English

edit

Etymology

edit

    Borrowed from Latin sapa.

    Noun

    edit

    sapa (uncountable)

    1. A reduction of must in Ancient Roman cuisine, made by boiling down grape juice or must in large kettles until reduced to a third of the original volume.

    See also

    edit

    Anagrams

    edit

    Ainu

    edit

    Alternative forms

    edit

    Pronunciation

    edit

    Noun

    edit

    sapa (Kana spelling サパ)

    1. (anatomy) head

    Balinese

    edit

    Pronunciation

    edit
    • IPA(key): /sapə/
    • Hyphenation: sa‧pa

    Etymology 1

    edit

    Cognate of Javanese ꦱꦥ (sapa, who (ngoko)), Indonesian siapa (who).

    Pronoun

    edit

    sapa (Balinese script ᬲᬧ)

    1. who

    Etymology 2

    edit

    From Sanskrit शाप (śāpa, curse).

    Noun

    edit

    sapa (Balinese script ᬰᬵᬧ)

    1. curse

    Further reading

    edit
    • sapa”, in Balinese–Indonesian Dictionary [Kamus Bahasa Bali–Indonesia] (in Balinese), Denpasar, Indonesia: The Linguistic Center of Bali Province [Balai Bahasa Provinsi Bali].

    Cebuano

    edit

    Etymology

    edit

    From Proto-Austronesian *sapaq.

    Pronunciation

    edit

    Noun

    edit

    sapa

    1. a small river; a creek

    Central Bikol

    edit

    Etymology 1

    edit

    Inherited from Proto-Austronesian *sapaq.

    Pronunciation

    edit
    • IPA(key): /ˈsapaʔ/ [ˈsa.paʔ]
    • Hyphenation: sa‧pa

    Noun

    edit

    sapà (Basahan spelling ᜐᜉ)

    1. a stream
    2. a creek, brook
      Synonym: sulong

    Etymology 2

    edit

    Pronunciation

    edit
    • IPA(key): /saˈpaʔ/ [saˈpaʔ]
    • Hyphenation: sa‧pa

    Noun

    edit

    sapâ (Basahan spelling ᜐᜉ)

    1. munch
    Derived terms
    edit

    Chavacano

    edit

    Etymology

    edit

    Borrowed from Hiligaynon sapa (stream), from Proto-Austronesian *sapaq.

    Pronunciation

    edit
    • IPA(key): /ˈsapaʔ/, [ˈsa.paʔ] (Cotabateño)
    • IPA(key): /saˈpaʔ/, [saˈpaʔ] (Zamboangueño)
    • Hyphenation: sa‧pa

    Noun

    edit

    sapà

    1. (Cotabateño, Zamboangueño) stream; creek
      Synonym: (Caviteño, Ternateño) esteros

    Cuyunon

    edit

    Etymology

    edit

    From Proto-Austronesian *sapaq.

    Noun

    edit

    sapa

    1. creek

    Dupaningan Agta

    edit

    Etymology

    edit

    From Proto-Austronesian *sapaq.

    Noun

    edit

    sapa

    1. stream; creek

    Noun

    edit

    sapa

    1. bubble; foam

    Finnish

    edit

    Etymology

    edit

    From Proto-Finnic *sapa. Related to Estonian saba.

    Pronunciation

    edit
    • IPA(key): /ˈsɑpɑ/, [ˈs̠ɑ̝pɑ̝]
    • Rhymes: -ɑpɑ
    • Syllabification(key): sa‧pa
    • Hyphenation(key): sa‧pa

    Noun

    edit

    sapa (dialectal)

    1. tail of an animal (more specifically the solid part of a tail)

