Saloniki (1.1)
wymowa:
IPA: [ˌsalɔ̃ˈɲici], AS: [salõńiḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w północnej Grecji[1]; zob. też Saloniki w Wikipedii
odmiana:
(1.1) blp
przykłady:
(1.1) Najlepszą spanakopitę jadłem w Salonikach.
(1.1) Kalojan był bułgarskim carem, który w 1207 r. oblegał z wojskiem Saloniki. Ponoć w nocy przed podjęciem decydującego szturmu zmarł on w tajemniczych okolicznościach. Saloniczanie przypisali to zdarzenie interwencji ich świętego patrona[2].
składnia:
kolokacje:
(1.1) być / bywać / zamieszkać / mieszkać / pomieszkiwać / żyć / pracować / urodzić się / umrzeć / osiedlać się / osiedlić się w Salonikach • wyjeżdżać / wyjechać / jechać / dojechać / udać się / wprowadzać się / wprowadzić się do Salonik • przyjeżdżać / przyjechać / jechać / wyprowadzać się / wyprowadzić się z Salonik • być / stać się mieszkańcem / mieszkanką Salonik • mieszkaniec / mieszkanka Salonik • droga / ulica / plac / dom / budynek / mieszkanie / siedziba w Salonikach • pochodzić z Salonik • przeprowadzać się / przeprowadzić się do Salonik
synonimy:
(1.1) przest. Tesaloniki; daw. Sołuń (hist. w kontekstach chrystianizacji Słowian i języka staro-cerkiewno-słowiańskiego)
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. saloniczanin mos, saloniczanka ż
hist. tesaloniczanin mos, tesaloniczanka ż, Tesaloniki mos
przym. salonicki
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) gr. Σαλονίκη < gr. Θεσσαλονίκη (Thessaloníki)
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata, Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej przy Głównym Geodecie Kraju (oprac.), Główny Urząd Geodezji i Kartografii, Warszawa 2013, ISBN 978-83-254-1988-2, s. 143.
  2. Publikacja w otwartym dostępie – możesz ją bezpłatnie przeczytać Kult i ikonografia świętego Dymitra [w:] Łemkowie w historii i kulturze Karpat cz. 2, Sanok: Muzeum Budownictwa Ludowego w Sanoku, 1994, s. 309 (pol.).