Arabic

edit

    Pronunciation

    edit
    • Verb: IPA(key): /rad͡ʒ.d͡ʒa/
    • Noun: IPA(key): /rad͡ʒd͡ʒ/

    Verb

    edit

    رَجَّ (rajja) I (non-past يَرُجُّ (yarujju), verbal noun رَجّ (rajj))

    1. (transitive) to shake, to agitate, to convulse
      • 609–632 CE, Qur'an, 56:4:
        إِذَا رُجَّتِ الْأَرْضُ رَجًّا
        ʔiḏā rujjati al-ʔarḍu rajjan
        When the earth is shaken with convulsion

    Conjugation

    edit
    Conjugation of رَجَّ (I, geminate, a ~ u, full passive (?), verbal noun رَجّ)
    verbal noun
    الْمَصْدَر
    رَجّ
    rajj
    active participle
    اِسْم الْفَاعِل
    رَاجّ
    rājj
    passive participle
    اِسْم الْمَفْعُول
    مَرْجُوج
    marjūj
    active voice
    الْفِعْل الْمَعْلُوم
    singular
    الْمُفْرَد
    dual
    الْمُثَنَّى
    plural
    الْجَمْع
    1st person
    الْمُتَكَلِّم
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    1st person
    الْمُتَكَلِّم
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    past (perfect) indicative
    الْمَاضِي
    m رَجَجْتُ
    rajajtu
    رَجَجْتَ
    rajajta
    رَجَّ
    rajja
    رَجَجْتُمَا
    rajajtumā
    رَجَّا
    rajjā
    رَجَجْنَا
    rajajnā
    رَجَجْتُمْ
    rajajtum
    رَجُّوا
    rajjū
    f رَجَجْتِ
    rajajti
    رَجَّتْ
    rajjat
    رَجَّتَا
    rajjatā
    رَجَجْتُنَّ
    rajajtunna
    رَجَجْنَ
    rajajna
    non-past (imperfect) indicative
    الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
    m أَرُجُّ
    ʔarujju
    تَرُجُّ
    tarujju
    يَرُجُّ
    yarujju
    تَرُجَّانِ
    tarujjāni
    يَرُجَّانِ
    yarujjāni
    نَرُجُّ
    narujju
    تَرُجُّونَ
    tarujjūna
    يَرُجُّونَ
    yarujjūna
    f تَرُجِّينَ
    tarujjīna
    تَرُجُّ
    tarujju
    تَرُجَّانِ
    tarujjāni
    تَرْجُجْنَ
    tarjujna
    يَرْجُجْنَ
    yarjujna
    subjunctive
    الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
    m أَرُجَّ
    ʔarujja
    تَرُجَّ
    tarujja
    يَرُجَّ
    yarujja
    تَرُجَّا
    tarujjā
    يَرُجَّا
    yarujjā
    نَرُجَّ
    narujja
    تَرُجُّوا
    tarujjū
    يَرُجُّوا
    yarujjū
    f تَرُجِّي
    tarujjī
    تَرُجَّ
    tarujja
    تَرُجَّا
    tarujjā
    تَرْجُجْنَ
    tarjujna
    يَرْجُجْنَ
    yarjujna
    jussive
    الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
    m أَرُجَّ, أَرُجِّ, أَرْجُجْ
    ʔarujja, ʔarujji, ʔarjuj
    تَرُجَّ, تَرُجِّ, تَرْجُجْ
    tarujja, tarujji, tarjuj
    يَرُجَّ, يَرُجِّ, يَرْجُجْ
    yarujja, yarujji, yarjuj
    تَرُجَّا
    tarujjā
    يَرُجَّا
    yarujjā
    نَرُجَّ, نَرُجِّ, نَرْجُجْ
    narujja, narujji, narjuj
    تَرُجُّوا
    tarujjū
    يَرُجُّوا
    yarujjū
    f تَرُجِّي
    tarujjī
    تَرُجَّ, تَرُجِّ, تَرْجُجْ
    tarujja, tarujji, tarjuj
    تَرُجَّا
    tarujjā
    تَرْجُجْنَ
    tarjujna
    يَرْجُجْنَ
    yarjujna
    imperative
    الْأَمْر
    m رُجَّ, رُجِّ, اُرْجُجْ
    rujja, rujji, urjuj
    رُجَّا
    rujjā
    رُجُّوا
    rujjū
    f رُجِّي
    rujjī
    اُرْجُجْنَ
    urjujna
