Türkçe

düzenle

bil + -ik

bilik (belirtme hâli biliği, çoğulu bilikler)

  1. us, anlayış, bilgi
  2. piliç
  3. (Adana) anaç tavuk
  4. (Adana) tanık
  5. (Ankara) silah
  6. (Antalya) bülük
  7. (Antep, Isparta) vesika, vekâletname, senet, kart, kimlik cüzdanı, tezkere
  8. (Balıkesir, Edirne, İzmir, Trabzon) bilim
  9. (Çorum) kırık leblebi
  10. (Erzurum, Kars) kaz ve ördek yavrusu
  11. (Gümüşhane) am
  12. (İçel) bilen, tanıyan
  13. (Kocaeli) tavşan
  14. (Malatya, Maraş, Sivas) tandırda, simit biçiminde yapılmış ekmek
  15. (Nevşehir) civciv
  16. (Niğde) bilirkişi
  17. (Niğde) bölüm, parça
  18. (Samsun) palamut

Çekimleme

düzenle

Türk dilleri

düzenle

Kaynakça

düzenle

Türk Dil Kurumuna göre "bilik" maddesi

Endonezce

düzenle

bilik

  1. oda

Malayca

düzenle

bilik

  1. oda

Kaynakça

düzenle
  • KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.