wlecieć

Polish

Etymology

Etymology tree

Proto-Indo-European *h₁énder.

Proto-Slavic *vъ(n)

Proto-Slavic *vъ-

Old Polish w-

Polish w-

Proto-Indo-European *lek-der.

Proto-Balto-Slavic *lekt-

Proto-Slavic *letъ

Proto-Indo-European *-éh₁ti

Proto-Balto-Slavic *-ḗˀtei

Proto-Slavic *-ěti

Proto-Slavic *letě̀ti

Old Polish lecieć

Polish lecieć

Polish wlecieć

From w- + lecieć.

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈvlɛ.t͡ɕɛt͡ɕ/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ɛt͡ɕɛt͡ɕ
• Syllabification: wle‧cieć

Verb

wlecieć pf (imperfective wlatywać)

1. (intransitive) to fly in

Conjugation

Conjugation of wlecieć pf

	person	singular			plural
		masculine	feminine	neuter	virile	nonvirile
infinitive		wlecieć
future tense	1st	wlecę			wlecimy
	2nd	wlecisz			wlecicie
	3rd	wleci			wlecą
	impersonal	wleci się
past tense	1st	wleciałem, -(e)m wleciał	wleciałam, -(e)m wleciała	wleciałom, -(e)m wleciało	wlecieliśmy, -(e)śmy wlecieli	wleciałyśmy, -(e)śmy wleciały
	2nd	wleciałeś, -(e)ś wleciał	wleciałaś, -(e)ś wleciała	wleciałoś, -(e)ś wleciało	wlecieliście, -(e)ście wlecieli	wleciałyście, -(e)ście wleciały
	3rd	wleciał	wleciała	wleciało	wlecieli	wleciały
	impersonal	wleciano
conditional	1st	wleciałbym, bym wleciał	wleciałabym, bym wleciała	wleciałobym, bym wleciało	wlecielibyśmy, byśmy wlecieli	wleciałybyśmy, byśmy wleciały
	2nd	wleciałbyś, byś wleciał	wleciałabyś, byś wleciała	wleciałobyś, byś wleciało	wlecielibyście, byście wlecieli	wleciałybyście, byście wleciały
	3rd	wleciałby, by wleciał	wleciałaby, by wleciała	wleciałoby, by wleciało	wlecieliby, by wlecieli	wleciałyby, by wleciały
	impersonal	wleciano by
imperative	1st	niech wlecę			wlećmy
	2nd	wleć			wlećcie
	3rd	niech wleci			niech wlecą
anterior adverbial participle		wleciawszy
verbal noun		wlecenie

Further reading

• “wlecieć”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “wlecieć”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)