mężczyzna usuwa (1.1) stary tynk
wymowa:
IPA: [uˈsuvat͡ɕ], AS: [usuvać]
podział przy przenoszeniu wyrazu: usuwać
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) sprawiać, że coś nie znajduje się już w miejscu, w którym było
(1.2) inform. kasować dane z dysku itp.

czasownik zwrotny niedokonany usuwać się (dk. usunąć się)

(2.1) odsuwać się, oddalać się z jakiegoś miejsca, odstępować miejsca
(2.2) o ziemi, piasku itp.: osuwać się, zapadać się, osiadać
(2.3) książk. wycofywać się, przestawać brać w czymś udział, zrywać związki z czymś
odmiana:
(1.1-2) koniugacja I
(2.1-3) koniugacja I
przykłady:
(1.1) Codziennie usuwam ulotki reklamowe ze skrzynki pocztowej.
(1.1) We Włoszech mafia usuwa bezkarnie nielicznych sprawiedliwych sędziów, żeby nie przeszkadzali w narkobiznesie[1].
(1.2) Wcisnąłem zły klawisz i przez pomyłkę usunąłem sobie ze skrzynki e-mailowej ważną wiadomość.
(2.1) Wolno, leniwie usuwa się, jakby nie czuł bólu, ale zagradza mi dalej przejście w piwnicy, ramieniem odpycham go - z przechylonych noszy ranny mało co nie wypadł[2].
składnia:
kolokacje:
(1.2) usuwać wiadomości / plik
synonimy:
(1.1) kasować, wyrzucać, pozbywać się
(1.2) kasować
antonimy:
(1.1) tworzyć, stwarzać
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. usunięcie n, usuwanie n, suw mrz
przym. usuwalny
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. suwać[3]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Izabela Filipiak, Kultura obrażonych, 2003, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  2. Fragmenty Nie Publikowanych Powstańczych Wspomnień Tadeusza Kuraszkiewicza, U nas, na Hożej, „Gazeta Wyborcza”, 1994-08-17, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  3. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „usuwać (przedmiot)” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.