Python Fonksiyonları: Fonksiyonlar Nasıl Yazılır ve Çağrılır

Varsayılan Argümanlar

Varsayılan argümanlar, fonksiyon çağrısı sırasında bir argüman değeri verilmezse varsayılan bir değer alanlardır. Bu varsayılan değeri, aşağıdaki örnekte olduğu gibi = atama operatörüyle belirleyebilirsiniz:

Zorunlu Argümanlar

İsminin de çağrıştırdığı gibi, bir UDF’in zorunlu argümanları mutlaka bulunması gerekenlerdir. Bu argümanlar, fonksiyon çağrısı sırasında ve tam olarak doğru sırayla geçirilmelidir; aşağıdaki örnekte olduğu gibi:

Hata almadan fonksiyonu çağırmak için hem a hem de b parametrelerine karşılık gelen argümanlara ihtiyacınız vardır. a ile b’nin yerini değiştirirseniz sonuç farklı olmayacaktır; ancak plus()’u şu şekilde değiştirirseniz farklı olabilir:

Anahtar Sözcük Argümanları

Tüm parametreleri doğru sırayla çağırdığınızdan emin olmak isterseniz, fonksiyon çağrınızda anahtar sözcük argümanlarını kullanabilirsiniz. Bunları, argümanları parametre adlarıyla belirtmek için kullanırsınız. Bunu biraz daha netleştirmek için yukarıdaki örneği ele alalım:

Anahtar sözcük argümanlarını kullanarak, parametrelerin sırasını da değiştirebilir ve fonksiyonunuzu çalıştırdığınızda yine aynı sonucu elde edebilirsiniz:

Değişken Sayıda Argüman

Bir fonksiyona kaç argüman geçeceğinizi tam olarak bilmediğiniz durumlarda, *args ile şu söz dizimini kullanabilirsiniz:

Yıldız işareti (*), anahtar sözcük olmayan tüm değişken argümanların değerlerini tutan değişken adının önüne konur. Burada *varint, *var_int_args veya başka herhangi bir adı da plus() fonksiyonuna verebileceğinizi unutmayın.

İpucu: *args’ı yıldız içeren başka bir adla değiştirmeyi deneyin. Yukarıdaki kodun çalışmaya devam ettiğini göreceksiniz!

Yukarıdaki fonksiyonun, plus()’a geçirilen tüm argümanları toplamak için Python’un yerleşik sum() fonksiyonunu kullandığını görüyorsunuz. 

Global ve yerel değişkenler

Genel olarak, bir fonksiyon gövdesi içinde tanımlanan değişkenler yerel kapsamda, dışında tanımlananlar ise global kapsamda olur. Bu, yerel değişkenlerin bir fonksiyon bloğu içinde tanımlandığı ve yalnızca o fonksiyon içinde erişilebilir olduğu; global değişkenlerin ise betiğinizdeki tüm fonksiyonlar tarafından erişilebilir olduğu anlamına gelir:

Fonksiyon gövdesi içinde tanımlanan yerel değişken total’ı yazdırmayı denediğinizde, name 'total' is not defined diyen bir NameError alırsınız. Öte yandan init değişkeni sorunsuz biçimde yazdırılabilir.

Yalnızca konumsal ve yalnızca anahtar sözcüklü parametreler

Python 3.8’den beri, fonksiyon imzanızda iki özel işaret kullanarak argümanların nasıl geçirilmesi gerektiği üzerinde daha fazla denetim sağlayabilirsiniz: / ve *. / işaretinden önce kalan her şey yalnızca konumsal olarak; * işaretinden sonra kalan her şey yalnızca anahtar sözcük ile geçirilebilir.

def greet(name, /, greeting="Hello", *, punctuation="!"):
    print(f"{greeting} {name}{punctuation}")

 Çağrı tarafında bunun nasıl göründüğü şöyle:

greet("Alice")                          # works
greet("Alice", greeting="Hi")           # works
greet("Alice", "Hi", punctuation="?")   # works

greet(name="Alice")                     # TypeError: name is positional-only
greet("Alice", "Hi", "?")               # TypeError: punctuation is keyword-only

Bunu neden isteyesiniz? İki temel neden.

