O Fortuna levis
| O Fortuna levis | |
|---|---|
| Numerus | CB 18 |
| Argumenta | avāritia |
| Lingua | lingua Latina mediaevalis |
“O Fortuna levis” est initium carminis a discipulis vagantibus Latine scripti, quod in codice Carminum Buranorum sub numero XVIII reperitur.[1]
Textus
recensereDescriptio
recensereIn hoc carmine, quod ex variis auctoritatibus et sententiis poeticis constat, natura mutabilis Fortunae describitur. Auctor effert levitatem fati, quod munera pro arbitrio distribuit et eadem celeriter aufert. Secunda pars carminis versus ex Ovidii Tristibus profert, ubi dea volubilis dicitur errante passu procedere, numquam in eodem loco constans, sed tantum in propria levitate perseverans.[1]
Argumentum centrale est fragilitas rerum humanarum et potentia sortis in cursu vitae. Fortuna dona dat non durabilia, quae subito hominem humilem attollere possunt, sed etiam regem in colonum vertere, ordinem socialem evertendo. Sors hic apparet ut vis caeca quae quosdam ditat et alios sub pede tritat, nullam iustitiam humanam sequens.[1]
In ultima parte, carmen monitum morale praebet de periculis superbiae et ambitionis immodicae. Qui "alta nimis" petere conatur, periculo expositionis ad ruinam subitam obnoxius est, quia lapsus retro eum in ima ponit. Haec est classica imago Rotae Fortunae, quae omnia humana in perpetuo motu et instabilitate tenet.[1]
Notae
recensereBibliographia
recensere- Lehtonen, Th. M. S. (). Fortuna, Money, and the Sublunar World: Eleventh-century Ethical Thought as a Paradigm for Late Medieval Moral Philosophy. Helsingiae: Societas Litterarum Finnicarum. ISBN 978-951-717-846-4