Rashomon

Rashomon
	Instancia de filme
	Título 羅生門 (ja)
	Baseado en No bosque; Rashōmon
	Caracterizado por filme baseado nunha obra literaria
Características
	Cor branco e negro
	Xénero artístico cinema dramático; cinema de samurais; filme con analepse; filme sobre crime; filme medieval
	Formato de distribución vídeo baixo demanda
	Tema principal humanidade; verdade; mentira; memoria; recolección; subxectividade; autoengano; fiabilidade; autoimaxe; narración de historias; crime; testemuña ocular; Honra
	Ambientado en Xapón
	Época ambientación Período Heian
	Colección Museo de Arte Moderna de Nova York
	Obra derivada The Outrage ; U mong pa meung
	Lingua orixinal lingua xaponesa
Implicados
	Creador/a Akira Kurosawa
	Produtor/a executivo Masaichi Nagata
	Director/a Akira Kurosawa
	Compositor/a Fumio Hayasaka
	Guionista Shinobu Hashimoto; Akira Kurosawa; Ryūnosuke Akutagawa
	Director/a fotografía Kazuo Miyagawa
	Editor/a de cine Akira Kurosawa
	Elenco Toshiro Mifune ; Takashi Shimura ; Masayuki Mori ; Machiko Kyō ; Minoru Chiaki
	Compañía produtora Daiei Film; Kadokawa Pictures
	Distribuidor/a Daiei Film; Netflix; RKO Pictures
Datas
	Data de publicación 25 de agosto de 1950 (Xapón) ; 23 de agosto de 1951 (Italia) ; 18 de abril de 1952 (Francia) ; 26 de decembro de 1951 (Estados Unidos de América) ; 4 de agosto de 1952 (Alemaña)
Historia
	Premios e distincións León de Ouro (1951); Óscar Honorífico
	Nomeamentos Óscar á mellor dirección artística en branco e negro (9 de febreiro de 1953)
Custo
Cifras e dimensións
Custo
	Duración 88 min
Custo	140000 $
Localización
	Lugar de rodaxe Xapón
	País de orixe Xapón
VIAF
Códigos e identificadores
VIAF
VIAF	316754018
Freebase	/m/019npw
Fontes e ligazóns
	Puntuación da crítica 8.1/10 Internet Movie Database (17 de febreiro de 2026); 4.2/5 Letterboxd (17 de febreiro de 2026); 98% Rotten Tomatoes (17 de febreiro de 2026); 98/100 Metacritic (16 de xuño de 2025); 98% Rotten Tomatoes (29 de novembro de 2022); 9.2/10 Rotten Tomatoes (5 de outubro de 2021)
	Wikidata C:Commons

Rashomon (羅生門, Rashōmon^?) é un filme xaponés dirixido por Akira Kurosawa que se estreou en 1950. Está protagonizado por Toshiro Mifune, Masayuki Mori, Machiko Kyō e Takashi Shimura.

Este artigo amosa escritos xaponeses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros.

O filme é coñecido polo seu argumento que envolve a varios personaxes que dan versións diferentes dun mesmo suceso; a súa base é o relato "Yabu no naka" de Ryūnosuke Akutagawa^[1] e o nome do filme refírese á enorme porta da cidade de Kyoto.

Rashomon marcou a entrada da cinematografía xaponesa na escena internacional^[2] e gañou premios como o León de Ouro no Festival de Venecia en 1951 e un Óscar honorífico en 1952.

Sinopse

O Xapón do século XII. En Kyoto, baixo as portas do derruído templo de Rashomon, gorécense da torrencial choiva un leñador, un sacerdote budista e un peregrino. Os tres discuten sobre o xuízo a un bandido, acusado de dar morte a un señor feudal e violar á súa esposa. Os detalles do crime son narrados dende o punto de vista do bandido, da muller, do señor feudal -coa axuda dun médium- e do leñador, única testemuña dos feitos.

Personaxes

Toshiro Mifune como Tajomaru, o bandido
Masayuki Mori como Tashehiro, o samurai
Takashi Shimura como O leñador
Machiko Kyō como Masago, a esposa
Daisuke Kato como O policía
Fumiko Honma como A bruxa

Galardóns e nomeamentos

1951: Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa
1952: Nomeado ó Oscar: Mellor dirección artística (Branco e Negro).
1951: Festival de Venecia: León de Ouro.
1951: Círculo de críticos de Nova York: Nomeado a Mellor filme estranxeiro.
1952: Premios BAFTA: Nomeado a mellor filme.

Notas

↑ Blair Davis; Robert Anderson; Jan Walls (2015). Rashomon Effects: Kurosawa, Rashomon and their legacies. Taylor & Francis. p. 41
↑ Wheeler Winston Dixon, Gwendolyn Audrey (2008) Foster: A Short History of Film. Rutgers University Press, p. 203

Véxase tamén

Outros artigos

Filmes do Xapón propostos ó Óscar ó mellor filme internacional

Ligazóns externas

[1] Blair Davis; Robert Anderson; Jan Walls (2015). Rashomon Effects: Kurosawa, Rashomon and their legacies. Taylor & Francis. p. 41

[2] Wheeler Winston Dixon, Gwendolyn Audrey (2008) Foster: A Short History of Film. Rutgers University Press, p. 203

[1]