Grand Prix-wegrace van Duitsland 1958

De Grand Prix-wegrace van Duitsland 1958 was de vierde Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace in het seizoen 1958. De races werden verreden op 20 juli 1958 op de Nordschleife van de Nürburgring nabij Nürburg. Omdat het voor de zijspanklasse de laatste race was, werd de wereldtitel hier beslist, maar ook in de 350cc-klasse en in de 500cc-klasse werden de titels beslist.

Vlag van Duitsland Grand Prix-wegrace van Duitsland 1958
Nürburgring Nordschleife
Land Vlag van Duitsland Bondsrepubliek Duitsland
Datum 20 juli 1958
Organisator FIM/DMV
500 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk John Surtees
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk John Surtees
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk John Hartle
Derde Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Gary Hocking
350 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk John Surtees
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk John Surtees
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk John Hartle
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave Chadwick
250 cc
Snelste ronde Vlag van Italië Tarquinio Provini
Eerste Vlag van Italië Tarquinio Provini
Tweede Vlag van Duitse Democratische Republiek Horst Fügner
Derde Vlag van Duitsland Dieter Falk
125 cc
Snelste ronde Vlag van Italië Carlo Ubbiali
Eerste Vlag van Italië Carlo Ubbiali
Tweede Vlag van Italië Tarquinio Provini
Derde Vlag van Duitse Democratische Republiek Ernst Degner
Zijspan
Snelste ronde Vlag van Duitsland Walter Schneider/Vlag van Duitsland Hans Strauß
Eerste Vlag van Duitsland Walter Schneider/Vlag van Duitsland Hans Strauß
Tweede Vlag van Zwitserland Florian Camathias/Vlag van Duitsland Hilmar Cecco
Derde Vlag van Duitsland Rudi Richter/Vlag van Duitsland Gerhard Klim

Algemeen

bewerken

Voor het eerst werd op de Nordschleife een Grand Prix in het kader van het wereldkampioenschap georganiseerd. Ondanks de regen waren er 80.000 toeschouwers, die getuige waren van het debuut van Jack Findlay. Ze zagen John Surtees twee klassen winnen en ook twee wereldtitels binnenhalen.

500cc-klasse

bewerken

John Surtees won de 500cc-race met driekwart minuut voorsprong op teamgenoot John Hartle. Surtees stond nu op het maximale aantal van 32 punten. Hartle kon weliswaar nog op 40 punten komen, maar moest dan nog drie resultaten wegstrepen waardoor hij op 30 punten zou eindigen. Jack Findlay debuteerde in deze Grand Prix met een twaalfde plaats in de 500cc-race, maar hij deed dat met een 350cc-Norton M40 omdat hij geen 500cc-Norton kon betalen.

Uitslag 500cc-klasse

bewerken

Niet gefinisht

bewerken

Niet deelgenomen

bewerken

Top tien tussenstand 500cc-klasse

bewerken

350cc-klasse

bewerken

De 350cc-race startte zonder regerend wereldkampioen Keith Campbell, die een week eerder in Frankrijk verongelukt was. John Surtees won de race met een halve minuut voorsprong op teamgenoot John Hartle en had nu het maximale aantal van 32 punten. Hartle kon nog op 42 punten komen, maar na het weghalen van zijn streepresultaten zou hij dan op 30 punten eindigen.

Uitslag 350cc-klasse

bewerken
Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk John Surtees MV Agusta 1:13"56'4 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk John Hartle MV Agusta +31'8 6
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave Chadwick Norton +49'3 4
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood Norton +1"01'3 3
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob Anderson Norton +2"18'0 2
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Dickie Dale Norton +2"18'0 1
7 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Gary Hocking Norton +2"18'4

Niet deelgenomen

bewerken
Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Australië Keith Campbell (†)NortonOverleden[1]

Top tien tussenstand 350cc-klasse

bewerken

250cc-klasse

bewerken

Tarquinio Provini deed met zijn overwinning goede zaken, vooral omdat zijn grootste concurrent, teamgenoot Carlo Ubbiali, de finish niet haalde. Horst Fügner scoorde zijn eerste punten met de MZ RE 250. Dieter Falk werd met de Adler MB 250 RS derde.

