Net als in 1961 waren de start en finish in het Niedersachsenstadion, in de buurt waarvan een 2,6 km lang parcours werd aangelegd.[1] Dit parcours werd acht keer afgelegd door de amateurs en negen keer door de professionals.[2]
Enkele dagen voor het evenement hadden 14 landen zich ingeschreven; naast de traditionele Europese wielerlanden deden ook de VS en Canada mee.[1] Polen sloot zich op het laatste moment aan. Alle 15 landen namen deel met in totaal 49 renners aan de amateurwedstrijd, die om 13.00 uur van start ging; de wereldkampioen van het voorgaande jaar, Klaus-Peter Thaler, was echter prof geworden.[3]Robert Vermeire viel in de derde ronde aan en won overtuigend zijn vijfde titel. Dieter Uebing behield lange tijd de tweede plaats, maar werd ingehaald en uiteindelijk voorbijgestreefd door Vojtěch Červínek en Ekkehard Teichreber in de voorlaatste ronde. Teichreber zegevierde in de eindsprint en pakte de zilveren medaille.[4]
Met 33 renners uit 9 landen was het professionele deelnemersveld het grootste sinds de scheiding van de amateurs. Zevenvoudig voormalig wereldkampioen Erik De Vlaeminck keerde terug na zijn afwezigheid het jaar ervoor, evenals titelverdediger Albert Zweifel. Zweifel viel in de eerste ronde aan, maar werd in de derde ronde ingehaald door De Vlaeminck en Peter Frischknecht. In de vijfde ronde pareerde Zweifel een aanval van De Vlaeminck en bouwde hij zijn voorsprong geleidelijk uit. Zijn naaste concurrent was zijn landgenoot Frischknecht, die Zweifel echter niet kon beletten de wedstrijd te herhalen. De wereldkampioen van 1974, Albert Van Damme, eindigde als vijfde bij zijn laatste WK-deelname; hij had sinds 1961 aan elk WK meegedaan, ook in Hannover.[5]André Wilhelm, de nummer drie van vorig jaar, moest de wedstrijd opgeven vanwege gezondheidsproblemen. Ongeveer 10.000 toeschouwers volgden de race live.[6]
Hannover, Bondsrepubliek Duitsland.svg){kind=small}
Albert Zweifel.svg){kind=small}
Robert Vermeire
Nederland
Tsjecho-Slowakije
Frankrijk
Italië
Goud