John von Neumann (doğum adı Neumann János Lajos; 28 Aralık 1903, Budapeşte - 8 Şubat 1957, Washington, D.C.), Macar asıllı Amerikalı matematikçi, fizikçi ve bilgisayar bilimcisidir. 20. yüzyılın en etkili bilim insanlarından biri kabul edilir. Küme kuramı, kuantum mekaniğinin matematiksel temelleri, oyun teorisi, işlemci cebirleri (von Neumann cebirleri), sayısal analiz ve bilgisayar tasarımı gibi birbirinden uzak pek çok alana temel katkılar yaptı.[9] Günümüz bilgisayarlarının neredeyse tamamının dayandığı von Neumann mimarisi, onun 1945'te tanımladığı saklı program ilkesinden doğar ve adını ondan alır.

John von Neumann
1940'larda Von Neumann
Amerika Birleşik Devletleri Atom Enerjisi Komisyonu Üyesi
Görev süresi
15 Mart 1955 - 8 Şubat 1957
Başkan Dwight D. Eisenhower
Yerine geldiği Eugene M. Zuckert
Yerine gelen John S. Graham
Kişisel bilgiler
Doğum Neumann János Lajos
28 Aralık 1903(1903-12-28)
Budapeşte, Macaristan Krallığı, Avusturya-Macaristan
Ölüm 8 Şubat 1957 (53 yaşında)
Washington, D.C., ABD
Defin yeri Princeton Mezarlığı
Vatandaşlığı
  • Macaristan
  • Amerika Birleşik Devletleri
Bitirdiği okul
Etnik kökenYahudi
Tanınma nedeni
Evlilik
  • Marietta Kövesi
    (e. 1930; b. 1937)
Klára Dán
(e. 1938; ö. 1957)
Çocuk(lar)Marina von Neumann Whitman
Ödüller
Kariyeri
Dallarımantık, matematik, matematiksel fizik, teorik fizik, istatistik, ekonomi, bilgisayar bilimleri, teorik biyoloji, kimya, bilişim
Çalıştığı kurumlar
TezAz általános halmazelmélet axiomatikus felépítése (The axiomatic construction of general set theory
Genel küme teorisinin aksiyomatik yapısı)
 (1925)
Doktora
danışmanı
Akademik danışmanları
Doktora öğrencileri
Diğer önemli öğrencileri

Yaşamı

değiştir

John von Neumann, 28 Aralık 1903'te Avusturya-Macaristan sınırları içindeki Budapeşte'de varlıklı bir Yahudi ailenin çocuğu olarak doğdu. Çocuk yaşta olağanüstü bir bellek ve matematik yeteneği gösterdi. Yükseköğreniminde iki alanda birden ilerledi: Budapeşte Üniversitesi'nde matematik doktorasını 1926'da tamamlarken, ETH Zürih'te kimya mühendisliği öğrenimi gördü. Ardından Göttingen Üniversitesi'nde David Hilbert'in çevresinde çalıştı ve 1927'den başlayarak Berlin ile Hamburg üniversitelerinde ders verdi.[9]

1930'da Amerika Birleşik Devletleri'ne giderek Princeton Üniversitesi'nde misafir öğretim üyesi oldu. 1933'te Princeton'da yeni kurulan İleri Araştırmalar Enstitüsü'ne en genç profesörlerden biri olarak atandı ve ömrünün sonuna dek burada görev yaptı. 1932'de yayımladığı Kuantum Mekaniğinin Matematiksel Temelleri adlı kitabı, kuantum mekaniğine sağlam bir matematiksel çerçeve kazandıran temel yapıtlardan sayılır.[9]

Oyun teorisi ve ekonomi

değiştir

Von Neumann'ın en bilinen katkılarından biri oyun teorisidir. 1928'de kanıtladığı minimaks kuramı, iki kişilik sıfır toplamlı oyunlarda her iki oyuncu için en iyi stratejinin bulunduğunu gösterir. 1944'te iktisatçı Oskar Morgenstern ile yazdığı Oyun Teorisi ve İktisadi Davranış (Theory of Games and Economic Behavior) kitabı, oyun teorisini bağımsız bir disiplin hâline getirdi ve iktisattan askeri stratejiye dek pek çok alanı etkiledi.[10]

Manhattan Projesi ve savunma çalışmaları

değiştir

II. Dünya Savaşı sırasında von Neumann, ABD'nin atom bombası programı Manhattan Projesi'nde görev aldı; Los Alamos'ta, içe patlamalı (implosion) tasarımın patlayıcı mercek geometrisi üzerine yaptığı hesaplamalarla katkıda bulundu. Savaştan sonra kıtalararası balistik füze (ICBM) programlarına danışmanlık yaptı ve 1955'te Atom Enerjisi Komisyonu üyeliğine getirildi.[9]

