Głosowanie na najlepsze hasło Odsłownie 2026 dobiegło końca! Wyniki jeszcze w tym tygodniu. Stay tuned!

Czy zaobserwowałeś już Nonsensopedię na Twitterze?

Adolf Hitler

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru
Adolf publicznie konsumuje arbuza
Ulubiona gra Adolfa
Występ na Woodstock 1934

Ojciec Hitlera był kobietą!

Kazik o młodości Hitlera

Hitler też była kobietą!

Feminazistki o towarzyszce

Chciałem dobrze

Adolf Hitler

Ja też mam uczucia, więc ulżę wam w cierpieniach.

Adolf Hitler podczas egzekucji Żydów

Adolf Hitler też budował autostrady!

Janusz Korwin-Mikke o Hitlerze

Hitler to nadęty, czeski kapral.

Paul von Hindenburg o Hitlerze

Nie ma dowodu, że Hitler wiedział o Holocauście.

Janusz Korwin-Mikke o Hitlerze

Adolf Hitler (ur. 20 kwietnia 1889 w Braunau am Inn w Australii Austrii, zm. 30 kwietnia 1945 w Buenos Aires Berlinie) – Austriak, który po nauczeniu się włoskiego salutu i uwierzeniu w sowieckie idee został kanclerzem Führerem Niemiec. Laureat pokojowej Nagrody Nobla (otrzymał ją w 1938) i posiadacz tytułu najbardziej pokojowego (bo jedynego) Führera III Rzeszy XX wieku[1]. Działacz społeczny, humanista, myśliciel, malarz pokojowy i nowoczesny, honorowy obywatel Szczecina, Wałbrzycha, Wrocławia i Elbląga, filantrop, mąż stanu, pacyfista, flegmatyk, świetlany władca, lekarz niemiecki pochodzenia żydowskiego. Oskarżany o Holocaust, jednakże nie ma dowodu, że o nim wiedział.

Od dziecka chory na tzw. Zespół Adolfa, ewentualnie nazywany chorobą Einsführera. Jeden z pierwszych emo, oddany mąż Evy Braun (oddał za nią życie w kilka godzin po zawarciu małżeństwa, ale bohater!). Źle zgolony wąsik ściągnął od Charliego Chaplina, lub pomylił się goląc, i tak zostawił, by zobaczyć, czy ludzie braliby go na poważnie. I tak się stało.

Życiorys[edytuj • edytuj kod]

Przewodnik turystyczny po Polsce autorstwa Hitlera
Kamping według Hitlera

Zaprzyjaźniony z byłym ruskiem, włoskim imperatorem Benito Mussolinim, starym admirałem (przejściowo), z dyktatorem Conducatorem Rumunii Wielkiej Rumunii, z chorwackim patriotą-nacjonalistą i z kamikadze. W 1939 rozpoczął swoje hardkorowe tournée po Europie, propagując ideę jej zjednoczenia. W ten sposób wyprzedził o ćwierć wieku pokolenie Unii Europejskiej. Jego polityka stawiała na pierwszym miejscu przyjaźń z innymi narodami (a szczególnie z Żydami, którzy mieli zorganizowane darmowe obozy wypoczynkowe). Dzięki bezpośredniej zdecydowanej interwencji ocalił miliony Żydów przed zoologicznym polskim antysemityzmem, otwierając im drzwi dla niezoologicznego niemieckiego antysemityzmu.

Hitler wypracował doktrynę pomocy społecznej, w której opisywał życie ludzi w obozach szczęścia. Przemyślenia te zapisał w książce Mein Kampf[2]. Humanitaryzm Hitlera, a zwłaszcza opieka nad mniejszością żydowską, znalazły uznanie w oczach narodów (austriackiego i niemieckiego). Hitlera szczególnie interesowały losy Europy Wschodniej. Słusznie uważał, że jak najbardziej powinna należeć do wspólnoty, a nawet przenieść się nieco na zachód.

Hitler w latach trzydziestych bardzo interesował się muzyką indie, o czym świadczy między innymi jego charakterystyczna grzywka. W 1939 planował udać się na gdyński festiwal Open'er, jednak władze imprezy odmówiły wydania mu wejściówki VIP-owskiej. Adolf wpadł więc na pomysł zbrojnego zajęcia Gdańska i zorganizowania Open'era na własną rękę. Początkowo III Rzesza planowała zająć jedynie jedno miasto, jednak Heinrich Himmler, miłośnik polskiego punka i rocka progresywnego, lobbował za zajęciem całego kraju, dzięki czemu w ręce nazistów wpadłyby także takie festiwale jak Przystanek Woodstock i Jarocin. Hitler, pomimo tego, że nienawidził „tych cholernych broodstockowych pozerów”, gorąco poparł ten pomysł. W ten sposób doszło do wybuchu II wojny światowej. Posiadał też psa Blondi, co wskazuje, że Hitler był po prostu psycholem.

Pod koniec wojny stał się miłośnikiem złomiarstwa, odwiedzając coraz liczniejsze schrony i dawne tunele na terenie Rzeszy w celu pozyskiwania surowców na recycling. Zginął z rąk agentów rosyjskiego Gazpromu, z powodu niemożności spłaty rachunku za gaz.