Uitslag 250cc-klasse

bewerken
Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Italië Tarquinio Provini MV Agusta 1:08"03'7 8
2 Vlag van Duitse Democratische Republiek Horst Fügner MZ +1"42'2 6
3 Vlag van Duitsland Dieter Falk Adler +1"47'8 4
4 Vlag van Duitsland Horst Kassner NSU +4"27'4 3
5 Vlag van Duitsland Xaver Heiß NSU 2
6 Vlag van Duitsland Walter Reichert NSU 1

Niet gefinisht

bewerken
Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dickie DaleNSU
Vlag van Italië Carlo UbbialiMV Agusta

Top tien tussenstand 250cc-klasse

bewerken

125cc-klasse

bewerken

Door de 125cc-race te winnen ontdeed Carlo Ubbiali zich van zijn belangrijkste concurrenten. Tweede man in het kampioenschap Romolo Ferri raakte bij een val zo zwaar gewond dat hij jaren niet meer kon racen en derde man Alberto Gandossi viel uit. Daar profiteerde Tarquinio Provini ook van: door zijn tweede plaats in de race klom hij ook naar de tweede plaats in het wereldkampioenschap, maar met een grote achterstand.

Uitslag 125cc-klasse

bewerken
Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Italië Carlo Ubbiali MV Agusta 56"10'9 8
2 Vlag van Italië Tarquinio Provini MV Agusta +15'0 6
3 Vlag van Duitse Democratische Republiek Ernst Degner MZ +1"11'9 4
4 Vlag van Duitse Democratische Republiek Horst Fügner MZ +3"130 3
5 Vlag van Duitse Democratische Republiek Walter Brehme MZ +3"35'2 2
6 Vlag van Duitse Democratische Republiek Werner Musiol MZ 1

Niet gefinisht

bewerken

Top tien tussenstand 125cc-klasse

bewerken

Zijspanklasse

bewerken

De zijspanrace begon met slechts twee punten verschil tussen de combinaties Walter Schneider/Hans Strauß en Florian Camathias/Hilmar Cecco, maar de spanning was minder groot dan ze leek. Als Camathias won en Schneider uitviel zouden ze door het wegstrepen van 1 resultaat precies gelijk staan. Schneider/Strauß lieten het niet zover komen. Ze wonnen met 2½ minuut voorsprong op Camathias/Cecco en stelden hun wereldtitel zeker. Alle punten werden verdeeld onder BMW-combinaties.

Uitslag zijspanklasse

bewerken
Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Punten
1 Vlag van Duitsland Walter Schneider Vlag van Duitsland Hans Strauß BMW 1:00"30'2 8
2 Vlag van Zwitserland Florian Camathias Vlag van Duitsland Hilmar Cecco BMW +2"27'9 6
3 Vlag van Duitsland Rudi Richter Vlag van Duitsland Gerhard Klim BMW +8"50'1 4
4 Vlag van Duitsland August Rohsiepe Vlag van Duitsland Arthur Gardyanczik BMW +8"57'3 3
5 Vlag van Duitsland Loni Neußner Vlag van Duitsland Dieter Hess BMW +12"07'2 2
6 Vlag van Duitsland Arsenius Butscher Vlag van Duitsland Helmut Munz BMW 1

Niet gefinisht

bewerken
Coureur Bakkenist Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk Frank FoxVlag van Verenigd Koninkrijk Heather GreenOnbekend
Vlag van Duitsland Friedrich StaschelVlag van Duitse Democratische Republiek Edgar PerdussOnbekend

Top tien eindstand zijspanklasse

bewerken
Pos.CoureurBakkenistMotorfietsPtn.
1Vlag van Duitsland Walter SchneiderVlag van Duitsland Hans StraußBMW24 (30)
2Vlag van Zwitserland Florian CamathiasVlag van Duitsland Hilmar CeccoBMW20 (26)
3Vlag van Duitsland Helmut FathVlag van Duitsland Fritz RudolfBMW8
4Vlag van Verenigd Koninkrijk Jackie BeetonVlag van Verenigd Koninkrijk Eddie BulginNorton6
5Vlag van Verenigd Koninkrijk Cyril SmithVlag van Verenigd Koninkrijk Eric BlissNorton6
6Vlag van Duitsland Rudi RichterVlag van Duitsland Gerhard KlimBMW4
7Vlag van Duitsland Loni NeußnerVlag van Duitsland Dieter HeßBMW4
8Vlag van Duitsland Alwin RitterVlag van Duitsland Edwin BlauthBMW3
Vlag van Duitsland August RohsiepeVlag van Duitsland Arthur GardyanczikBMW
10Vlag van Verenigd Koninkrijk Ernie WalkerVlag van Verenigd Koninkrijk Dun RobertsNorton2
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill BoddiceVlag van Verenigd Koninkrijk Bill CanningNorton
Vorige race:
Grand Prix-wegrace van België 1958
FIM wereldkampioenschap wegrace
10e seizoen (1958)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Zweden 1958

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Duitsland 1957
Grand Prix-wegrace van Duitsland Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Duitsland 1959