macete
Substantivo
editar| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | macete | macetes |
ma.ce.te, (ê), masculino
- maço pequeno; macinho
- pau usado para preparação do couro, para sovar couro
- embrulho ou maço de papeis
- instrumento utilizado pelos escultores quando trabalham a madeira
- (Brasil e informal) dica; atalho; informação que facilita a compreensão ou a resolução de determinado assunto ou problema
- (Trás-os-Montes) o grupo junto das cartas do mesmo naipe
Etimologia
editarLigações externas
editar- “macete” in: Aulete, Francisco Júlio de Caldas. iDicionário Aulete. Lexikon Editora Digital.
- “macete” in: Trevisan, R. (coord.); Weiszflog, W. (ed.). Michaelis: Moderno Dicionário da Língua Portuguesa. São Paulo: Melhoramentos, 2012 (nova ortografia). ISBN 978-85-06-06953-0
- “macete” in: Dicionário Aberto
- “macete” in: Dicionário Priberam da Língua Portuguesa [em linha].
- “macete” in: Infopédia [em linha]. Porto: Porto Editora.
- “macete” in: Portal da Língua Portuguesa. Instituto de Linguística Teórica e Computacional.
- Busca no Vocabulário Ortográfico da Língua Portuguesa da Academia Brasileira de Letras.
Anagrama
editarSubstantivo
editarEtimologia
editarLigações externas
editar- (em asturiano) “macete” in: Academia de la Llingua Asturiana. Diccionariu de la Llingua Asturiana (DALLA).
Substantivo
editarEtimologia
editarLigações externas
editar- (em galego) “macete” in: Estraviz, Isaac Alonso. Dicionário Electrónico Estraviz [em linha].