English

edit

Etymology

edit

From Hindi तरफ़ (taraf).

Noun

edit

taraf (plural tarafs)

  1. A division of land in India, usually a (small) subdivision of a pargana.

Alternative forms

edit
edit

Albanian

edit

Etymology

edit

Borrowed from Ottoman Turkish طرف (taraf).[1][2][3]

Pronunciation

edit

Noun

edit

taraf m (plural tarafe) (colloquial)

  1. side, faction (in a group of people)
    tarafeinto factions
  2. party, movement (group of people with common goals)
  3. (derogatory) group of friends that take always each other's side

Derived terms

edit

References

edit
  1. ^ Meyer, G. (1891), “taráf”, in Etymologisches Wörterbuch der albanesischen Sprache [Etymological Dictionary of the Albanian Language] (in German), Strasbourg: Karl J. Trübner, →DOI, page 424
  2. ^ Topalli, Kolec (2017), “taraf”, in Fjalor Etimologjik i Gjuhës Shqipe [Etymological Dictionary of the Albanian Language] (in Albanian), Durrës, Albania: Jozef, page 1447
  3. ^ Bufli, G.; Rocchi, L. (2021), “taraf”, in A historical-etymological dictionary of Turkisms in Albanian (1555–1954), Trieste: Edizioni Università di Trieste, page 462

Further reading

edit
  • FGJSSH: Fjalor i gjuhës së sotme shqipe [Dictionary of the modern Albanian language]‎[1], 1980, page 1969

Crimean Tatar

edit

Etymology

edit

From Arabic طَرَف (ṭaraf).

Noun

edit

taraf (accusative [please provide], plural [please provide])

  1. side

Derived terms

edit

Cypriot Arabic

edit
Root
t-r-f
1 term

Etymology

edit

    Inherited from Arabic طَرَف (ṭaraf).

    Noun

    edit

    taraf m (plural turfén)

    1. end, extremity

    References

    edit
    • Borg, Alexander (2004), A Comparative Glossary of Cypriot Maronite Arabic (Arabic–English) (Handbook of Oriental Studies; I.70), Leiden and Boston: Brill, page 322

    Indonesian

    edit

    Etymology

    edit

    Inherited from Malay taraf, from Arabic طَرَف (ṭaraf, end, tip, point, edge).

    Pronunciation

    edit

    Noun

    edit

    taraf (plural taraf-taraf)

    1. class, degree, grade, level,
      Synonyms: derajat, mutu, tingkat, tingkatan
    2. position, status
      Synonyms: kedudukan, martabat
    3. phase, stage
      Synonym: stadium

    Derived terms

    edit

    Further reading

    edit

    Romanian

    edit

    Etymology

    edit

    Borrowed from Ottoman Turkish طرف (taraf), ultimately from Arabic طَرَف (ṭaraf).

    Pronunciation

    edit

    Noun

    edit

    taraf n (plural tarafuri)

    1. folk band

    Declension

    edit
    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative taraf taraful tarafuri tarafurile
    genitive-dative taraf tarafului tarafuri tarafurilor
    vocative tarafule tarafurilor

    Further reading

    edit

    Turkish

    edit

    Etymology

    edit

    Inherited from Ottoman Turkish طرف (end; side, edge; vicinity; region), ultimately from Arabic طَرَف (ṭaraf).

    Pronunciation

    edit
    • IPA(key): [tɑɾɑf]
    • Audio:(file)
    • Hyphenation: ta‧raf

    Noun

    edit

    taraf (definite accusative tarafı, plural taraflar or etraf)

    1. side; one half (left or right, top or bottom, front or back, etc.) of something or someone.
    2. side; a group of people of a certain allegiance or adherence. Usage examples: mother's side, German side in WWII, supporters/fans of a sports team, etc.
    3. (law) party; a person or group of people constituting a particular side in a contract or legal action.

