odkładacz

Polish

Etymology

Etymology tree

Proto-Indo-European *étider.

Proto-Balto-Slavic *ati

Proto-Slavic *otъ

Proto-Slavic *otъ-

Old Polish od-

Proto-Indo-European *kleh₂-der.

Proto-Slavic *klàsti

Proto-Indo-European *-h₂

Proto-Indo-European *-éh₂

Proto-Indo-European *-yéti

Proto-Indo-European *-eh₂yéti

Proto-Balto-Slavic *-ā́ˀtei

Proto-Slavic *-ati

Proto-Slavic *kladati

Old Polish kładać

Old Polish odkładać

Polish odkładać

Proto-Slavic *-ačь

Old Polish -acz

Polish -acz

Polish odkładacz

From odkładać + -acz. First attested in 1588.

Pronunciation

 

• IPA^(key): /ɔtˈkwa.dat͡ʂ/

• (Middle Polish) IPA^(key): /ɔtˈkɫa.dat͡ʂ/

• Rhymes: -adat͡ʂ
• Syllabification: od‧kła‧dacz

Noun

odkładacz m pers

1. (obsolete) procrastinator

   Synonym: prokrastynator

Declension

Declension of odkładacz

	singular	plural
nominative	odkładacz	odkładacze
genitive	odkładacza	odkładaczy
dative	odkładaczowi	odkładaczom
accusative	odkładacza	odkładaczy
instrumental	odkładaczem	odkładaczami
locative	odkładaczu	odkładaczach
vocative	odkładaczu	odkładacze

Related terms

adjectives

• odkładnicowy
• odkładny
• odkładowy

adverb

• odkładnie

nouns

• odkład
• odkładnia
• odkładnica

verbs

• kładać impf
• kłaść impf
• odkładać impf

Further reading

• Samuel Bogumił Linde (1807–1814), “odkładacz”, in Słownik języka polskiego
• Aleksander Zdanowicz (1861), “odkładacz”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861
• J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1904), “odkładacz”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 3, Warsaw, page 608
• odkładacz in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego