Latin

edit

Etymology

edit

    From ad- + blandior.

    Pronunciation

    edit

    Verb

    edit

    abblandior (present infinitive abblandīrī, perfect active abblanditus sum); fourth conjugation, deponent

    1. to flatter
      • ca. 1620, Peter Mease, Adrastus Parentans sive Vindicta:
        Atheniensis, ut ferunt nostri patres factum, laborans mentis inopia atque opum, abblandiebatur sibi ut ditissimo, quod arbitratus navigia sit omnia ingressa portum sua: sed ubi sanus iterum factus, receperit animum prius vagum; ingratus aegre remedium morbi tulit.
        (please add an English translation of this quotation)
    2. to please

    Conjugation

    edit
    edit

    References

    edit

    abblandior”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.