pobłażliwy (język polski)

edytuj
wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) skłonny do pobłażania, wyrozumiały[1][2]
(1.2) będący przejawem wyrozumiałości, pobłażania[1][2]
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.2) Na rusałczanej twarzy gościa malował się jednak wyraz pobłażliwego rozbawienia[3].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. pobłażliwość ż, pobłażanie n
czas. pobłażać ndk.
przysł. pobłażliwie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1 2 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „pobłażliwy” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. 1 2 publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.
  3. Małgorzata Musierowicz, Szósta klepka.