    passive voice
    الْفِعْل الْمَجْهُول
    singular
    الْمُفْرَد
    dual
    الْمُثَنَّى
    plural
    الْجَمْع
    1st person
    الْمُتَكَلِّم
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    1st person
    الْمُتَكَلِّم
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    past (perfect) indicative
    الْمَاضِي
    m رُجِجْتُ
    rujijtu
    رُجِجْتَ
    rujijta
    رُجَّ
    rujja
    رُجِجْتُمَا
    rujijtumā
    رُجَّا
    rujjā
    رُجِجْنَا
    rujijnā
    رُجِجْتُمْ
    rujijtum
    رُجُّوا
    rujjū
    f رُجِجْتِ
    rujijti
    رُجَّتْ
    rujjat
    رُجَّتَا
    rujjatā
    رُجِجْتُنَّ
    rujijtunna
    رُجِجْنَ
    rujijna
    non-past (imperfect) indicative
    الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
    m أُرَجُّ
    ʔurajju
    تُرَجُّ
    turajju
    يُرَجُّ
    yurajju
    تُرَجَّانِ
    turajjāni
    يُرَجَّانِ
    yurajjāni
    نُرَجُّ
    nurajju
    تُرَجُّونَ
    turajjūna
    يُرَجُّونَ
    yurajjūna
    f تُرَجِّينَ
    turajjīna
    تُرَجُّ
    turajju
    تُرَجَّانِ
    turajjāni
    تُرْجَجْنَ
    turjajna
    يُرْجَجْنَ
    yurjajna
    subjunctive
    الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
    m أُرَجَّ
    ʔurajja
    تُرَجَّ
    turajja
    يُرَجَّ
    yurajja
    تُرَجَّا
    turajjā
    يُرَجَّا
    yurajjā
    نُرَجَّ
    nurajja
    تُرَجُّوا
    turajjū
    يُرَجُّوا
    yurajjū
    f تُرَجِّي
    turajjī
    تُرَجَّ
    turajja
    تُرَجَّا
    turajjā
    تُرْجَجْنَ
    turjajna
    يُرْجَجْنَ
    yurjajna
    jussive
    الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
    m أُرَجَّ, أُرَجِّ, أُرْجَجْ
    ʔurajja, ʔurajji, ʔurjaj
    تُرَجَّ, تُرَجِّ, تُرْجَجْ
    turajja, turajji, turjaj
    يُرَجَّ, يُرَجِّ, يُرْجَجْ
    yurajja, yurajji, yurjaj
    تُرَجَّا
    turajjā
    يُرَجَّا
    yurajjā
    نُرَجَّ, نُرَجِّ, نُرْجَجْ
    nurajja, nurajji, nurjaj
    تُرَجُّوا
    turajjū
    يُرَجُّوا
    yurajjū
    f تُرَجِّي
    turajjī
    تُرَجَّ, تُرَجِّ, تُرْجَجْ
    turajja, turajji, turjaj
    تُرَجَّا
    turajjā
    تُرْجَجْنَ
    turjajna
    يُرْجَجْنَ
    yurjajna

    Noun

    edit

    رَجّ (rajjm

    1. verbal noun of رَجَّ (rajja) (form I)
      • 609–632 CE, Qur'an, 56:4:
        إِذَا رُجَّتِ الْأَرْضُ رَجًّا
        ʔiḏā rujjati l-ʔarḍu rajjan
        When the earth is shaken with convulsion

    Declension

    edit
    Declension of noun رَجّ (rajj)
    singular basic singular triptote
    indefinite definite construct
    informal رَجّ
    rajj
    الرَّجّ
    ar-rajj
    رَجّ
    rajj
    nominative رَجٌّ
    rajjun
    الرَّجُّ
    ar-rajju
    رَجُّ
    rajju
    accusative رَجًّا
    rajjan
    الرَّجَّ
    ar-rajja
    رَجَّ
    rajja
    genitive رَجٍّ
    rajjin
    الرَّجِّ
    ar-rajji
    رَجِّ
    rajji

    Talysh

    edit

    Etymology

    edit

    Akin to Mazanderani رج (raj, order, line). This word also has usage in some Persian dialects of Central Iran.

    Noun

    edit

    رج (raj)

    1. order
    2. line