Największa porażka[edytuj • edytuj kod]

Wspaniały plan podboju świata, usunięcia z niego narodu żydowskiego, podporządkowania Słowian rasie aryjskiej i eksploatacja wielkich złóż zasobów naturalnych Syberii powiódłby się, gdyby nie szczególnie ciężka odmiana ADHD wielkiego wodza. Na tę dolegliwość niemieccy naukowcy wynaleźli lekarstwa już po II Wojnie Światowej, lecz skutki uboczne okazały się tak duże, że uczeni stwierdzili, że nawet gdyby Hitler był wcześniej leczony – mógłby Izrael ogłosić rasą panów i cały plan III Rzeszy i tak by upadł. Wyszło – jak wyszło…

Zdaniem ekspertów, jednak Hitler z nieleczoną ciężką odmianą ADHD był i tak mniej groźny, niż mógłby być po kuracji medycznej. Wybitni znawcy tematu są zdania, że tendencje ekspansywne zostałyby u Wodza zastąpione masochistycznymi, a całe Niemcy w tej sytuacji zostałyby zrównane z ziemią.

Największe zwycięstwo[edytuj • edytuj kod]

Wcielenie w życie pomysłu zagospodarowania sierot po weteranach I wojny światowej, polegającego na stworzeniu dla nich oddziałów Kinder-Panzer. Pomysł ten po latach doczekał się twórczych przeróbek w różnych krajach, np. w Polsce: ONR, Młodzież Wszechpolska. Chociaż czasy się zmieniły, w kanonie chlubnej tradycji pozostało znane ćwiczenie, polegające na samookładaniu się kijem bejsbolowym w celu zahartowania kości na potencjalne przyszłe urazy, powstałe przede wszystkim przez wpadnięcie pod czołg przeciwnika. W dzisiejszych, lewicowych i antyamerykańskich Niemczech, Adolf Hitler jest wzorem lewicowego polityka:

  • Nie życzył sobie amerykańskiej obecności wojskowej w Europie ani silnej pozycji Wielkiej Brytanii na morzach i na europejskim kontynencie;
  • Działał na rzecz jednoczenia i integracji Europy, w celu „rzucenia wyzwania” Ameryce;
  • Dążył do zbliżenia z Rosją w celu wyparcia anglosaskich wpływów. Wyszło tak jak wyszło;
  • Chciał postawić Polskę do pionu, aby nie była brytyjsko-amerykańskim „koniem trojańskim”;
  • Nie lubił mieszkańców dzisiejszego Izraela, wolał Hamas;
  • Dążył do gospodarki planowej, podnoszenia podatków i outsourcingu (przenoszenia produkcji przemysłowej do kacetów, które dziś zachowały się w Chinach);
  • Obniżył inflację, która była bardzo wysoka pod koniec Republiki Weimarskiej;
  • Doceniał wielką rolę gazu w niemieckiej gospodarce[3];
  • Chciał mieć dobre stosunki z Polską, lecz Polska odmówiła, i stało się, jak stało;
  • Miał ambiwalentny stosunek do Turcji i Turków, podobnie jak dzisiejsi niemieccy politycy.

Dziedzictwo[edytuj • edytuj kod]

Hitler z polskim piwem. Właściwy powód ataku na Polskę

Adolf Hitler jest wiecznie żywy. Świadczy o tym, jak często czołowe postacie współczesnej sceny politycznej przywołują jego nazwisko:

Takie przywoływanie nazwiska Führera może świadczyć tylko o jego wielkim, głęboko zakorzenionym kulcie wśród polityków.

Ciekawostki[edytuj • edytuj kod]

Adolf zatroskany o losy narodu niemieckiego
Nonźródła
Zobacz w Nonźródłach:
Podróż Hitlera na cmentarz, Nie płacz Adolf
  • Hitler był prawdziwym Niemcem z krwi i kości; urodził się w Austrii, udawał Napoleona, nosił angielski wąsik i witał się jak włoski faszysta, ponadto miał żydowskiego dziadka (tylko o tym ciii…).
  • Miał zdolności i predyspozycje do zawodu architekta. Wybrał jednak inny zawód, jednakże bardzo zmienił wygląd wielu miast, także w Niemczech.
  • Założyciel Cisowianki… mit Gas natürlich.
  • Miał status „Player Killer” w realnym świecie.
  • Pomimo że pełnił funkcję Führera, nie posiadał Führerscheinu (prawa jazdy). A ponoć Niemcy przywiązują taką wagę do formalności…
  • Wszystkim wmawiał, że najlepsi są wysocy blondyni o niebieskich oczach (a sam był brunetem niskiego wzrostu).
  • Fundował darmowe wycieczki dla ludności żydowskiej na luksusowe obozy wypoczynkowe.
  • Miał tylko jedno jądro.
  • Lubił gotować, a nawet miał swój własny program.
  • Naprawdę nazywał się Andrzej i pochodził z Sosnowca.
  • Był wegetarianinem żulem.
  • Nie ma dowodu że Hitler wiedział o Holokauście.

Galeria[edytuj • edytuj kod]

Zobacz też[edytuj • edytuj kod]

Przypisy

  1. ...okej, był też Karl Dönitz, ale ten frajer się tylko znał na łódkach.
  2. „Moje kampowanie” – określenie zaczerpnięte od taktyki grania w CS, tzn. częste przebywanie w ukryciu – Hitler pisał o swojej odsiadce w pace
  3. Nawet trochę za dużo go używał.