Bilgisayar bilimi ve von Neumann mimarisi

değiştir

Von Neumann, savaş yıllarında ABD ordusunun balistik hesaplamalar için geliştirdiği ilk genel amaçlı elektronik bilgisayar ENIAC'a danışman olarak katıldı. ENIAC'ın yeniden programlanmasının kablo ve anahtarlarla, günler süren bir işlem olarak yapılması, daha esnek bir tasarım arayışını doğurdu. Von Neumann 1945'te yazdığı EDVAC Üzerine Bir Rapor Taslağı (First Draft of a Report on the EDVAC) ile, program buyruklarının da veriler gibi aynı bellekte saklandığı saklı program ilkesini açıkça ortaya koydu.[11]

Bu ilkeye dayanan tasarım bugün von Neumann mimarisi olarak bilinir. Mimaride tek bir merkezi işlem birimi, hem buyrukları hem de verileri tutan ortak bir bellek ve ikisini bağlayan bir veri yolu yer alır; buyruklar bellekten sırayla getirilip yürütülür. İşlemci ile bellek arasındaki bu tek yolun başarımı sınırlamasına "von Neumann darboğazı" denir. Bu model, mikroişlemcilerden büyük bilgisayarlara dek günümüz bilgisayar mimarilerinin neredeyse tamamının temelini oluşturur.[11]

Von Neumann ayrıca İleri Araştırmalar Enstitüsü'nde kendi tasarımını gerçekleyen IAS makinesinin yapımına önderlik etti (1951). Bu tasarım, Los Alamos'taki MANIAC dahil birçok erken bilgisayara örnek oldu. Yaşamının son yıllarında hücresel otomatlar ve kendi kendini kopyalayabilen makineler kuramı üzerine çalıştı; bu çalışmalar yapay yaşam ve özçoğaltım araştırmalarının öncülerinden sayılır.[9]

Ölümü

değiştir

Von Neumann 1955'te kanser teşhisi aldı ve 8 Şubat 1957'de Washington, D.C.'de yaşamını yitirdi. Hastalığının, nükleer denemelerde maruz kaldığı radyasyonla ilişkili olabileceği öne sürülmüştür.[9]

Fizikçi Hans Bethe, onun zekâsı için "von Neumann gibi bir beynin insanoğlundan üstün bir türe işaret edip etmediğini zaman zaman merak ederim" demiştir.

Ayrıca bakınız

değiştir

Kaynakça

değiştir
  1. Dyson 2012, s. 48.
  2. Israel, Giorgio; Gasca, Ana Millan (2009). The World as a Mathematical Game: John von Neumann and Twentieth Century Science. Science Networks. Historical Studies. 38. Basel: Birkhäuser. s. 14. doi:10.1007/978-3-7643-9896-5. ISBN 978-3-7643-9896-5. OCLC 318641638.
  3. Goldstine 1980, s. 169.
  4. Halperin, Israel. "The Extraordinary Inspiration of John von Neumann". In Glimm, Impagliazzo & Singer (1990), p. 16.
  5. While Israel Halperin's thesis advisor is often listed as Salomon Bochner, this may be because "Professors at the university direct doctoral theses but those at the Institute do not. Unaware of this, in 1934 I asked von Neumann if he would direct my doctoral thesis. He replied Yes."[4]
  6. Mathematics Genealogy Project'te John von Neumann. Retrieved 2015-03-17.
  7. Szanton 1992, s. 130.
  8. Dempster, M. A. H. (February 2011). "Benoit B. Mandelbrot (1924–2010): a father of Quantitative Finance" (PDF). Quantitative Finance. 11 (2): 155-156. doi:10.1080/14697688.2011.552332. Archived from the original on 14 Temmuz 2014.
  9. 1 2 3 4 5 6 "John von Neumann: Life, Work, and Legacy | Institute for Advanced Study". www.ias.edu (İngilizce). 25 Mart 2016. 22 Kasım 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Mayıs 2026.
  10. Yard. Doç. Dr. Deniz Giz. "Oyun Teorisine Doğru".
  11. 1 2 von Neumann, John (1945). First Draft of a Report on the EDVAC. Moore School of Electrical Engineering, University of Pennsylvania.
  • Glimm, James; Impagliazzo, John; Singer, Isadore Manuel, (Ed.) (1990). The Legacy of John von Neumann. Proceedings of Symposia in Pure Mathematics. 50. American Mathematical Society. ISBN 978-0-8218-1487-1. 

Dış bağlantılar

değiştir