Nu ik hierop terugkijk voel ik me echt dom dat ik geloofde in dat onschuldige gezichtje en in haar verhaal dat ze “zich alleen op haar carrière wilde focussen”, terwijl ik medelijden met haar kreeg en haar bleef helpen.
Haha… nu ik dit allemaal opschrijf besef ik pas echt hoe naïef ik ben geweest.
Maar goed, het was gewoon een harde val omdat ik té veel van haar hield.
Doorlopen maar, Lorendes. Het leven stopt niet zodat jij daar zielig kunt blijven liggen huilen.
Hehehehehe 
