See also: ATON, AtoN, Aton, àton, ātōn̄, and Atọn

Hiligaynon

edit

Pronoun

edit

áton

  1. us

See also

edit
Hiligaynon personal pronouns
absolute (ang/si) ergative (sa/ni) ergative (preposed) oblique (sa)
full short full short full
first singular ako ko* nakon ko akon sa akon
plural inclusive kita naton ta aton sa aton
plural exclusive kami namon amon sa amon
second singular ikaw ka nimo mo imo sa imo
plural kamo ninyo inyo sa inyo
third singular siya niya iya sa iya
plural sila nila ila sa ila

Old Dutch

edit

Etymology

edit

From Proto-West Germanic *ātōn. Equivalent to at +‎ -on.

Verb

edit

āton

  1. to feed

Inflection

edit

Descendants

edit

Further reading

edit
  • āton”, in Oudnederlands Woordenboek, 2012

Romanian

edit

Etymology

edit

Borrowed from French atone.

Adjective

edit

aton m or n (feminine singular atonă, masculine plural atoni, feminine/neuter plural atone)

  1. unaccented

Declension

edit
Declension of aton
singular plural
masculine neuter feminine masculine neuter feminine
nominative-
accusative
indefinite aton atonă atoni atone
definite atonul atona atonii atonele
genitive-
dative
indefinite aton atone atoni atone
definite atonului atonei atonilor atonelor

Romansh

edit

Alternative forms

edit

Etymology

edit

From Latin autumnus.

Noun

edit

aton m (plural atons)

  1. (Surmiran) autumn, fall

Tagalog

edit

Pronunciation

edit

Noun

edit

atón (Baybayin spelling ᜀᜆᜓᜈ᜔) (obsolete)

  1. alternative form of atun

Further reading

edit

Welsh

edit

Alternative forms

edit

Pronunciation

edit

Pronoun

edit

aton

  1. (colloquial) first-person plural of at