Algodón
O algodón[1] ou cotón[2] é unha fibra suave e esponxosa que crece nunha cápsula protectora ao redor das sementes das plantas de algodón do xénero Gossypium, pertencente á familia das malváceas (Malvaceae). A fibra é case pura celulosa e pode conter pequenas porcentaxes de ceras, graxas, pectinas e auga. En condicións naturais, as cápsulas de algodón aumentan a dispersión das sementes.
A planta é un arbusto orixinario de rexións tropicais e subtropicais de todo o mundo, incluíndo América, África, Exipto e a India. A maior diversidade de especies de algodón silvestre atópase en México, seguido de Australia e África.[3] O algodón foi domesticado de forma independente no Vello e no Novo Mundo.[4]
A fibra adóitase fiar para convertela en fío ou cordón e utilízase para fabricar tecidos suaves, transpirables e duradeiros. Sábese que o uso do algodón para fabricar tecidos remóntase á prehistoria; identificouse a presenza de gossypium barbadense nun xacemento do distrito de Nanchoc (Perú), que data do sétimo ao VI milenio a. C., mentres que se atoparon fragmentos de tecidos tinguidos de azul índigo, que datan do cuarto ao III milenio a. C., en Huaca Prieta, en Perú.[5] Atopáronse fragmentos dun fío de algodón, empregado para conectar unha cadea de oito contas de cobre, e datado do VI milenio a. C. en Mehrgarh, Kachi, Paquistán.[6] Aínda que se cultiva desde a antigüidade, foi a invención da desmotadora de algodón o que reduciu o custo de produción e propiciou o seu uso xeneralizado, e hoxe en día é a tea de fibra natural máis utilizada na confección de roupa.
As estimacións actuais da produción mundial son duns 25 millóns de toneladas ou 110 millóns de fardos ao ano, o que representa o 2,5 % da terra cultivable do mundo. A India é o maior produtor mundial de algodón. Estados Unidos foi o maior exportador durante moitos anos.[7]
_READY_FOR_HARVEST.jpg)
Desde o final da última Era glacial xa se confeccionaban tecidos con algodón. Actualmente, soamente se aproveitan 4 especies a grande escala para a confección de tecidos e instrumentos médicos. A palabra entrou nas linguas romances a mediados do século XII, e no inglés un século despois. O tecido de algodón era coñecido polos antigos romanos como importación, pero o algodón era raro nas terras de fala romance ata as importacións das terras de fala árabe na última época medieval a prezos transformadoramente reducidos.
Etimoloxía
editarA palabra "algodón" ten orixes árabes, derivadas da palabra árabe قطن (qutn ou qutun) que en última instancia deriva do hebreo כֻּתֹּנֶת kuttṓnĕṯ, que ironicamente significa roupa feita de liño. Esta era a palabra habitual para o algodón no árabe medieval.[8] Marco Polo no capítulo 2 do seu libro, describe unha provincia que chama Khotan no Turkestán, o actual Xinjiang, onde se cultivaba algodón en abundancia. A palabra entrou nas linguas románicas a mediados do século XII.[9] e ao inglés un século máis tarde. Os antigos romanos coñecían o tecido de algodón como produto importado, pero o algodón era pouco común nas terras de fala románica ata que, na Baixa Idade Media, importouse desde os territorios de fala árabe a prezos considerablemente máis baixos.[10][11]
Tipos
editar
Existen catro especies de algodón cultivadas comercialmente, todas domesticadas na antigüidade:
- Gossypium hirsutum: algodón de monte, orixinario de América Central, México, o Caribe e o sur de Florida (90 % da produción mundial)
- Gossypium barbadense: coñecido como algodón básico extra longo, orixinario de América do Sur tropical (8 % da produción mundial)
- Gossypium arboreum: algodón de árbore, orixinario da India e Paquistán (menos do 2 %)
- Gossypium herbaceum: algodón do Levante, orixinario do sur de África e da Península Arábiga (menos do 2 %)
Tamén se cultivan variedades híbridas.[12] As dúas especies de algodón do Novo Mundo representan a gran maioría da produción moderna de algodón, pero as dúas especies do Vello Mundo foron amplamente utilizadas antes da década de 1900. Aínda que as fibras de algodón aparecen de forma natural en cores branco, marrón, rosa e verde, os medos a contaminar a xenética do algodón branco fixeron que moitos lugares de cultivo de algodón prohibisen o cultivo de variedades de algodón de cores.
