Harmonia
Harmonia (język polski)
edytuj
- wymowa:
- IPA: [xarˈmɔ̃ɲja], AS: [χarmõńi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• -ni…• i → j
- homofon: harmonia
- podział przy przenoszeniu wyrazu: Har•monia[1]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
- (1.1) mit. gr. bogini, uosobienie ładu i zgodności[2]; zob. też Harmonia (mitologia) w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Harmonia Harmonie dopełniacz Harmonii neutr. Harmonii
char. przest. Harmonijcelownik Harmonii Harmoniom biernik Harmonię Harmonie narzędnik Harmonią Harmoniami miejscownik Harmonii Harmoniach wołacz Harmonio Harmonie
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Hasło „Harmonia” w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑
Hasło „harmonia I” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑
Hasło „Harmonia (mitologia)” w: AndrzeiBOT, pl.wikipedia.org.