baştan sona seyircinin sinirlerini bu kadar dağılmaya müsait hale getirmek kolay değil. film sizi tedirginliğin tepesine çıkarıp aşağı bırakıyor, durmadan tekrar tekrar. gerginliğin zirvede olduğu sahne sayısı saymakla bitmez, muazzam bir tempo. yılın en iyi işlerinden, net. kan ve şiddeti seyirciyi rahatsız etmek üzere aşırı kullanan korku filmleri yerine bu tarz öğeleri yerinde kullanan, daha çok filmin hikayesini kullanarak saf gerilim yaratan işler benim tercihim. burada olan da bu. yaratılan genel atmosfer film ilerledikçe zaten gerilimi tavana çıkarırken üstüne oyuncular…

ciddiyetten uzak eski çerez filmleri severim, her şeyden önce nostaljik gelir bana bu yüzden değerlendirirken de buna göre değerlendiririm. yönetmenin de çok iyi bir film yaptığını düşünmediği açık ama bu kadar düşük kritere rağmen afallıyorsan söylenecek çok söz yok

uydurmuşsun fena olmayan bir fikir en azından hikayeyi düzgün kur da filmden keyif alalım birader zor değil. ilgi çekici bir giriş yapıyor o konuda bir sıkıntımız yok ama ilk yarıdan sonrası yokuş aşağı. klişeler klişesi, basit oğlu basit. filmi izlenmeye sürükleyecek…