    Declension

    edit
    Declension of taraf
    singular plural
    nominative taraf taraflar
    definite accusative tarafı tarafları
    dative tarafa taraflara
    locative tarafta taraflarda
    ablative taraftan taraflardan
    genitive tarafın tarafların
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular tarafım taraflarım
    2nd singular tarafın tarafların
    3rd singular tarafı tarafları
    1st plural tarafımız taraflarımız
    2nd plural tarafınız taraflarınız
    3rd plural tarafları tarafları
    definite accusative
    singular plural
    1st singular tarafımı taraflarımı
    2nd singular tarafını taraflarını
    3rd singular tarafını taraflarını
    1st plural tarafımızı taraflarımızı
    2nd plural tarafınızı taraflarınızı
    3rd plural taraflarını taraflarını
    dative
    singular plural
    1st singular tarafıma taraflarıma
    2nd singular tarafına taraflarına
    3rd singular tarafına taraflarına
    1st plural tarafımıza taraflarımıza
    2nd plural tarafınıza taraflarınıza
    3rd plural taraflarına taraflarına
    locative
    singular plural
    1st singular tarafımda taraflarımda
    2nd singular tarafında taraflarında
    3rd singular tarafında taraflarında
    1st plural tarafımızda taraflarımızda
    2nd plural tarafınızda taraflarınızda
    3rd plural taraflarında taraflarında
    ablative
    singular plural
    1st singular tarafımdan taraflarımdan
    2nd singular tarafından taraflarından
    3rd singular tarafından taraflarından
    1st plural tarafımızdan taraflarımızdan
    2nd plural tarafınızdan taraflarınızdan
    3rd plural taraflarından taraflarından
    genitive
    singular plural
    1st singular tarafımın taraflarımın
    2nd singular tarafının taraflarının
    3rd singular tarafının taraflarının
    1st plural tarafımızın taraflarımızın
    2nd plural tarafınızın taraflarınızın
    3rd plural taraflarının taraflarının

    Derived terms

    edit
    edit

    References

    edit

    Uzbek

    edit

    Etymology

    edit

    Inherited from Chagatai طرف (ṭrf), from Arabic طَرَف (ṭaraf).

    Pronunciation

    edit
    • Hyphenation: ta‧raf

    Noun

    edit

    taraf (plural taraflar)

    1. side

    Declension

    edit
    Declension of taraf
    singular plural
    nominative taraf taraflar
    genitive tarafning taraflarning
    dative tarafga taraflarga
    definite accusative tarafni taraflarni
    locative tarafda taraflarda
    ablative tarafdan taraflardan
    similative tarafdek taraflardek
    Possessive forms of taraf
    1st person singular
    singular plural
    nominative tarafim taraflarim
    genitive tarafimning taraflarimning
    dative tarafimga taraflarimga
    definite accusative tarafimni taraflarimni
    locative tarafimda taraflarimda
    ablative tarafimdan taraflarimdan
    similative tarafimdek taraflarimdek
    2nd person singular
    singular plural
    nominative tarafing taraflaring
    genitive tarafingning taraflaringning
    dative tarafingga taraflaringga
    definite accusative tarafingni taraflaringni
    locative tarafingda taraflaringda
    ablative tarafingdan taraflaringdan
    similative tarafingdek taraflaringdek
    3rd person singular
    singular plural
    nominative tarafi taraflari
    genitive tarafining taraflarining
    dative tarafiga taraflariga
    definite accusative tarafini taraflarini
    locative tarafida taraflarida
    ablative tarafidan taraflaridan
    similative tarafidek taraflaridek
    1st person plural
    singular plural
    nominative tarafimiz taraflarimiz
    genitive tarafimizning taraflarimizning
    dative tarafimizga taraflarimizga
    definite accusative tarafimizni taraflarimizni
    locative tarafimizda taraflarimizda
    ablative tarafimizdan taraflarimizdan
    similative tarafimizdek taraflarimizdek
    2nd person plural
    singular plural
    nominative tarafingiz taraflaringiz
    genitive tarafingizning taraflaringizning
    dative tarafingizga taraflaringizga
    definite accusative tarafingizni taraflaringizni
    locative tarafingizda taraflaringizda
    ablative tarafingizdan taraflaringizdan
    similative tarafingizdek taraflaringizdek
    3rd person plural
    singular plural
    nominative tarafi taraflari
    genitive tarafining taraflarining
    dative tarafiga taraflariga
    definite accusative tarafini taraflarini
    locative tarafida taraflarida
    ablative tarafidan taraflaridan
    similative tarafidek taraflaridek

    Derived terms

    edit

    Further reading

    edit