Aldo Ferrabino

Senador de Italia
	8 de maio de 1948 – 24 de xuño de 1953 ; Lexislatura: 1st Legislature of Italy (en)
Reitor Universidade de Padua
	1947 – 1949

Aldo Ferrabino
Biografía
Nacemento	28 de xuño de 1892; Cuneo, Piemonte, Italia
Morte	30 de outubro de 1972 (80 anos); Roma, Italia.
	Cargos;
Presidenta do; Instituto Italiano de Numismática
Período	1958 – 1962
Antecesor	Francesco Pellati.
Sucesor	Laura Breglia.
Datos persoais
País de nacionalidade	Italiano.
Educación	Universidade de Turín.
Tese académica	Calipso: un ensaio sobre a historia dun mito (1914).
Actividade
Campo de traballo	Historiografía, política, filosofía, biblioteconomía, numismática
Ocupación	historiador, bibliotecario, filósofo, político
Empregador	Universidade de Turín.; Universidade de Padua.; Universidade de Roma La Sapienza.
Partido político	Democracia Cristiá.
Membro de	Instituto Italiano de Numismática.; Academia de Ciencias de Turín.; Accademia Nazionale dei Lincei.
Alumnos	Massimiliano Pavan
Influencias	Gaetano De Sanctis.
Familia
Pais	Agostino Vincenzo Ferrabino e Angelica Toesca.
Premios
	Cabaleiro da Orde Civil de Savoia (1970).
Descrito pola fonte	Biblioteca dixital BEIC
Senador de Italia
	8 de maio de 1948 – 24 de xuño de 1953 ; Lexislatura: 1st Legislature of Italy (en)
Reitor Universidade de Padua
	1947 – 1949

Aldo Ferrabino, nado en Cuneo o 28 de xuño de 1892 e finado en Roma o 30 de outubro de 1972, foi un historiador, filósofo, bibliotecario e numismático italiano, senador da República Italiana, profesor universitario e presidente do Instituto Italiano de Numismática.

Traxectoria

Primeiros anos e formación

Aldo Ferrabino naceu na vila piemontesa de Cuneo o 28 de xuño de 1892, fillo de Angelica Toesca e de Agostino Vincenzo Ferrabino.^[1]

Logo de asistir ao instituto da súa vila natal, en 1910 matriculouse na Facultade de Artes da Universidade de Turín, logo de acadar unha bolsa de estudos do Colexio Carlo Alberto, para cursar Patrística e Estudos Clásicos, baixo a titoría de Gaetano De Sanctis. Graduouse nesa universidade en 1914, ^[2] cunha tese titulada "Calipso: un ensaio sobre a historia dun mito", que foi publicada ese mesmo ano en Turín.^[1]

Traxectoria académica e como erudito

Logo do seu período formativo, Ferrabino comezou a impartir clases de Historia Antiga na Universidade de Padua en 1922 —nela chegou a ser reitor en 1947— e en 1949 trasladouse á Universidade La Sapienza de Roma.^[1]^[2]

No ámbito da política, entre 1948 e 1954, foi senador no Senado da República Italiana polo partido da Democracia Cristiá,^[1]^[3] e nesa condición apoiou a lei que creaba o Centro Nacional para o Catálogo Unificado das Bibliotecas Italianas e para a Información Bibliográfica (1951).^[2]

Foi vicepresidente do Consello Superior de Academias e bibliotecas desde 1948. En 1950 foi nomeado membro correspondente da Accademia dei Lincei^[4] e presidente do Instituto Central para o Catálogo Único. Tamén presidiu, desde 1952, o Consello Central de Estudos Históricos, do Instituto Italiano de Historia Antiga.^[2] Foi membro da Academia de Ciencias de Turín desde 1954,^[5] presidiu o Instituto Italiano de Numismática de 1958 a 1964.

De 1954 a 1972 foi presidente da Enciclopedia Treccani.^[2] En 1956 foi elixido presidente da Sociedade Dante Alighieri. En 1957, cofundou a revista Il Veltro xunto con Vincenzo Cappelletti.^[1]

Considerado un experto en cristoloxía e na filosofía da historia, en recoñecemento da súa traxectoria intelectual foi nomeado Cabaleiro da Orde Civil de Savoia o 15 de setembro de 1970.^[1]^[6]

Aldo Ferrabino faleceu en Roma o 30 de outubro de 1972, aos 80 anos de idade.^[1]

Publicacións

Esta é unha escolma dos traballos monográficos máis destacados publicados ao longo da traxectoria de Aldo Ferrabino:

(1914). Kalipso, saggio d’una storia di un mito. Bocca, Turín.
(1921). Il problema dell'unità nazionale nella Grecia antica. Vol. 1: Arato di Sicione e l'idea federale. Le Monnier, Florencia.
(1927). L'impero ateniese. L'Erma di Bretschneider.
(1929). La dissoluzione della libertà nella Grecia antica. CEDAM, Pádua.
(1934). L'Italia romana. Mondadori, Milán.
(1941). I grandi italiani: Cesare. Unione Tipografica, Turín.
(1942). Nuova storia di Roma. Tumminelli, Roma.
(1943). La vocazione umana. Nuova Edizione Ivrea, Ivrea.
(1944). L'esperienza cristiana. Libreria Draghi, Padua.
(1945). Le speranze immortali. Società per Azioni, Padua.
(1946-1947). Trilogia del Cristo (3 volumes). Le tre venezie.
(1950). Adamo. Morcelliana, Brescia.
(1955). Le vie della storia. Sansoni, Florencia.
(1956). Rivelazione e cultura. La Scuola, Brescia.
(1957). Storia dell'uomo avanti e dopo Cristo.Pro Civitate Christiana, Asís.
(1957). L'essenza del Romanesimo. Tumminelli, Roma.
(1958). L'inno del Simposio di S. Metodio Martire. G. Giappichelli, Turín.
(1962). Scritti di filosofia della Storia. Sansoni.
(1965). Trasfigurazioni. Aldo Martello, Milán.
(1969). Pagine italiane. Veltro, Roma. ISBN 88-85015-09-3
(1972). Misticamente. Stamperia Valdonega, Verona.

Notas

1 2 3 4 5 6 7 Treves, P. (1966).
1 2 3 4 5 De Gregori, G.; Buttò, S. (1999).
↑ "Aldo Ferrabino". Senato.it
↑ "Ferrabino, Aldo". Accademia Nazionale del Lincei (Lincei.it).
↑ "Ferrabino, Aldo". Accademia delle Sicnze di Torino (accademiadellescienze.it).
↑ Documentación orixinal da concesión. Archivio.quirinale.it

Véxase tamén

Bibliografía

De Gregori, G.; Buttò, S. (1999). "Ferrabino, Aldo". En Per una storia dei bibliotecari italiani del XX secolo. Dizionario bio-bibliografico 1900-1990. Associazione Italiana Biblioteche, Roma. ISBN 88-7812-049-9
Mazzarino, S. (1977). Aldo Ferrabino (in Italian). Accademia dei Lincei. ISBN 978-88-218-0274-4
Pavan, M. (1961). "Ferrabino, Aldo". Enciclopedia Italiana. Ap. III.
Treves, P. (1966). "Ferrabino, Aldo". En Dizionario Biografico degli Italiani. Volume 46. Istituto della Enciclopedia Italiana.

[:0-1] 1 2 3 4 5 6 7 Treves, P. (1966).

[:1-2] 1 2 3 4 5 De Gregori, G.; Buttò, S. (1999).

[3] "Aldo Ferrabino". Senato.it

[4] "Ferrabino, Aldo". Accademia Nazionale del Lincei (Lincei.it).

[5] "Ferrabino, Aldo". Accademia delle Sicnze di Torino (accademiadellescienze.it).

[6] Documentación orixinal da concesión. Archivio.quirinale.it

[1]