roja
Forme d’adjectif
modifierPrononciation
modifier- Madrid : \ˈro.xa\
- Séville : \ˈro.ha\
- Mexico, Bogota : \ˈro.x(a)\
- Santiago du Chili, Caracas : \ˈro.ha\
- Montevideo, Buenos Aires : \ˈro.xa\
- Venezuela : écouter « roja [ˈd̠͡ɹ̺ɒħˑɐ] »
- Lima (Pérou) : écouter « roja [ˈrɔχ̟ˑɐ̞] »
Étymologie
modifierNom commun
modifier| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| roja \ˈrud͡ʒo̞\ |
rojas \ˈrud͡ʒo̞s\ |
roja \ˈrud͡ʒo̞\ féminin (graphie normalisée)
- (Botanique) Garance.
Forme d’adjectif
modifier| Nombre | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Masculin | roge \ˈrud͡ʒe\ |
roges \ˈrud͡ʒes\ |
| Féminin | roja \ˈrud͡ʒo̞\ |
rojas \ˈrud͡ʒo̞s\ |
| Nombre | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Masculin | roi \ˈruj\ |
rois \ˈrujs\ |
| Féminin | roja \ˈru.d͡ʒo̞\ |
rojas \ˈru.d͡ʒo̞s\ |
roja féminin \ˈrud͡ʒo̞\ (graphie normalisée)
Prononciation
modifier- France (Béarn) : écouter « roja [ˈru.ʒo̞] »
Références
modifier- Congrès permanent de la lenga occitana, 20 dictionnaires occitans en ligne, XIX - XX s → consulter cet ouvrage
- (oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF)
- Christian Laux, Dictionnaire occitan-français (Laux), Institut d’Estudis Occitans, 2001 → consulter en ligne
- Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2
- Gui Benoèt, Las plantas, lexic, IEO edicions, 2008, ISBN 978-2-85910-453-5
Forme de verbe
modifier| Voir la conjugaison du verbe rojar | ||
|---|---|---|
| Indicatif | Présent | |
| você/ele/ela roja | ||
| Impératif | Présent | (2e personne du singulier) roja |