Ferdinand Chalandon
Ferdinand Chalandon, nado en Lión o 10 de febreiro de 1875 e finado en Lausana o 31 de outubro de 1921, foi un historiador e numismático francés.[1]
 | |
| Nome orixinal | Marie Ferdinand Chalandon. |
|---|---|
| Biografía | |
| Nacemento | (fr) Marie Ferdinand Chalandon  10 de xaneiro de 1875.  Lión, Francia. |
| Morte | 31 de outubro de 1921 (45 anos). Lausana, Suíza. |
| Membro da École française de Rome | |
| 1899 – 1901 | |
| Datos persoais | |
| País de nacionalidade | Francesa. |
| Educación | Lycée Louis-le-Grand. École nationale des chartes. |
| Tese académica | Essai sur le règne d'Alexis Ier Comnène (1081-1118) |
| Actividade | |
| Campo de traballo | Historiografía, numismática. |
| Ocupación | historiador, numismático, bizantinista, medievalista |
| Empregador | Escola Francesa de Roma. |
| Premios | |
| 1900 Premio Bordin. 1909 Premio Gobert. | |
Lista
| |
Traxectoria
editarPrimeiros anos e formación
editarFerdinand Chalandon naceu o 10 de febreiro de 1875 en Lión. Nesa cidade comezou a súa educación, que logo continuou en París, no Lycée Louis-le-Grand, onde se licenciou en Historia en 1895. Despois ingresou na École des Chartes e en 1897 acadou o diploma de altos estudos, e en febreiro de 1899 o de arquivista-paleógrafo.[2] A modo de tese de graduación, en 1900 presentou un traballo sobre o reinado de Aleixo I Comneno,[3] que lle valeu o premio Bordin da Académie des Inscriptions et Belles-Lettres.[4]
Traxectoria profesional e erudita
editarLogo do seu período formativo, trasladouse a Italia e ingresou na Escola Francesa de Roma.[2][4] Durante os seus anos alí realizou múltiples viaxes polo país, sinaladamente por Nápoles, Calabria, Apulia e Sicilia, na procura de documentos para as súas investigacións, que deron lugar ás primeiras publicacións en Mélanges de l'Ecole de Rome.[5]
De volta a París, publicou en 1903 e en 1907 senllos traballos acerca da numismática e a sociedade da época normanda en Sicilia, sobre a base da documentación que levara de Italia, o que o fixo merecedor do Premio Gobert, da Académie des inscriptions et belles-lettres, en 1909. Nos anos seguintes publicou diversos traballos sobre o Oriente latino, as Cruzadas e a historia medieval, sinaladamente dos normandos e dos bizantinos, varios dos cales ficaron inconclusos pola súa morte temperá.[3]
En 1912, Chalandon acompañou a Maurice Pernot nunha misión arqueolóxica que os levou durante seis meses a Constantinopla, Tracia, Exipto, Palestina, Siria, Alepo, Bagdad e Beirut.[6][7]
Ferdinand Chalandon finou en Lausana o 31 de outubro de 1921, aos 45 anos, vítima dunha doenza, contraída durante a primeira guerra mundial.[2][4]
Publicacións
editarEscolma de monografías
editar- (1900). Essai sur le règne d'Alexis Ier Comnène (1081-1118). A. Picard, París
- (1900). "La diplomatique des Normands de Sicile et de l'Italie méridionale". En Mélanges d'archéologie et d'histoire de l'École française de Rome. 20. Páxinas 155-197.
- (1903). Numismatique des Normands en Sicile, 1903.
- (1907). Histoire de la domination normande en Italie et en Sicile. Tomo I; Tomo II. A. Picard, París.
- (1912). Jean II Comnène, 1118-1143, et Manuel I Comnène, 1143-1180. A. Picard, París.
- (1925). Histoire de la Première Croisade jusqu'à l'élection de Godefroi de Bouillon, A. Picard, París.
Notas
editar- ↑ Schipa, M. (1931).
- 1 2 3 Pernot, M. (1921). Páxina 333.
- 1 2 Pernot, M. (1921). Páxina 335.
- 1 2 3 Schlumberger, G. (1921). Páxina 446.
- ↑ Pernot, M. (1921). Páxina 334.
- ↑ Pernot, M. (1921). Páxina 336.
- ↑ Schlumberger, G. (1921). Páxina 447.
Véxase tamén
editarBibliografía
editar- Pernot, M. (1921). "Nécrologie: Ferdinand Chalandron (1875-1921)". En Mélanges de l'école française de Rome. 39. Páxinas 333-337.
- Schipa, M. (1931). "Chalandon, Ferdinand". En Enciclopedia Itraliana.
- Schlumberger, G. (1921). "Nécrologie: Ferdinand Chalandon". En Bibliothèque de l'École des chartes. 82. Páxinas 446-447.