Teónimo
Un teónimo (do grego antigo theos Θεός, "deidade", e onoma ὄνομα, "nome") é o nome propio dunha divindade.[1][2]
| Teónimo | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| |||||
| |||||
| Wikidata | |||||
Teonímia
editarA teonímia é a ciencia dos teónimos, unha póla da onomástica (o estudo da etimoloxía, a historia e o uso dos nomes propios). Como tal, axuda a entender a función e a comprensión que os grupos humanos teñen dos seus deuses, e tamén a afondar nas orixes da lingua dunha sociedade concreta.
A análise dos teónimos permite estudar as conexións entre as linguas indoeuropeas e a posible relixión dos pobos que as falaban.[2] En todos os idiomas, o exame da etimoloxía dun teónimo pode servir como base para as teorías sobre a súa orixe histórica.
Por outra banda, os teónimos aparecen tamén en nomes de persoas, animais, plantas, lugares ou cousas.
Relixión
editarOs teónimos teñen tamén importancia en tradicións metafísicas e místicas, como a cábala xudía.
Notas
editarVéxase tamén
editarBibliografía
editar- Matthew, P. H. (2014). "Theonym". The Concise Oxford Dictionary of Linguistics (en inglés). Oxford University Press. ISBN 9780191753060.
- Taylor, Bron, ed. (2010). "Proto-Indo-Europeans". The Encyclopedia of Religion and Nature (en inglés). Oxford University Press. ISBN 9780199754670. doi:10.1093/acref/9780199754670.001.0001.