sincronism
Romanian
editEtymology
editBorrowed from French synchronisme. By surface analysis, sincron + -ism.
Noun
editsincronism n (plural sincronisme)
Declension
edit| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | sincronism | sincronismul | sincronisme | sincronismele |
| genitive-dative | sincronism | sincronismului | sincronisme | sincronismelor |
| vocative | sincronismule | sincronismelor | ||