knabo

Espéranto

Étymologie

(Date à préciser) Composé de la racine knab (« garçon ») et de la finale -o (substantif).

Nom commun

Cas	Singulier	Pluriel
Nominatif	knabo \ˈkna.bo\	knaboj \ˈkna.boj\
Accusatif	knabon \ˈkna.bon\	knabojn \ˈkna.bojn\

knabo \ˈkna.bo\ (pour une fille, on dit : knabino)

Knabo.

1. Garçon, jeune homme.
   • Tiu knabo amindumas la tutajn knabinojn.

     Ce garçon séduit toutes les filles.

   • Eĉ ni, knaboj, sciis, ke ne indas laŭte kriadi. — (Tim Westover, Tri Ruĝaj Knabinoj, Marvirinstrato, 2009, page 19)

     Même nous, enfants, nous savions que ce n’était pas la peine de crier tout haut.

Synonymes

• knabiĉo

Apparentés étymologiques

→ voir la catégorie Mots en espéranto comportant la racine knab 

• geknabo
• geknaboj
• knabo
• knaba
• knabaĉo
  • knabinaĉo
• knabaĵo
• knabeco
• knabego
• knabeto
• knabiĉo
• knabina
• knabino
• knabinejo
• knabineto
• anserknabo
  • anserknabino
• elfoknabo, elfknabo
  • elfoknabino, elfknabino
• ĥorknabo
• kuirknabo
• kurknaba
• kurknabo
  • kurknabino
• kurierknabo
• lernoknabo
• njo-knabo
• servoknabo
  • servoknabino
• stalknabo
• ŝipknabo
• verŝoknabo
  • verŝoknabino

Voir la liste

Prononciation

• Pays-Bas (partie continentale) (Wijchen) : écouter « knabo [Prononciation ?] »
• France (Toulouse) : écouter « knabo [Prononciation ?] »
• Montpellier (France) : écouter « knabo [Prononciation ?] » (débutant)

Références

Bibliographie

• knabo sur le site Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto (PIV)