Latin

edit

Etymology

edit

    From via (road, path) + -āticus (adjective-forming suffix).

    Pronunciation

    edit

    Adjective

    edit

    viāticus (feminine viātica, neuter viāticum); first/second-declension adjective

    1. Pertaining to traveling or a journey.

    Declension

    edit

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative viāticus viātica viāticum viāticī viāticae viātica
    genitive viāticī viāticae viāticī viāticōrum viāticārum viāticōrum
    dative viāticō viāticae viāticō viāticīs
    accusative viāticum viāticam viāticum viāticōs viāticās viātica
    ablative viāticō viāticā viāticō viāticīs
    vocative viātice viātica viāticum viāticī viāticae viātica

    Derived terms

    edit

    Descendants

    edit
    • English: viatic

    Noun

    edit

    viāticus m (genitive viāticī); second declension

    1. a ride; a journey or a trip in a vehicle, on an animal/object, etc.

    Declension

    edit

    Second-declension noun.

    References

    edit