    Declension

    edit
    Inflection of sapa (Kotus type 9*E/kala, pv gradation)
    nominative sapa savat
    genitive savan sapojen
    partitive sapaa sapoja
    illative sapaan sapoihin
    singular plural
    nominative sapa savat
    accusative nom. sapa savat
    gen. savan
    genitive savan sapojen
    sapain rare
    partitive sapaa sapoja
    inessive savassa savoissa
    elative savasta savoista
    illative sapaan sapoihin
    adessive savalla savoilla
    ablative savalta savoilta
    allative savalle savoille
    essive sapana sapoina
    translative savaksi savoiksi
    abessive savatta savoitta
    instructive savoin
    comitative See the possessive forms below.
    Possessive forms of sapa (Kotus type 9*E/kala, pv gradation)
    first-person singular possessor
    singular plural
    nominative sapani sapani
    accusative nom. sapani sapani
    gen. sapani
    genitive sapani sapojeni
    sapaini rare
    partitive sapaani sapojani
    inessive savassani savoissani
    elative savastani savoistani
    illative sapaani sapoihini
    adessive savallani savoillani
    ablative savaltani savoiltani
    allative savalleni savoilleni
    essive sapanani sapoinani
    translative savakseni savoikseni
    abessive savattani savoittani
    instructive
    comitative sapoineni
    second-person singular possessor
    singular plural
    nominative sapasi sapasi
    accusative nom. sapasi sapasi
    gen. sapasi
    genitive sapasi sapojesi
    sapaisi rare
    partitive sapaasi sapojasi
    inessive savassasi savoissasi
    elative savastasi savoistasi
    illative sapaasi sapoihisi
    adessive savallasi savoillasi
    ablative savaltasi savoiltasi
    allative savallesi savoillesi
    essive sapanasi sapoinasi
    translative savaksesi savoiksesi
    abessive savattasi savoittasi
    instructive
    comitative sapoinesi
    first-person plural possessor
    singular plural
    nominative sapamme sapamme
    accusative nom. sapamme sapamme
    gen. sapamme
    genitive sapamme sapojemme
    sapaimme rare
    partitive sapaamme sapojamme
    inessive savassamme savoissamme
    elative savastamme savoistamme
    illative sapaamme sapoihimme
    adessive savallamme savoillamme
    ablative savaltamme savoiltamme
    allative savallemme savoillemme
    essive sapanamme sapoinamme
    translative savaksemme savoiksemme
    abessive savattamme savoittamme
    instructive
    comitative sapoinemme
    second-person plural possessor
    singular plural
    nominative sapanne sapanne
    accusative nom. sapanne sapanne
    gen. sapanne
    genitive sapanne sapojenne
    sapainne rare
    partitive sapaanne sapojanne
    inessive savassanne savoissanne
    elative savastanne savoistanne
    illative sapaanne sapoihinne
    adessive savallanne savoillanne
    ablative savaltanne savoiltanne
    allative savallenne savoillenne
    essive sapananne sapoinanne
    translative savaksenne savoiksenne
    abessive savattanne savoittanne
    instructive
    comitative sapoinenne

    Anagrams

    edit

    French

    edit

    Pronunciation

    edit

    Verb

    edit

    sapa

    1. third-person singular past historic of saper

    Hiligaynon

    edit

    Etymology

    edit

    From Proto-Austronesian *sapaq.

    Pronunciation

    edit

    IPA(key): /saˈpaʔ/ [saˈpaʔ]

    • Hyphenation: sa‧pa

    Noun

    edit

    sapâ

    1. stream; creek

    Indonesian

    edit

    Pronunciation

    edit
    • IPA(key): /ˈsa.pa/
    • Rhymes: -pa, -a
    • Hyphenation: sa‧pa

    Etymology 1

    edit

    Inherited from Malay sapa. (This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)

    Noun

    edit

    sapa (plural sapa-sapa)

    1. greeting
      Synonym: salam
    Derived terms
    edit

    Etymology 2

    edit

    Pronoun

    edit

    sapa

    1. (colloquial) who
      Synonym: siapa

    Etymology 3

    edit

    Adjective

    edit

    sapa (comparative lebih sapa, superlative paling sapa)

    1. nonstandard form of safa (white)

    Further reading

    edit

    Italian

    edit
    Italian Wikipedia has an article on:
    Wikipedia it

    Etymology

    edit

    From Latin sapa.