En contraposición ao cultivo de variedades modificadas xeneticamente está a agricultura ecolóxica do algodón, que ademais de non empregar plantas transxénicas tampouco utiliza produtos químicos sintéticos como fertilizantes ou praguicidas.[13] A súa produción tamén promove e mellora a biodiversidade e os ciclos biolóxicos.[14] As plantacións de algodón dos Estados Unidos están obrigadas a cumprir o National Organic Program (NOP). Esta institución determina as prácticas permitidas para o control de pragas, cultivo, fertilización e xestión do cultivos orgánicos.[15][16]
Historia
editarAntigüidade
editarAmérica
editarEn América descubríronse restos de algodón nunha cova preto de Tehuacán, México, que data do 5500 a. C., mais a súa antigüidade foi cuestionada.[17] A domesticación de Gossypium hirsutum en México dátase máis probablemente entre o 3400 e o 2300 a. C.[18] Durante este tempo, os pobos situados entre o río Santiago e o río Balsas cultivaban, fiaban, tecían, tinguían e cosían algodón. O que non consumían eles mesmos, enviábano aos seus gobernantes aztecas como tributo, nunha cantidade aproximada de 116 millóns de libras (53 000 toneladas) ao ano.[19] Hoxe en día, continúa a ser a variedade máis plantada no mundo, aproximadamente o 89,9 % da produción mundial.[20]
Identificouse a presenza da especie indíxena Gossypium barbadense nun xacemento do distrito de Nánchoc, Perú, e datouse no VII-VI milenio a.C., mentres que se atoparon fragmentos téxtiles tinguidos de azul índigo, datados no IV-III milenio a.C., en Huaca Prieta, Perú.[5] O cultivo da especie autóctona de algodón G. barbadense a partir dun achado en Ancón, Perú, foi datado no c. 4200 a.C.,[21][22] e foi a columna vertebral do desenvolvemento de culturas costeiras como a Norte Chico, a Moche e a Nazca. O algodón cultivábase río arriba, convertíase en redes e comerciabase coas aldeas pesqueiras da costa para obter grandes subministracións de peixe. Os españois que chegaron a México e Perú a principios do século XVI atoparon á xente cultivando algodón e vestindo roupa feita del.
Asia Meridional
editar.jpg)
O algodón cultivouse por primeira vez en Asia hai uns 7 000 anos (V - IV milenio a. C.) polos habitantes do val do Indo, unha civilización que ocupou gran parte do subcontinente indio, incluíndo partes do actual Paquistán oriental e o noroeste da India.[23] A industria do algodón do Indo estivo moi desenvolvida e algúns métodos empregados na fiación e tecido de algodón seguiron empregándose ata a industrialización moderna na India. A primeira evidencia do uso do algodón, conservado en contas de cobre, atopouse no xacemento arqueolóxico neolítico de Mehrgarh, aos pés do paso Bolan en Baluchistán, Paquistán.[24][25][26]
Parece que gregos e árabes ignoraron o algodón ata a época de Alexandre o Grande, xa que o seu contemporáneo Megastenas dixo a Seleuco en Indica "hai árbores en que medra a la".
Levante
editarAtopáronse microrrestos de fibras de algodón, algunhas tinguidas, en Tel Tsaf no Val do Xordán que databan do ano 5200 a. C. Poden ser restos de roupa antiga, recipientes de tecido ou cordames. As investigacións suxiren que o algodón podería proceder de especies salvaxes do sur de Asia e comerciar coa civilización do val do Indo.[27]
Idade media
editarEn Persia, a historia do algodón remóntase á época aqueménida, mais hai poucas fontes sobre o cultivo do algodón na Persia preislámica. O seu cultivo era común en Merv, Rey e Fars. Nos poemas dalgúns poetas persas como Ferdousí e Shahnameh, hai moitas referencias ao cultivo do algodón ("panbe" en persa). Marco Polo (no século XIII) ao referirse aos principais produtos de Persia inclúe o algodón. John Chardin, un famoso viaxeiro francés do século XVII que visitara o Imperio Safávida describiu as grandes granxas de algodón de Persia.[28]
A finais da Idade Media, o algodón coñeceuse no norte de Europa, era unha fibra importada da que se descoñecía a orixe, agás que procedía dunha planta. Debido á súa semellanza coa la, a xente chegou a imaxinar que o algodón tiña que ser producido por unha planta de ovellas. Xoán de Mandeville, no seu libro de viaxes publicado entre 1357 e 1371, mencionou como un feito verdadeiro a crenza de que: "na India medra unha árbore marabillosa que leva años ao final das súas pólas. Estas pólas eran tan flexibles que se dobraban para permitiren os años comer cando tiñan fame". Estas crenzas reflíctense no nome do algodón nalgunhas linguas europeas, como o alemán Baumwolle, que literalmente significa "la de árbore" (Baum significa "árbore" e Wolle significa "la"). A finais do século XVI, o algodón cultivábase en todas as rexións cálidas de Asia e América.
Período moderno
editarA fabricación artesanal india do algodón diminuíu gradualmente durante a expansión británica e o establecemento do dominio colonial entre finais do século XVIII e principios do XIX. Isto debíase en gran parte ás agresivas políticas mercantís coloniais impostas pola Compañía Británica das Indias Orientais, que facían que os talleres de procesamento de algodón e téxtiles da India fosen pouco competitivos. Deste xeito, os mercados indios víronse cada vez máis obrigados a vender só algodón cru e foron forzados por imposición da lei británica a mercar produtos téxtiles fabricados en Gran Bretaña.
O inicio da Revolución Industrial en Gran Bretaña supuxo un grande estímulo para a fabricación de algodón, facendo do téxtil o principal produto de exportación británico. En 1738, Lewis Paul e John Wyatt de Birmingham, Inglaterra, patentaron a máquina de fiar con rodelos e o sistema de volante e carrete para fabricar algodón cun espesor máis uniforme mediante dous conxuntos de bobinas que xiran a diferentes velocidades. Máis tarde, a invención da máquina de fiar Jenny en 1764 e a máquina de fiar de marco rotativo de Richard Arkwright en 1769, permitiu aos teceláns ingleses producir algodón e tea en cantidades moito maiores. A partir do século XVIII, a cidade inglesa de Manchester adquiriu o alcume de "Cottonopolis" debido á omnipresencia da industria do algodón dentro da cidade e ao seu papel como centro do comercio mundial de algodón. A capacidade de produción de Gran Bretaña e dos Estados Unidos mellorou aínda máis coa invención da desmotadora polo estadounidense Eli Whitney en 1793, o que permitiu o uso de algodón americano de grapa curta na industria téxtil.[29] Mellorar a tecnoloxía e aumentar o control dos mercados mundiais permitiu aos comerciantes británicos desenvolver unha cadea de comercio en que se mercaban fibras de algodón bruto (nun principio) en plantacións coloniais, transformábanse en tecido nas fábricas de Lancashire e convertíanse en exportacións con barcos británicos aos mercados cativos coloniais de África occidental británica, a India e a China (a través de Shanghai e Hong Kong).
Na década de 1840, a India xa non era capaz de producir as grandes cantidades de algodón demandadas e necesarias polas fábricas británicas para a súa produción, mentres que o envío de grandes volumes de algodón indio requiría moito tempo e diñeiro. Todo isto, unido á aparición do algodón americano como un tipo de calidade superior (debido ás fibras máis longas e fortes das dúas especies nativas americanas, Gossypium hirsutum e Gossypium barbadense), animou os comerciantes británicos a comezar a mercar algodón de plantacións dos Estados Unidos e o Caribe. Este algodón tamén era moito máis barato, xa que o producían escravos. A mediados do século XIX, o algodón converteuse na base da economía do sur dos Estados Unidos onde o cultivo e a recollida de algodón se converteu na ocupación principal dos escravos.
Durante a guerra civil, as exportacións estadounidenses de algodón caeron debido ao bloqueo que os estados da Unión impuxeron aos portos do sur, así como a unha decisión estratéxica do goberno confederado de cortar as exportacións coa esperanza de forzar a Gran Bretaña a recoñecer a Confederación ou entrar na guerra; con todo, os principais compradores de algodón, o Reino Unido e Francia, chegaron a considerar Exipto como substituto. Os comerciantes británicos e franceses investiron moito en plantacións de algodón exipcio e o goberno de Ismail Pasha recibiu grandes créditos dos bancos e das bolsas de valores de Europa. Cando rematou a guerra civil estadounidense en 1865, os comerciantes británicos e franceses abandonaron o algodón exipcio e as importacións económicas dos Estados Unidos volveron, levando a Exipto a unha espiral de déficit que fixo que o país declarase a bancarrota en 1876, un factor clave para a posterior anexión de Exipto polo Imperio Británico en 1882.
Durante a guerra civil nos Estados Unidos, o cultivo de algodón aumentou no Imperio Británico, especialmente na India, para tratar de substituír a produción perdida nos estados confederados. Mediante aranceis e outras restricións, o goberno británico desincentivou a produción de tecidos de algodón na India, polo que o algodón bruto foi enviado a Inglaterra para o seu procesamento. Nos Estados Unidos, o algodón do sur proporcionou capital para o desenvolvemento continuado do norte. O algodón producido polos escravos africanos non só axudou ao sur, senón que tamén enriqueceu os comerciantes do norte xa que gran parte do algodón se transportaba polos portos do norte.
O algodón continuou a ser un cultivo fundamental na economía dos estados do sur despois da proclamación de emancipación de escravos e o final da guerra civil en 1865. A aparcería xurdiu no sur como a forma contractual que permitiu aos escravos negros liberados e aos campesiños brancos sen terra traballar nas plantacións de algodón, que seguían sendo propiedade de brancos ricos, a cambio dunha parte dos beneficios. As plantacións de algodón requirían grandes cantidades de traballo para coller algodón e non foi ata a década de 1950 cando apareceron máquinas fiables para recoller algodón (a maquinaria anterior era demasiado torpe para recoller algodón sen esnaquizar as fibras). Durante o século XX, o emprego na industria do algodón diminuíu gradualmente a medida que as máquinas comezaban a substituír os traballadores e a forza de traballo rural do Sur diminuíu durante a primeira e a segunda guerra mundial. Actualmente, o algodón continúa a ser unha das principais exportacións do sur dos Estados Unidos e a maioría da colleita mundial de algodón é da variedade americana básica longa.[30]
Século XXI
editarA sonda chinesa Chang'e 4 levou sementes de algodón á cara oculta da Lúa. O 15 de xaneiro de 2019, China anunciou que grelara unha semente, a primeira "planta verdadeiramente doutro mundo na historia" dentro do cráter Von Kármán. A cápsula e as sementes están dentro do aterrador da Chang'e 4.[31]
Desde o ano 2019 celébrase cada día 7 de outubro o Día Mundial do Algodón, co obxectivo de destacar a importancia deste cultivo no desenvolvemento eonómico e a mitigación da pobreza.[32][33]
Descrición
editar
As fibras recóllense manualmente ou coa axuda de máquinas. Dunha forma ou doutra, as fibras sempre conteñen pequenas sementes negras e triangulares que precisan ser extraídas antes do procesamento das fibras. As fibras son, de feito, pelos orixinados da superficie das propias sementes. Estas sementes tamén poden aproveitarse para a obtención dun aceite comestible, chamado aceite de algodón.
Nos primeiros 28 días despois da abertura da flor, as referidas células medran axiña en lonxitude, ata o 91 % da lonxitude final. Deseguida, o crecemento dos 9% finais vólvese lento e estabilízase en torno dos 47-51 días do florecemento. Aos 21 días, a parede da célula resúmense, basicamente, en cutícula e capa, fina, de celulosa.
Fase de deposición de celulosa
editarDe 21 ata os 52-56 días despois da abertura da flor, a deposición de celulosa é intensa (96%), co consecuente engrosamento da parede secundaria por capas concéntricas sucesivas de material depositado, de fóra para dentro da fibra. A deposición dos 4% finais é de lenta e estabílizase aos 61-64 días do florecemento. A temperatura e a luminosidade inflúen decisivamente na cantidade de celulosa depositada, que se asocia ao grao de maduración da fibra de cotón, ese comportamento amósase na fase na que a celulosa se deposita na fibra.
Fase de abertura dos froitos
editarNos últimos 8-9 días antes da abertura dos froitos, a deposición de celulosa é máis lenta. A expansión da masa de fibras, aliada ao aumento da presión interna, e o proceso de deshidratación gradual da casca do froito provocan a súa propia abertura, que pasa a ser denominada de casulo.
Casulo de cotón aberto (fibra madura)
editar
Coa abertura dos froitos pérdese auga con gran rapidez, provocando a contracción das fibras sobre si. Hai un colapso da forma tubular, co achatamento das fibras que asumen, na súa sección transversal, a forma característica de gran de feixón. Aparecen, ao longo das fibras achatadas, os puntos de reversión ben para un lado ben para o outro, conferíndolles a súa calidade de fiabilidade.
Estrutura da fibra
editarCutícula
editarÉ a parte máis externa da fibra e constitúe unha capa de protección, fina e resistente, con pola fibra. É a capa situada debaixo da cutícula.
Parede primaria
editarEstá constituída por celulosa, na forma de fibrilas microscópicas dispostas transversalmente en relación ao lonxitude da fibra, en espirais dextro ou levoxiras. Nunha mesma fibra, o sentido das espirais non muda. A formación da parede primaria determina a lonxitude da fibra. Esa parede contén outras substancias tamén, como azucres, pectinas e proteínas.
Parede secundaria
editarA parede secundaria localízase debaixo da parede primaria, representando a maior parte da espesura desta. Formada por varias capas concéntricas de celulosa case pura, na forma de fibrilas cristalinas aglomeradas en espirais, cuxo sentido muda ao longo dunha mesma fibra. Da súa natureza dependen fundamentalmente a resistencia e a maturidade da fibra.
Lume
editarÉ a canle central da fibra. De sección circular durante a formación desta, pasa a ter contorno irregular despois do proceso de deshidratación (colapso). Contén residuo proteico do protoplasma da célula que orixinou a fibra. A fibra madura presenta paredes relativamente espesas, con menos torcións e lume reducido, ao paso que fibras inmaturas son máis achatadas, contorcida, con paredes delgadas de lume amplo.
Composición química
editarO principal compoñente da fibra de algodón é a celulosa, que representa a maior parte da súa composición química. A cadea de celulosa queda constituída por moléculas de glicose. A disposición destas moléculas na cadea denomínase celulosa amorfa e cristalina, e ten un importante papel nas características das fibras. Despois da celulosa, a cera é o máis importante na fibra de algodón. É responsable do control de absorción de auga pola fibra e funciona como lubrificante entre as fibras durante os procesos de estiraxe na fiación.
Composición química aproximada da fibra de cotón, determinada en vase seca:
- Celulosa...............................................94,0 %
- Proteínas.............................................1,3 %
- Cinsas.................................................1,2 %
- Substancias pécticas.............................0,9 %
- Ácidos málicos, cítrico etc.....................0,8 %
- Cera....................................................0,6 %
- Azucres totais......................................0,3 %
- Non dosados........................................0,9 %
- TOTAL.................................................100 %
Propiedades físicas
editarAs propiedades físicas da fibra determinan a súa calidade ou valor tecnolóxico. Non obstante, o concepto de calidade do algodón sufriu modificacións no pasado en función das tecnoloxías realizadas. Antigamente o valor do algodón determinábao a lonxitude da fibra e o tipo comercial, comprobándoo o primeiro de xeito manual polos clasificadores e o segundo, visualmente, en función da limpeza, aparencia, cor e aspectos do produto. A investigación revelou a importancia doutras características físicas, utilizando aparellos axeitados, cuxa evolución foi rápida nas últimas décadas. Hoxe en día, a maioría das industrias xa teñen en consideración o Índice Micronaire, a tenacidade da fibra e a maduración na avaliación da materia prima.
Produtores
editar| Pos. | País | 2009 | 2010 | 2011 | 2018[34] |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 |  China | 6.377.00 | 5.970.000 | 6.588.950 | 16.865.790 |
| 2 |  India | 4.083.400 | 5.683.000 | 5.984.000 | 11.528.680 |
| 3 |  Estados Unidos | 2.653.520 | 3,.941.700 | 3.41250 | 9.960.406 |
| 4 |  Paquistán | 2.111.400 | 1,869,000 | 2.312.000 | 5.634.082 |
| 5 |  Brasil | 956.189 | 973.449 | 1.673.337 | 2.982.235 |
| 6 |  Uzbekistán | 1.128.200 | 1.136.120 | 983.400 | 3.369.032 |
| 7 |  Turquía | 638.250 | 816.705 | 954.600 | 2.231.469 |
| 8 |  Australia | 329.000 | 386.800 | 843.572 | 1.508.850 |
| 9 |  Turkmenistán | 220.100 | 330.000 | 330.000 | 872.649 |
| 10 |  Arxentina | 135.000 | 230.000 | 295.000 | - |
| 11 |  Grecia |
- | - | 1.059.121 | |
| — | Mundo | 61.837.062 | 69.220.247 | 79.513.579 | 71.029.354 |
| Fonte: UN Food & Agriculture Organization [35] | |||||
A produción mundial de cotón está a experimentar unha importante suba nos últimos anos, chegando no ano 2011 aos 24 millóns de toneladas. Porén hai un gran desequilibrio entre os produtores, mesmo entre os 10 con máis produción, xa que máis da metade se centra en dous países, a China e a India, con 6,5 e 6 millóns de toneladas respectivamente, pola outra banda países como a Arxentina ou Turkmenistán apenas roldan as 300.000.
Notas
editar- ↑ Definicións no Dicionario da Real Academia Galega e no Portal das Palabras para algodón.
- ↑ Sinónimo en Portal das palabras da RAG - http://www.portaldaspalabras.org/buscador?id=323795&sinom=0 Arquivado 14 de xullo de 2014 en Wayback Machine.
- ↑ The Biology of Gossypium hirsutum L. and Gossypium barbadense L. (cotton). ogtr.gov.au
- ↑ "The Evolution of Cotton". Learn.Genetics. Consultado o 27 de agosto do 2025.
- 1 2 Splitstoser, Jeffrey C.; Dillehay, Tom D.; Wouters, Jan; Claro, Ana (2016-09-14). "Early pre-Hispanic use of indigo blue in Peru". Science Advances 2 (9). pp. e1501623. PMC 5023320. doi:10.1126/sciadv.1501623.
- ↑ Moulherat, Christophe; Tengberg, Margareta; Haquet, Jérôme-F.; Mille, Benoı̂t (2002-12-01). "First Evidence of Cotton at Neolithic Mehrgarh, Pakistan: Analysis of Mineralized Fibres from a Copper Bead". Journal of Archaeological Science 29 (12). pp. 1393–1401. ISSN 0305-4403. doi:10.1006/jasc.2001.0779.
- ↑ "Natural fibres: Cotton". 2009 International Year of Natural Fibres. Arquivado dende o orixinal o 3 de setembro de 2011.
- ↑ Durante a Idade Media escribíronse varios dicionarios importantes en árabe. En Internet pódense consultar copias de case todos os principais dicionarios árabes medievais en: Baheth.info Arquivado 15 de abril de 2017 en Wayback Machine. and/or AlWaraq.net. Un dos dicionarios máis apreciados é o de Ismail ibn Hammad ao-Jawhari. "Al-Sihah" que data aproximadamente do ano 1000 ou pouco despois. A máis importante é Lisan Al-Arab, de Ibn Manzur, que data de 1290, pero a maior parte do seu contido foi tomado de diversas fontes anteriores, incluídas fontes dos séculos IX e X. A miúdo, Ibn Manzur nomea a súa fonte e logo a cita. Por tanto, se o lector recoñece o nome da fonte de Ibn Manzur, a miúdo pódese asignar unha data considerablemente anterior a 1290 ao que se di. En Arabic-English Lexicon de Lane, volume 1, páxina xxx (ano 1863). O Arabic-English Lexicon de Lane contén gran parte do contido principal dos dicionarios árabes medievais traducidos ao inglés. En AlWaraq.net, ademais de copias consultables de dicionarios árabes medievais, hai copias consultables dun gran número de textos árabes medievais sobre diversos temas.
- ↑ Máis detalles en CNRTL.fr Etymologie en lingua francesa. Centre national de ressources textuelles et lexicales (CNRTL) é unha división do Centre national de la recherche scientifique.
- ↑ Mazzaoui, Maureen Fennell (1981). The Italian Cotton Industry in the Later Middle Ages, 1100-1600. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-23095-7.[cómpre nº de páxina]
- ↑ "The definition of cotton". Dictionary.com (en inglés). Consultado o 9 de febreiro do 2026.
- ↑ Singh, Phundan. "Cotton Varieties and Hybrids" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 09 de outubro de 2022. Consultado o 26 de maio de 2021.
- ↑ "CCVT Sustainable". Arquivado dende o orixinal o 23 de xuño de 2009. Consultado o 26 de agosto de 2015.
- ↑ "VineYardTeam Econ" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 05 de xullo de 2008. Consultado o 05 de xullo de 2008.
- ↑ AMSv1
- ↑ OrganicConsumers.org
- ↑ Sauer, Jonathan D. (2017). Historical Geography of Crop Plants: A Select Roster. Routledge. p. 115.
- ↑ Huckell, Lisa W. (1993). "Plant Remains from the Pinaleño Cotton Cache, Arizona". Kiva, the Journal of Southwest Anthropology and History 59 (2): 147.
- ↑ Beckert, S. (2014). Chapter one: The Rise of a Global Community. In Empire of Cotton: A global history. essay, Vintage Books.
- ↑ Ensminger, Audrey H. and Konlande, James E. Foods and Nutrition Encyclopedia, Second Edition.
- ↑ New World Cotton en Google Books. in Manickam, S.; Prakash, A. H. (2016). "Genetic Improvement of Cotton". Gene Pool Diversity and Crop Improvement. Sustainable Development and Biodiversity 10. pp. 105–161. ISBN 978-3-319-27094-4. doi:10.1007/978-3-319-27096-8_4.
- ↑ Rajpal, Vijay Rani (2016). Gene Pool Diversity and Crop Improvement, Volume 1. Springer. p. 117. ISBN 978-3-319-27096-8.
- ↑ Stein, Burton (1998)
- ↑ Mithen, Steven (2006). After the Ice: A Global Human History, 20,000-5000 BC. Harvard University Press. pp. 411–412. ISBN 978-0-674-01999-7.
- ↑ Moulherat, C.; Tengberg, M.; Haquet, J. R. M. F.; Mille, B. ̂T. (2002). "First Evidence of Cotton at Neolithic Mehrgarh, Pakistan: Analysis of Mineralized Fibres from a Copper Bead". Journal of Archaeological Science 29 (12): 1393–1401. doi:10.1006/jasc.2001.0779.
- ↑ JIA, Yinhua; PAN, Zhaoe; HE, Shoupu; GONG, Wenfang; GENG, Xiaoli; PANG, Baoyin; WANG, Liru; DU, Xiongming (2018). "Genetic diversity and population structure of Gossypium arboreum L. collected in China". Journal of Cotton Research 1 (1). ISSN 2523-3254. doi:10.1186/s42397-018-0011-0.
- ↑ Liu, Li; Levin, Maureece J.; Klimscha, Florian; Rosenberg, Danny (2022-12-08). "The earliest cotton fibers and Pan-regional contacts in the Near East". Frontiers in Plant Science 13. Bibcode:2022FrPS...1345554L. ISSN 1664-462X. PMC 9772618. PMID 36570915. doi:10.3389/fpls.2022.1045554.
- ↑ "Encyclopaedia Islamica Foundation". Arquivado dende o orixinal o 30 de xuño de 2009. Consultado o 26 de maio de 2021.
- ↑ El desenvolupament de la productivitat agrícola páxina 23, B.H. Slicher van Bath, traducción de Carles Alier
- ↑ Stephen Yafa
- ↑ Bartels, Meghan; January 15, Space com Senior Writer |; ET, 2019 11:47am. "Cotton Seed Sprouts on the Moon's Far Side in Historic First by China's Chang'e 4". Space.com. Consultado o 9 de febreiro do 2026.
- ↑ "7 de octubre. Día Mundial del Algodón" (en castelán). Consultado o 9.02.2026.
- ↑ "O tecido das nosas vidas", en La Voz de Galicia 8.10.2025.
- ↑ "Producción de Algodón con semilla: los 10 productores (2018)". fao.org (en castelán). Consultado o 6 de novembro de 2020.
- ↑ "Produción de algodón por países". UN Food & Agriculture Organization. 2011. Arquivado dende o orixinal o 13 de xullo de 2011. Consultado o 2013-08-26.
Véxase tamén
editarWikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Algodón  |
Bibliografía
editar- Beckert, Sven. Empire of Cotton: A Global History. Nova York: Knopf, 2014.
- Brown, D. Clayton. King Cotton: A Cultural, Political, and Economic History since 1945 (University Press of Mississippi, 2011) 440 pp. ISBN 978-1-60473-798-1
- Ensminger, Audrey H. and Konlande, James E. Foods and Nutrition Encyclopedia, (2nd ed. CRC Press, 1993). ISBN 0-8493-8980-1
- USDA – Cotton Trade Arquivado 14 de novembro de 2021 en Wayback Machine.
- Moseley, W.G. and L.C. Gray (eds). Hanging by a Thread: Cotton, Globalization and Poverty in Africa (Ohio University Press and Nordic Africa Press, 2008). ISBN 978-0-89680-260-5
- Riello, Giorgio. Cotton: The Fabric that Made the Modern World (2013) excerpt
- Smith, C. Wayne and Joe Tom Cothren. Cotton: origin, history, technology, and production (1999) 850 pages
- True, Alfred Charles. The cotton plant: its history, botany, chemistry, culture, enemies, and uses (U.S. Office of Experiment Stations, 1896) online edition
- Yafa, Stephen H. Big Cotton: How A Humble Fiber Created Fortunes, Wrecked Civilizations, and Put America on the Map (2004) excerpt and text search; also published as Cotton: The Biography of a Revolutionary Fiber. Nova York: Penguin USA, 2006. excerpt
Outros artigos
editarLigazóns externas
editar- Gossypium links Ligazóns a páxinas informativas sobre o algodón e o xénero Gossypium.