Braziliaans voetballer

João Alves de Assis Silva (São Paulo, 20 maart 1987) - alias - is een Braziliaans voormalig voetballer die doorgaans als aanvaller speelde. Jô debuteerde in 2007 in het Braziliaans voetbalelftal.

Jô
Persoonlijke informatie
Volledige naam João Alves de Assis Silva
Geboortedatum 20 maart 1987
Geboorteplaats São Paulo, Brazilië
Lengte 192 cm
Been Links
Positie Aanvaller
Clubinformatie
Voetbalcarrière geëindigd in augustus 2025
Jeugd
2000–2003 Vlag van Brazilië Corinthians
Senioren *
Seizoen Club W (G)
2003–2005
2005–2008
2008–2011
2009–2010
2010–2011
2011–2012
2012–2015
2015
2015–2016
2017
2018–2020
2020–2022
2022–2023
2023
2024
2024–2025
Vlag van Brazilië Corinthians
Vlag van Rusland CSKA Moskou
Vlag van Engeland Manchester City
Vlag van Engeland Everton
Vlag van Turkije Galatasaray
Vlag van Brazilië Internacional
Vlag van Brazilië Atl. Mineiro
Vlag van Verenigde Arabische Emiraten Al-Shabab
Vlag van China Jiangsu Suning
Vlag van Brazilië Corinthians
Vlag van Japan Nagoya Grampus
Vlag van Brazilië Corinthians
Vlag van Brazilië Ceará SC
Vlag van Saoedi-Arabië Al-Jabalain Club
Vlag van Brazilië Amazonas
Vlag van Brazilië Itabirito
81(13)
77(44)
21(1)
27(5)
13(3)
16(2)
52(16)
13(8)
17(6)
34(18)
28(21)
Interlands **
2008
2007–2014
Vlag van Brazilië Brazilië –23
Vlag van Brazilië Brazilië
7(3)
20(5)

* Bijgewerkt op 2 november 2016
** Bijgewerkt op 20 juni 2014
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Clubcarrière

bewerken

Corinthians

bewerken

Jô werd op zestienjarige leeftijd opgenomen in de jeugdopleiding van Corinthians. In 2003 maakte hij hiervoor zijn profdebuut. Hij maakte in januari 2006 de overstap naar CSKA Moskou.

CSKA Moskou

bewerken

Bij CSKA kwam Jô in de spits te staan, samen met zijn landgenoot Vágner Love. In het eerste seizoen kampte hij met de nodige blessures, maar hij maakte desondanks veertien doelpunten in achttien wedstrijden. Uiteindelijk werd hij in 2006 samen met Roman Pavljoetsjenko topscorer van de Premjer-Liga.[1] Het volgende seizoen maakte hij opnieuw indruk door twee doelpunten te maken tegen Internazionale in de groepsfase van de UEFA Champions League. Nationaal ging het CSKA voor de wind: met de topclub won Jô in drie seizoenen vier prijzen.

Manchester City

bewerken

Na weken van onderhandelen maakte Jô in de zomer van 2008 de overstap naar het ambitieuze Manchester City, na ook in de belangstelling te hebben gestaan van het Spaanse Valencia. Door de gesprekken met manager Mark Hughes bleek de interesse van Manchester het meest concreet. Ondanks dat de exacte transfersom niet bekend werd gemaakt, werd bevestigd dat een hoger bedrag geboden moest worden voor Jô dan voor Nicolas Anelka, die in 2002 overkwam van Paris Saint-Germain voor dertien miljoen pond. Het zou om een bedrag van achttien miljoen pond gaan, waarmee hij de duurste speler uit de geschiedenis van Manchester City tot dan toe werd.[2] Enkele maanden later nam Robinho dit record van hem over.

Door de hoge transfersom werd het nodige verwacht van Jô, die na negen competitiewedstrijden slechts één doelpunt op zijn naam had staan. Ook in de overige negen wedstrijden scoorde hij maar tweemaal. Door zijn gebrek aan scorend vermogen raakte hij zijn basisplaats kwijt en raakte hij uit beeld bij de trainer. In Manchester viel hij meer op door zijn nachtelijke activiteiten, waarmee hij de Engelse tabloids haalde.[3]

Everton

bewerken

Tijdens de winterstop ging Everton met Manchester City in gesprek. Door blessures bij Yakubu, Vaughan en Saha had coach David Moyes nog slechts één optie over voor de spitspositie.[4] Daarom werd Jô voor de duur van een half jaar gehuurd van de Citizens met een optie tot koop.[5] Bij zijn debuutwedstrijd (3–0 winst) tegen Bolton Wanderers maakte hij meteen twee doelpunten.[6] Het volgende seizoen werd hij nog een keer gehuurd door Everton.[7]

Na een jaar bij Everton te hebben gespeeld was Jô ook daar uit de gratie geraakt. Vanaf het seizoen 2009/2010 behoorde de Braziliaan niet meer tot de basiself.[8]

