Allah kimseyi düşürmesin

Öncelikle filmin insana aşıladığı duygular çok gerçekçiydi, çocukların saflığı ve babamızın iç yapısı aslında bizlere hayatı anlatıyor bir nevi, 1 haftalık bu yolculuk bir ömür unutmayacakları bir anıya dönüştü. Son sahnelerde çekilen fotoğraflar bizlere aslında bastırılan duyguların dışarı çıkmak istediğini anlatıyor, babanın filmde tek güldüğü yer farkındaysanız çocuğunun ona fıkra anlattığı bölüm, onun dışında tek bir gülümseme bile yok beni en çok derinden etkileyen şey de buydu.Belki o da gülmek isterdi hep..
filmi öneri üzerine izledim coook teşekkürler 🙏🏻🙏🏻🙏🏻

fecisel güzeldi salonca kahkahalar attık

"hepimiz yaşamak için anılara ihtiyaç duyarız."