Dominique Gisin

alpineskiester uit Zwitserland

Dominique Gisin (Visp, 4 juni 1985) is een Zwitsers voormalig alpineskiester, die gespecialiseerd was in de afdaling en de Super G. De olympisch kampioene op de afdaling komt uit een gezin van alpineskiërs. Haar jongere broer Marc was ook professional. Haar jongere zus Michelle, tweevoudig olympisch kampioene op de combinatie, is nog actief.

Dominique Gisin
Dominique Gisin in 2011
Dominique Gisin in 2011
Volledige naam Dominique Gisin
Geboortedatum 4 juni 1985
Geboorteplaats Visp, Zwitserland
Nationaliteit Vlag van Zwitserland Zwitserse
Lengte 172 cm
Gewicht 68 kg
Sportieve informatie
Discipline Afdaling, Super G, Combinatie
Specialiteit(en) Afdaling
Olympische Spelen 2010, 2014
Debuut 2001
Carrière-einde 2015
Medailles
Portaal  Portaalicoon   Sport

Carrière

bewerken

Valse start

bewerken

Gisin maakte in januari 2001 op vijftienjarige leeftijd haar debuut bij een FIS-wedstrijd. Door knieblessures bleef het bij twee wedstrijden, en kwam ze pas drie jaar later weer aan de start. In deze periode richtte ze zich op herstel en haar studies.

Ze volgde de middelbare sportschool in haar woonplaats Engelberg; haalde de numerus clausus voor een studie medicijnen; startte met een studie Natuurkunde aan de Universiteit van Bazel om te zien of ze die kon combineren met het skiën. Dat lukte niet.

Ook haalde Gisin het toegangsexamen voor een opleiding tot straaljagerpilote, maar werd afgekeurd voor militaire dienst vanwege haar knieblessures. Ze haalde in 2011 een vlieglicentie en werd lid van de vliegclub op vliegveld Kägiswil (ICAO-code LSPG) in Sarnen.[1]

Succes in de wereldbeker

bewerken

Gisin beleefde haar doorbraak op de wereldkampioenschappen voor junioren in februari 2005, in Bardonecchia, door hier vierde te worden op de afdaling. Op 2 december van dat jaar maakte ze haar debuut in de wereldbeker. Tijdens de training op de afdaling behaalde ze verrassend genoeg de beste tijd van het deelnemersveld. Bij de wedstrijd viel ze echter waardoor ze haar rechterknie blesseerde. Door deze val was ze vier maanden uit de roulatie.

Op 13 januari 2007 behaalde Gisin met haar tweede plaats op de afdaling van Altenmarkt im Pongau haar eerste podiumplek bij een wereldbekerwedstrijd. Bij de wereldkampioenschap van 2007 in Åre nam ze op de afdaling beslag op de vijfde plaats.

Op 18 januari 2009 won ze haar eerste wereldbekerwedstrijd, de afdaling in Altenmarkt im Pongau. Zes dagen later won ze haar tweede wedstrijd door op de afdaling van Cortina d'Ampezzo als eerste te eindigen. In maart 2010 won ze verrassend ook een wereldbekerwedstrijd Super G in Crans-Montana.[2]

Olympisch goud

bewerken

Bij de Olympische Winterspelen 2010 van Vancouver lag Gisin op de afdaling op medaillekoers. Haar tussentijden lonkten naar edelmetaal, maar ze kwam bij een sprong vlak voor de finish ten val.[3]

In januari 2012 lag Gisin vierde in de wereldbeker afdaling. Knieklachten leidden tot haar negende knie-operatie. De kijkoperatie onthulde een grotere schade aan haar kraakbeen dan verwacht. Ze moest opnieuw vier maanden lang revalideren en daarmee was haar seizoen ten einde.[4]

In de daarop volgende jaren durfde Gisin geen risico's te nemen. Ze bleef in haar comfortzone hangen. Door een Zuid-Amerikaanse zomertraining onder erbarmelijke omstandigheden en stevige concurrentie om de beschikbare olympische startbewijzen, werd ze gedwongen om toch haar grenzen op te zoeken. Ze hoopte nog ooit in een wedstrijd, bevrijd te zijn van angst en in een ontspannen "flow" de berg af te dalen. En dat lukte ook.[1]

Op 12 februari 2014 won ze op de Olympische Spelen in Sotsji de afdaling met exact dezelfde tijd als Tina Maze. Dit was het eerste dubbele goud in de geschiedenis van het alpineskiën tijdens de Winterspelen.[5] Het was het eerste goud voor de Zwitserse vrouwen op de afdaling sinds de winst van Michela Figini in 1984.[6] De prestatie leverde Gisin aan het einde van het jaar de uitverkiezing op van Zwitsers Sportpersoon van het Jaar, een eer die ze deelde met tennisser Roger Federer.

Na de topsport

bewerken

Aan het einde van het seizoen 2014-2015 stopte Gisin met professioneel skiën.[7] Ze vierde dit in de hangar van Méribel. Gisin ging vliegen, pakte haar studie Natuurkunde op (dit keer in Zürich) en werd ambassadeur van het Zwitserse Rode Kruis. Ook ging ze motivatielezingen houden met haar sportpsycholoog Christian Marcolli. Uit die samenwerking kwamen twee boeken voort.[3]

Anno 2025 is haar leven wat rustiger en stabieler geworden. Ze heeft een vriend en dochter en neemt meer tijd voor haar gezin. Ze speelt golf met een handicap van 11; blijft vliegen vanaf Kägiswil en treed op als ambassadeur voor het Rode Kruis en verschillende sport gerelateerde organisaties.[8]

Resultaten

bewerken

Olympische Winterspelen

bewerken
JaarPlaatsResultaten
2010Vlag van Canada VancouverDNF Afdaling
2014Vlag van Rusland SotsjiGoud Afdaling
5e Supercombinatie
10e Reuzenslalom
DNF1 Super G

Wereldkampioenschappen

bewerken
JaarPlaatsResultaten
2007Vlag van Zweden Åre5e Afdaling
DNF Supercombinatie
2009Vlag van Frankrijk Val-d'IsèreDNF Afdaling
2011Vlag van Duitsland Garmisch-Partenkirchen4e Supercombinatie
8e Afdaling
DNF Super G
2013Vlag van Oostenrijk Schladming10e Super G
10e Supercombinatie
DNF1 Reuzenslalom
DNF1 Afdaling
2015Vlag van Verenigde Staten Vail/Beaver Creek19e Reuzenslalom

Wereldbeker

bewerken
Eindklasseringen
SeizoenAlgmADSLRSSGSC
2006/200734e10e---38e
2007/200847e26e--44e25e
2008/200921e4e--44e19e
2009/201024e14e--12e28e
2010/201117e9e--6e11e
2011/201225e12e-31e22e-
2012/201315e19e54e10e15e24e
2013/201411e9e-15e12e14e
2014/201516e16e-19e14e6e
Wereldbekerzeges
DatumPlaatsOnderdeel
18 januari 2009Vlag van Oostenrijk Altenmarkt im PongauAfdaling
24 januari 2009Vlag van Italië Cortina d'AmpezzoAfdaling
7 maart 2010Vlag van Zwitserland Crans-MontanaSuper G
bewerken
Zie de categorie Dominique Gisin van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.