Marian Anderson

Marian Anderson, nada en Filadelfia (Pensilvania) o 27 de febreiro de 1897 e finada en Portland (Oregón) o 8 de abril de 1993, foi unha contralto afroamericana.

Marian Anderson

Biografía
Nacemento	21 de febreiro de 1897 Filadelfia
Morte	8 de abril de 1993 (96 anos) Portland
Causa da morte	infarto agudo de miocardio insuficiencia cardíaca
Lugar de sepultura	Eden Cemetery (en)
Grupo étnico	Pobo afroamericano
Educación	South Philadelphia High School (en)
Actividade
Campo de traballo	Música clásica, ópera, música de cámara, Espiritual e canto
Ocupación	cantante de ópera
Período de actividade	1925 -
Membro de	Academia das Artes e das Ciencias dos Estados Unidos
Movemento	Renacemento de Harlem
Profesores	Emma Azalia Hackley (en) , Giuseppe Boghetti (en) e Amanda Aldridge
Influencias	Helmer Enwall (en) e Sol Hurok
Tesitura	Contralto
Instrumento	Voz
Selo discográfico	RCA Victor
Obra
Arquivos en	Kislak Center for Special Collections, Rare Books and Manuscripts (en) [ Ms. Coll. 200] Smith College [ MS 433]
Familia
Cónxuxe	Orpheus Hodge Fisher
Parentes	James DePreist, sobriño
Premios
(1994)  Salón da Fama das Mulleres de Connecticut (1991)  Grammy á carreira artística (1986)  Medalla Nacional das Artes (1979)  honorary degree from Spelman College (en) (1978)  Premio Kennedy (1977)  Ladies' Home Journal Women of the Year (en) (1973)  National Women's Hall of Fame (1972)  Premio Elizabeth Blakwell (1963)  Medalla Presidencial da Liberdade Concedido por Lyndon B. Johnson (8 de febreiro de 1960)  estrela no Paseo da Fama de Hollywood (1939)  Medalha Spingarn (pt)  Membro da Academia Estadounidense das Artes e as Ciencias  Litteris et Artibus (pt)  Medalla de Ouro do Congreso dos Estados Unidos de América  Premios Grammy
Sinatura
Descrito pola fonte	Notable Black American Women American Women Writers Our hidden heritage : Pennsylvania women in history (en) , (p.370)

Traxectoria

Mariam Anderson nunha medalla da serie American Arts.

Comezou a cantar no coro xuvenil da súa igrexa aos seis anos, quixo ingresar nunha escola de música onde todos os alumnos eran brancos en 1921, pero foi rexeitada, polo que tivo que continuar os seus estudos musicais cun profesor privado.

Debutou coa Filharmónica de Nova York o 26 de agosto de 1925 con éxito de crítica e público. En 1928 cantou pola primeira vez no Carnegie Hall, a comezo dos anos trinta fixo unha xira triunfal por Europa.

En 1955 converteuse na primeira afroamericana en actuar na New York Metropolitan Opera, nesa ocasión cantou a parte de Ulrica d' Un ballo in maschera de Giuseppe Verdi. En 1958 foi oficialmente designada delegada diante a ONU. Retirouse en 1965. En 1991 recibiu un Premio Grammy honorífico como recoñecemento á súa carreira.

Premios e distincións

Foi nomeada doutor honoris causa en Música pola Universidade Católica de América en 1967.