Birincisi, yalnızca konumsal parametreler, bunların adlarını daha sonra kimsenin kodunu bozmadan değiştirmenize olanak tanır — çünkü kimsenin parametre adını anahtar sözcük olarak kullanmasına izin verilmediğinden, onu değiştirmekte özgürsünüz.

İkincisi, yalnızca anahtar sözcüklü parametreler, çağıranların ne geçtikleri konusunda açık olmaya zorlar; bu da birden çok isteğe bağlı bayrak ya da ayara sahip olduğunuzda çağrıları daha okunur kılar.

Kısacası, amacı net şekilde dayatmanın temiz bir yoludur.

Python’da Anonim Fonksiyonlar

Anonim fonksiyonlar, Python’da standart def anahtar sözcüğü yerine lambda anahtar sözcüğü kullanılarak tanımlandıkları için lambda fonksiyonları olarak da adlandırılır.

Yukarıdaki DataCamp Light bloğunda, lambda x: x*2 anonim ya da lambda fonksiyonudur. x argümandır ve x*2 değerlendirilen ve döndürülen ifade ya da yönergedir. Bu fonksiyonu özel kılan, ilk bölümde gördüğünüz örneklerin aksine bir adına sahip olmamasıdır. Yukarıdaki fonksiyonu bir UDF olarak yazmanız gerekseydi, sonuç şu olurdu:

def double(x):
  return x*2

İki argümanla çalıştığınız bir lambda fonksiyonu örneğini daha ele alalım:

Anonim fonksiyonları, kısa bir süreliğine adsız bir fonksiyona ihtiyaç duyduğunuz ve çalışma zamanında oluşturulduğu durumlarda kullanırsınız. Bunun özellikle anlamlı olduğu belli bağlamlar, filter(), map() ve reduce() ile çalıştığınız durumlardır:

filter() fonksiyonu, adının da önerdiği gibi, ilk girdi listeniz my_list’i >10 ölçütüne göre filtreler. Öte yandan map() ile bir fonksiyonu my_list listesinin tüm öğelerine uygularsınız. Bu örnekte tüm öğeleri 2 ile çarparsınız.

reduce() fonksiyonunun functools kütüphanesinin bir parçası olduğunu unutmayın. Bu fonksiyonu my_list listesinin öğelerine soldan sağa kümülatif olarak uygular ve diziyi tek bir değere indirgersiniz; bu örnekte bu değer 55’tir.

Python’da main() Fonksiyonunu Kullanma

Java gibi başka programlama dillerinde deneyiminiz varsa, fonksiyonları çalıştırmak için main fonksiyonunun gerekli olduğunu bilirsiniz. Yukarıdaki örneklerde gördüğünüz gibi Python’da bu zorunlu değildir. Ancak Python programınıza bir main() fonksiyonu eklemek, kodunuzu mantıksal olarak yapılandırmak için faydalı olabilir — en önemli bileşenlerin tümü bu main() fonksiyonu içinde toplanır.

Bir main() fonksiyonunu kolayca tanımlayabilir ve yukarıdaki diğer fonksiyonlarda yaptığınız gibi çağırabilirsiniz:

Ancak şu hâliyle, main() fonksiyonunuzun kodu, modül olarak içe aktardığınızda da çağrılacaktır. Bunun olmasını engellemek için, __name__ == '__main__' olduğunda main() fonksiyonunu çağırırsınız.

Bu, yukarıdaki kod bloğunun şu koda dönüşmesi anlamına gelir:

Not __main__ fonksiyonunun yanı sıra, bir sınıfın veya nesnenin örneğini başlatan __init__ fonksiyonuna da sahip olduğunuzu unutmayın. Basitçe ifade etmek gerekirse, yapıcı ya da başlatıcı gibi davranır ve bir sınıfın yeni bir örneğini oluşturduğunuzda otomatik olarak çağrılır. Bu fonksiyonla, yeni oluşturulan nesne, bu eğitimde daha önce gördüğünüz self parametresine atanır. Aşağıdaki örneğe bakın:

class Dog:
    """A simple Dog class.

    Args:
        legs: Number of legs so that the dog can walk.
        color: The color of the fur.
    """

    def __init__(self, legs: int, color: str) -> None:
        self.legs = legs
        self.color = color

    def bark(self) -> str:
        return "bark" * 2

if __name__ == "__main__":
    dog = Dog(4, "brown")
    print(dog.bark())