Galatasaray

bewerken

Begin 2010 nam Galatasaray SK contact op met de spits, die graag weg wilde vertrekken bij Manchester. Trainer Frank Rijkaard besloot de spits voor een half jaar te huren van Manchester City.[8] Jô debuteerde op 24 januari in een competitiewedstrijd tegen Gaziantepspor en wist een week later zijn eerste competitiedoelpunt te maken tegen Denizlispor, waardoor Galatasaray het duel met 2–1 wist te winnen.[9]

Manchester City

bewerken

Na het avontuur bij Galatasaray keerde Jô terug naar Manchester waar hij een nieuwe kans kreeg van trainer Roberto Mancini. Tijdens het seizoen 2010/11 viel de aanvaller negenmaal in en kreeg hij drie basisplaatsen. Hij wist Mancini echter niet te overtuigen, waarna City besloot om Jô op 20 juli 2011 terug te laten keren naar zijn geboorteland. Daar ondertekende de spits een contract bij SC Internacional.[10]

Hij tekende in januari 2018 een driejarig contract bij Nagoya Grampus.

Interlandcarrière

bewerken

In mei 2007 werd Jô voor het eerst opgeroepen voor het Braziliaans voetbalelftal; tijdens de oefenwedstrijd tegen Engeland bleef hij echter negentig minuten op de reservebank. Zijn debuut maakte hij vervolgens een maand later in de vriendschappelijke wedstrijd tegen Turkije, op negentienjarige leeftijd. Een jaar later was hij aanwezig op het voetbaltoernooi van de Olympische Spelen 2008. In de voorbereidingswedstrijd tegen Singapore maakte hij een doelpunt waardoor uiteindelijk met 3–0 werd gewonnen. Op de Spelen viel hij slechts tijdens enkele wedstrijden in. Wel scoorde hij tweemaal in de troostfinale tegen België, waardoor het Braziliaans olympisch elftal uiteindelijk met de bronzen medaille naar huis ging. Bondscoach Luiz Felipe Scolari nam hem in mei 2014 op in de selectie voor het wereldkampioenschap voetbal 2014 in eigen land. In de openingswedstrijd (3–1) kwam Jô niet in actie, maar in het tweede groepsduel tegen Mexico viel hij na 68 minuten in voor Fred. Samen met Bernard en Neymar wist hij echter niet tot scoren te komen (0–0).[11]

Interlands van Jô voor Vlag van Brazilië Brazilië
Datum Wedstrijd Uitslag Competitie Goals Assists
Als speler van Vlag van Rusland CSKA Moskou
15 juni 2007Vlag van Turkije TurkijeBrazilië Vlag van Brazilië0 – 0Vriendschappelijk00
Als speler van Vlag van Engeland Manchester City
28 september 2008Vlag van Chili ChiliBrazilië Vlag van Brazilië0 – 3Kwalificatie WK 201000
316 oktober 2008Vlag van Brazilië BraziliëColombia Vlag van Colombia0 – 0Kwalificatie WK 201000
Als speler van Vlag van Brazilië Atlético Mineiro
49 juni 2013Vlag van Brazilië BraziliëFrankrijk Vlag van Frankrijk3 – 0Vriendschappelijk00
515 juni 2013Vlag van Brazilië BraziliëJapan Vlag van Japan3 – 0Confederations Cup10
619 juni 2013Vlag van Brazilië BraziliëMexico Vlag van Mexico2 – 0Confederations Cup10
71 juli 2013Vlag van Brazilië BraziliëSpanje Vlag van Spanje3 – 0Confederations Cup00
814 augustus 2013Vlag van Zwitserland ZwitserlandBrazilië Vlag van Brazilië1 – 0Vriendschappelijk00
97 september 2013Vlag van Brazilië BraziliëAustralië Vlag van Australië6 – 0Vriendschappelijk20
1011 september 2013Vlag van Brazilië BraziliëPortugal Vlag van Portugal3 – 1Vriendschappelijk10
1112 oktober 2013Vlag van Zuid-Korea Zuid-KoreaBrazilië Vlag van Brazilië0 – 2Vriendschappelijk00
1215 oktober 2013Vlag van Brazilië BraziliëZambia Vlag van Zambia2 – 0Vriendschappelijk00
1317 november 2013Vlag van Honduras (1949-2022) HondurasBrazilië Vlag van Brazilië0 – 5Vriendschappelijk00
1420 november 2013Vlag van Brazilië BraziliëChili Vlag van Chili2 – 1Vriendschappelijk00
155 maart 2014Vlag van Zuid-Afrika Zuid-AfrikaBrazilië Vlag van Brazilië0 – 5Vriendschappelijk01
163 juni 2014Vlag van Brazilië BraziliëPanama Vlag van Panama4 – 0Vriendschappelijk00
176 juni 2014Vlag van Brazilië BraziliëServië Vlag van Servië1 – 0Vriendschappelijk00
1817 juni 2014Vlag van Brazilië BraziliëMexico Vlag van Mexico0 – 0WK 201400

Bijgewerkt op 20 juni 2014.[12]

Spelersstatistieken

bewerken

Erelijst

bewerken

Zie ook

bewerken