha variante das linguas min falada en certas partes da República Popular da China, incluíndo o sur de Fujian, leste de Guangdong, Hainan, e sur de Zhejiang, e en Taiwán.[1] O min nam é falado pola emigración chinesa en Filipinas, Indonesia, Malaisia e Singapur.
| Lingua min nam | |||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 閩南語 | |||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||||
| Clasificación lingüística | |||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||||
| Wikidata C:Commons | |||||||||||||
Notas
editar- ↑ CAI ZHU, HUANG GUO (1 de outubro de 2015). Chinese language. Xiamen: Fujian Education Publishing House. ISBN 7533469518.
Véxase tamén
editar| Existe unha versión da Wikipedia en Lingua min nam |
| Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Lingua min nam |
| A Galipedia ten un portal sobre: China |
Outros artigos
editarBibliografía
editar- Branner, David Prager (2000). Problems in Comparative Chinese Dialectology — the Classification of Miin and Hakka. Berlín: Mouton de Gruyter. ISBN 3-11-015831-0.
- Chung, Raung-fu (1996). The segmental phonology of Southern Min in Taiwan. Taipei: Crane Pub. Co. ISBN 957-9463-46-8.
- DeBernardi, Jean (1991). University of Pennsylvania, ed. "Linguistic nationalism: the case of Southern Min". Sino-Platonic Papers (Philadelphia) 25. OCLC 24810816.
- Chappell, Hilary, ed. (2001). Sinitic Grammar. Oxford: Oxford University Press. ISBN 0-19-829977-X. "Part V: Southern Min Grammar" (3 articles).