absum
Appellatio pronuntiatusque
+/-
API: /ˈabsum/ (classice) absum, abesse, afui 
API: /ˈapsum aˈbesse ˈafui/ (ecclesiastice) - Syllabificatio phonetica: ab·sum — morphologica: ab-sum
Notatio
+/-Verbum intransitivum
+/-absum, abesse, āfuī (sine supino)
- √ Esse a loco; non esse in loco.
- distantiam habere ab aliquo loco.
Coniugatio
+/-Verbum finitum
+/-| Thema | Vox activa | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| absum- | Tempus praesens | imperfectum | futurum | ||||
| Persona | indicativ. | coniunct. | imperat. | indicativ. | coniunct. | indicativ. | imperat. |
| I. sing. | absum | absim | aberam | abessem | aberō | ||
| II. sing. | abes | absīs | abes! | aberās | abessēs | aberis | abestō! |
| III. sing. | abest | absit | aberat | abesset | aberit | abestō! | |
| I. plur. | absumus | absīmus | aberāmus | abessēmus | aberimus | ||
| II. plur. | abestis | absītis | abeste! | aberātis | abessētis | aberitis | abestōte! |
| III. plur. | absunt | absint | aberant | abessent | aberunt | absuntō! | |
| Thema | Vox activa | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| āfu- | Tempus perfectum | plusquam perfectum | futurum exactum | ||
| Persona | indicativ. | coniunct. | indicativ. | coniunct. | |
| I. sing. | āfuī | āfuerim | āfueram | āfuissem | āfuerō |
| II. sing. | āfuistī | āfueris | āfuerās | āfuissēs | āfueris |
| III. sing. | āfuit | āfuerit | āfuerat | āfuisset | āfuerit |
| I. plur. | āfuimus | āfuerimus | āfuerāmus | āfuissēmus | āfuerimus |
| II. plur. | āfuistis | āfueritis | āfuerātis | āfuissētis | āfueritis |
| III. plur. | āfuērunt | āfuerint | āfuerant | āfuissent | āfuerint |
Verbum infinitum
+/-Dictiones collatae
+/-Dictiones derivatae
+/-Translationes
+/-| Esse a loco | dilatare ▼ |
|---|
| Esse a loco | collabi ▲ |
|---|
| Distantia habere ab aliquo loco | dilatare ▼ |
|---|
| Distantia habere ab aliquo loco | collabi ▲ |
|---|