Konstans

Konstans (język polski)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) imię męskie

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	Konstans	Konstansowie / Konstansi
dopełniacz	Konstansa	Konstansów
celownik	Konstansowi	Konstansom
biernik	Konstansa	Konstansów
narzędnik	Konstansem	Konstansami
miejscownik	Konstansie	Konstansach
wołacz	Konstansie	Konstansowie / Konstansi
depr. M. i W. lm: (te) Konstansy

przykłady:

(1.1) Świętego Konstansa z Trewiru wspominamy 5 października.

składnia:

kolokacje:

(1.1) pan Konstans • brat / kuzyn / wujek / dziadek Konstans • mężczyzna imieniem (o imieniu) Konstans • święty / błogosławiony Konstans • mieć na imię / nosić imię / używać imienia Konstans • dać na imię / nadać imię / ochrzcić imieniem Konstans • otrzymać / dostać / przybrać imię Konstans • dzień imienin / imieniny Konstansa • na Konstansa (o dniu)

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. Constans

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Imiona

tłumaczenia:

• łaciński: (1.1) Constans m

źródła: