(82075) 2000 YW134

asteroide

(82075) 2000 YW134 é un planeta menor, que conta cunha lúa. Este obxecto está categorizado coma obxecto do disco disperso, e coma posible obxecto distante.

(82075) 2000 YW134
 Designación provisional
2000 YW134
2001 XG201 Editar o valor en Wikidata
 Época
 Astro pai
 Astro fillo
 Grupo menor
Características orbitais
Apoapse75,322884376704 au Editar o valor en Wikidata
Periastro41,127608127016 au Editar o valor en Wikidata
Argumento de periastro316,58829312882 ° Editar o valor en Wikidata
Excentricidade orbital0,29364647168491 Editar o valor en Wikidata
Inclinación orbital19,773892307706 ° Editar o valor en Wikidata
Período orbital162.280,16022517 d Editar o valor en Wikidata
Semieixo maior58,22524625186 au Editar o valor en Wikidata
Lonxitude do nó ascendente126,90787943717 ° Editar o valor en Wikidata
Anomalía media37,817876000603 ° Editar o valor en Wikidata
Tempo de periapse2.443.953,0250646 Editar o valor en Wikidata
Características físicas
Diámetro216 km Editar o valor en Wikidata
Radio108 km Editar o valor en Wikidata
Albedo0,08 Editar o valor en Wikidata
Magnitude absoluta4,65 Editar o valor en Wikidata
Persoas e organizacións
 Descubridor/a
Datas e cronoloxía
 Data descuberta
26 de decembro de 2000 Editar o valor en Wikidata
 Precedido por
 Sucedido por
Localización
 Localización descubrimento
Códigos e identificadores
Freebase/m/080nx8m Editar o valor en Wikidata
Wikidata C:Commons

Características físicas

editar

Asumindo o albedo xenérico para os TNOs (obxectos trans-neptunianos) que é de 0,09, o primario e de arredor de 431 km de diámetro e o secundario (a súa lúa) ten uns 237 kmd de diámetro.[1][2] No 2010, 2000 YW134 foi observado polo Telescopio Espacial Herschel no infravermello profundo. Non se detectou radiación termal, o cal permitiu ós astrónomos por un límite máximo ó tamaño do obxecto (asumindo que é un ob. singular) que debería ser dun máximo de 500 km.[3]

No espectro visible, superficie de 2000 YW134 aparece moderadamente vermella.[4]

Clasificacións

editar

Planeta anano?

Cun diámetro estimado nuns 431 km, 2000 YW134 está no límite do tamaño mínimo dun candidato a planeta anano.[5] Pero coma candidato a a planeta anano, a súa gran lúa podería darlle a este sistema binario unha aparencia de planeta dobre, visto dende a distancia.

Obxecto distante?

2000 YW134 ten actualmente un perihelio (q) de 41 UA.[6] Lykawka no 2006, viuno coma un obxecto distante (cun perihelio (q) > 40 UA), mentres co programa Deep Ecliptic Survey (a última observación foi o 10-11-2007) amósao coma un obxecto en resonancia 8:3 cun perihelio (qmin) mínimo de 38,1 UA.[7] Emel’yanenko e Kiseleva chegaron no 2007 a conclusión de que existía un 84% de posibilidades de que este obxecto estivese nunha resonancia 8:3.[8]

Satélite

editar

A lúa de 2000 YW134 é relativamente grande se a comparamos có seu primario, xa que a lúa só é 1,3 magnitudes máis feble có seu primario.[9]

  1. Wm. Robert Johnston (04-03-2006). Johnston's Archive, ed. "(82075) 2000 YW134". Consultado o 07-10-2009.
  2. Wm. Robert Johnston (22-08-2008). Johnston's Archive, ed. "List of Known Trans-Neptunian Objects". Consultado o 06-10-2009.
  3. Muller, T.G.; =Lellouch, E.; Stansberry, J. (2010). "“TNOs are Cool”: A survey of the trans-Neptunian region I. Results from the Herschel science demonstration phase (SDP)". Astronomy and Astrophysics 518: L146. doi:10.1051/0004-6361/201014683.
  4. Stephen C. Tegler. "Kuiper Belt Object Magnitudes and Surface Color". Arquivado dende o orixinal o 01 de setembro de 2006. Consultado o 1 de agosto de 2010.
  5. Mike Brown. "The Dwarf Planets". Consultado o 07-10-2009.
  6. "JPL Small-Body Database Browser: 82075 (2000 YW134)". 10-11-2007 últimas observacións. Consultado o 06-10-2009.
  7. Marc W. Buie (10-11-2007 usando 69 das 70 observacións). SwRI (Space Science Department), ed. "Orbit Fit and Astrometric record for 82075". Consultado o 06-10-2009.
  8. Emel’yanenko, V. V; Kiseleva, E. L. (2008). "Resonant motion of trans-Neptunian objects in high-eccentricity orbits". Astronomy Letters 34: 271–279. Consultado o 24-01-2009.
  9. Stephens, Denise C.; Noll, Keith S. (2006). "Detection of Six Transneptunian Binaries with NICMOS: A High Fraction of Binaries in the Cold Classical Disk". Astronomical Journal 131: 1142–1148. doi:10.1086/498715.

Véxase tamén

editar