Esperanto

edit

Etymology

edit

    From abrupta + -i.

    Pronunciation

    edit
    • IPA(key): /aˈbrupti/
    • Rhymes: -upti
    • Syllabification: a‧brup‧ti

    Verb

    edit

    abrupti (present abruptas, past abruptis, future abruptos, conditional abruptus, volitive abruptu)

    1. to say something abruptly; to blurt
      • 1962, Raymond Schwartz, Kiel akvo de l' rivero[1]:
        Ankaŭ al la ĵus alvenintaj gastoj ŝi ridetis:
        “Kaj por vi, miaj infanoj, Mandarin? Picon-Citron?”
        Senhezite Podowski abruptis: “Ambaŭ!”
        She smiled at the just-arrived guests as well:
        "And for you, my children, Mandarin? Picon-Citron?"
        Unhesitatingly, Podowski blurted: "Both!"

    Conjugation

    edit

    Further reading

    edit

    Latin

    edit

    Participle

    edit

    abruptī

    1. inflection of abruptus:
      1. nominative/vocative masculine plural
      2. genitive masculine/neuter singular