En 113 d. C., o emperador romano Traxano fixo das conquistas orientais e da derrota de Partia unha prioridade estratéxica,[2] e invadiu con éxito a capital de los partos, Ctesifonte, instalando a Partamaspates de Partia como un gobernante cliente. Porén, despois foi rexeitado da rexión polas rebelións. Hadriano, sucesor de Traxano, inverteu a política do seu predecesor, coa intención de restablecer o Éufrates como límite do control romano. Porén, no século II, a guerra por Armenia estalou de novo en 161, cando Vologases IV derrotou alí aos romanos. Un contraataque romano dirixido por Marco Estacio Prisco derrotou aos partos en Armenia e instalou un candidato favorito no trono armenio, e unha invasión de Mesopotamia culminou co saqueo de Ctesifonte en 165.
En 195, outra invasión romana de Mesopotamia comezou baixo o emperador Septimio Severo, quen ocupou Seleucia e Babilonia, pero non puido tomar Hatra. Partia foi finalmente tomada por unha rebelión persa liderada por Ardashir I, que entrou en Ctesifonte en 226. Baixo Ardashir e os seus sucesores, o conflito persa-romano continuou entre o ImperioSasánida e Roma.
↑Bivar, A.D.H. (1983). The Political History of Iran under the Arsacids. Cambridge University Press. pp.21–99. ISBN0-521-20092-X.
↑Lightfoot, C.S. (1990). "Trajan's Parthian War and the Fourth-Century Perspective". The Journal of Roman Studies80: 115–116. JSTOR300283. doi:10.2307/300283.
