amicus

Latijn

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van amare (beminnen, houden van) met het achtervoegsel -icus.

Bijvoeglijk naamwoord

amī́cus

1. bevriend
2. vriendelijk

Verbuiging

	enkelvoud			meervoud
	mannelijk	vrouwelijk	onzijdig	mannelijk	vrouwelijk	onzijdig
nominatief	amīcus	amīca	amīcum	amīcī	amīcae	amīca
genitief	amīcī	amīcae	amīcī	amīcōrum	amīcārum	amīcōrum
datief	amīcō	amīcae	amīcō	amīcīs	amīcīs	amīcīs
accusatief	amīcum	amīcam	amīcum	amīcōs	amīcās	amīca
ablatief	amīcō	amīcā	amīcō	amīcīs	amīcīs	amīcīs
vocatief	amīce	amīca	amīcum	amīcī	amīcae	amīca
Vergrotende trap (comparatief) (nom. m. enk.): amīcior
Overtreffende trap (superlatief) (nom. m. enk.): amīcissimus

Zelfstandig naamwoord

amī́cus m

1. vriend

Verbuiging

	enkelvoud	meervoud
nominatief	amīcus	amīcī
genitief	amīcī	amīcōrum
datief	amīcō	amīcīs
accusatief	amīcum	amīcōs
vocatief	amīce	amīcī
ablatief	amīcō	amīcīs

Verwante begrippen

• amica

Overerving en ontlening

    Overerving

Catalaans: amic Frans: ami Italiaans: amico Occitaans: amic

Portugees: amigo Roemeens: amic Spaans: amigo Venetiaans: amigo

    Ontlening

Albanees: mik Esperanto: amiko Ido: amiko

Interlingua: amico Novial: amike