Yaz günü, bir ağacın gölgesinde soluklanır gibi sevilmek nasıldır hiç bilemediğimden, aşkı hep bir muharebe meydanında yenik düşmek varsaydım.'

Seninle gülünmez, ağlanmaz, bir yolda yürünmez. Sen sevginin ve emeğin ziyan olmuş halisin.

bir kez daha benim gayretimle düzelmiş bir şeyi görmeye tahammülüm kalmadı.'

"Bu yükü sen mi sırtladın, yoksa üzerine mi devrildi? Burası çok mühim."

Bayım; bu gidişleriniz beni şair, sizi şiir yapacak..'

"Güneş bugün de olacak ihtimallere doğsun "

'Çiçek olsan yakamdan eksik etmezdim seni.'

Hiç mi ağaç çizmediniz, içinde ağaç olan bir şiiri okumadınız, hiç mi sırtınızı bir ağaca yaslayıp gölgesinde dinlenmediniz..?

"Sevmek sanatsa, sen kalbimin en güzel eserisin.."

Bir şehir kadar kalabalıktır bazılarının yalnızlığı..

Ahmet Arif tek cümleye bütün ağıtları sığdırmış. "Kelebeklerin bile çocuklardan daha uzun süre yaşadığı bir coğrafyada, size hangi şiiri yazayım?"

Yaprak döker bir yanımız, bir yanımız bahar bahçe..

Şairin; "Evimde şenliksin, bahçemde bahar" dediği..

"Ve kitaptaki insanları sokaktakilerden daha çok sevdim.."