Karl Ziegler

químico alemán

Karl Waldemar Ziegler, nado o 26 de novembro de 1898 en Helsa (preto de Kassel) e finado o 11 de agosto de 1973 en Mülheim an der Ruhr, foi un químico e profesor universitario alemán galardoado co Premio Nobel de Química do ano 1963.

Modelo:BiografíaKarl Ziegler

Editar o valor en Wikidata
Biografía
Nacemento26 de novembro de 1898 Editar o valor en Wikidata
Helsa Editar o valor en Wikidata
Morte12 de agosto de 1973 Editar o valor en Wikidata (74 anos)
Mülheim an der Ruhr Editar o valor en Wikidata
Lugar de sepulturaMülheim an der Ruhr Main Cemetery (en) Traducir Editar o valor en Wikidata
EducaciónUniversidade Philipps de Marburgo
RWTH Aachen Editar o valor en Wikidata
Director de teseKarl von Auwers (pt) Traducir Editar o valor en Wikidata
Actividade
Campo de traballoQuímica inorgánica Editar o valor en Wikidata
Lugar de traballo Aquisgrán
Heidelberg Editar o valor en Wikidata
Ocupaciónquímico, profesor universitario, enxeñeiro, coleccionista de arte Editar o valor en Wikidata
EmpregadorInstituto Max Planck de Pesquisa do Carvão (pt) Traducir (1943–1969)
Universidade de Halle-Wittenberg
Universidade de Frankfurt
RWTH Aachen
Universidade de Heidelberg
Universidade Philipps de Marburgo Editar o valor en Wikidata
Membro de
Interesado enQuímica inorgánica Editar o valor en Wikidata
Obra
Arquivos en
Premios

Descrito pola fonteHeidelberger Gelehrtenlexikon 1803–1932, (p.310) Editar o valor en Wikidata
Enciclopedia Galega Universal: 200487 WikiTree: Ziegler-1459

Traxectoria

editar

Estudou química e doutorouse en 1923 na Universidade de Marburg. Traballou como profesor universitario en Frankfurt e en Heidelberg, ata que en 1943 foi nomeado director de Investigacións sobre o carbono no prestixioso Instituto Max Planck, situado na cidade de Mülheim.

Tamén foi profesor no instituto RWTH de Aachen.

Investigacións científicas

editar

Iniciou as súas investigacións estudando as reaccións entre os compostos organometálicos, especialmente do litio, e o butadieno, e máis tarde descubriu que os compostos de aluminio comportábanse de xeito análogo co etileno. O resultado desta investigación previa foi a fabricación en 1953 de polietileno mediante un procedemento de baixa presión, segundo o cal o etileno forma longas cadeas de adición co catalizador de aluminio.

Ziegler gañou o premio Nobel de química en 1963 compartíndoo co italiano Giulio Natta, polos seus traballos na tecnoloxía dos polímeros de alta masa molecular.

Tamén traballou na química dos radicais químicos con carbono trivalente e na síntese de compostos policíclicos como a cantaridina.

Véxase tamén

editar