ځ

ځ حرف دوازدهم الفبای زبان پشتو و حرف یازدهم الفبای زبان شغنانی است. حرف ځ دارای یونی کُد (U+0681 ) نام لاتینی (źim) و در الفبا و آوانگاری بین المللی به شکل ( [d͡z] / [z] ) درج گردیده است و در لاتین‌نویسی در قالب (ż) جا گرفته است که حرف کوچک آن به شکل (ź) و حرف بزرگ آن به شکل (Ź) تحریر می گردد. این حرف در پشتو صدایی معادل (دْز) دارد. حرف ځ در الفبای عربی و الفبای زبان فارسی وجود ندارد ولی در الفبای زبان پشتو و الفای زبان شغنانی به کثرت به نظر میرسد اما در این دو زبان جایگاه و کابرد خاصی دارد مگر کدام واژه مشترک تا کنون با حرف ځ در این دو زبان به نظر نه رسیده است.

شکل نوشتاری حرف ځ را در جدول زیر میتوان مشاهده کرد :

موقعیت:	جدا	پایانی	میانی	آغازی
شکل گلیف:	ځ	ـځ	ـځـ	ځـ

واژه های زبان شغنانی با حرف ځ

شماره	واژه شغنانی	لاتین	ترجمه فارسی	استفاده در جمله	ترجمه به زبان فارسی
۱	ځلفنگ	Źulfung	با مزه ، شیرین	- تت لپ ځُلفُنگ !	تو خیلی شیرین هستی !
۲	مږځۈنج	Maǵżönj	گشنه ، گرسنه	- وزم غل مږځۈنج نه سُڎج .	من هنوز گرسنه نشدم .
۳	کنیځ	Kaniż	کنیز ، خدمگار زن	- شاه بیک دس بای پینځ خا‌ږ کنیځث وند .	شابیک خیلی ثروند مند است که پنج شش کنیز دارد.
۴
۵
۶
۷
۸
۹
۱۰

منابع

1. الفبای پشتو
2. زبان شغنانی
3. الفبای لاتین