    Pronunciation

    edit
    • IPA(key): /ˈsa.pa/
    • Rhymes: -apa
    • Hyphenation: sà‧pa

    Noun

    edit

    sapa f (plural sape)

    1. must (fruit juice) cooked and concentrated by boiling, used as a condiment

    Alternative forms

    edit

    Anagrams

    edit

    Javanese

    edit

    Romanization

    edit

    sapa

    1. romanization of ꦱꦥ

    Lakota

    edit

    Noun

    edit

    sapa

    1. black

    Latin

    edit

    Etymology

    edit

    From Proto-Italic *sapā, from Proto-Indo-European *sab-, *sap- (to taste). Compare the English cognate sap.

    Noun

    edit

    sapa f (genitive sapae); first declension

    1. A reduction of must in Ancient Roman cuisine, made by boiling down grape juice or must in large kettles until reduced to a third of the original volume.

    Declension

    edit

    First-declension noun.

    singular plural
    nominative sapa sapae
    genitive sapae sapārum
    dative sapae sapīs
    accusative sapam sapās
    ablative sapā sapīs
    vocative sapa sapae

    Descendants

    edit
    • Italo-Romance:
      • Italian: sapa, saba
    • Gallo-Italic:
    • Northern Gallo-Romance:
    • Southern Gallo-Romance:
    • Ibero-Romance:
      • Aragonese: sapia (probably influenced by Spanish)
    • Borrowings:

    References

    edit
    • sapa”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • sapa”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • "sapa", in Charles du Fresne du Cange, Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition with additions by D. P. Carpenterius, Adelungius and others, edited by Léopold Favre, 1883–1887)
    • sapa”, in Harry Thurston Peck, editor (1898), Harper’s Dictionary of Classical Antiquities, New York: Harper & Brothers

    Maguindanao

    edit

    Etymology

    edit

    Akin to Maranao sapa'.

    Verb

    edit

    sapa

    1. to swear

    Malay

    edit

    Pronunciation

    edit

    Etymology 1

    edit

    (This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)

    Noun

    edit

    sapa (plural sapa-sapa or sapa2)

    1. greeting
      Synonym: salam

    Verb

    edit

    sapa (Jawi spelling ساڤ)

    1. To greet
      Synonym: tegur

    Etymology 2

    edit

    Syncopic form of siapa.[1]

    Pronoun

    edit

    sapa

    1. (colloquial) Who.
      Alternative form: sape (schwa-variety)

    References

    edit
    1. ^ Hoogervorst, Tom (2015), “Malay youth language in West Malaysia”, in NUSA[1], volume 58, number 3, →DOI, archived from the original on 26 April 2025, page 29

    Further reading

    edit

    Mamanwa

    edit

    Noun

    edit

    sapa

    1. water

    References

    edit
    • Studies in Philippine Linguistics, volume 2 (1978), section on Mamanwa, pages 81-82

    Nigerian Pidgin

    edit

    Pronunciation

    edit

    Noun

    edit

    sapa

    1. (slang) This is a Nigerian slang term used to express a state of poverty or financial incapacity.
      I no get money because sapa don hook me. / I don't have money because sapa has hit me.
      (please add an English translation of this usage example)

    Old Javanese

    edit

    Pronunciation

    edit

    Etymology 1

    edit

    Cognate Indonesian sapa (to greet).

    Noun

    edit

    sapa

    1. address, speak, greet
    Derived terms
    edit
    Descendants
    edit
    • Javanese: ꦱꦥ (sapa, to greet)

    Etymology 2

    edit

    Pronoun

    edit

    sapa

    1. alternative spelling of syapa (who (interrogative pronoun))

    Further reading

    edit
    • "sapa" in P.J. Zoetmulder with the collaboration of S.O. Robson, Old Javanese-English Dictionary. 's-Gravenhage: M. Nijhoff, 1982.

    Pali

    edit

    Alternative forms

    edit

    Verb

    edit

    sapa

    1. imperative active second-person singular of sapati (to swear)

    Piedmontese

    edit

    Pronunciation

    edit

    Noun

    edit

    sapa f (plural sape)

    1. hoe

    Polish

    edit

    Etymology

    edit

    Back-formation from sapka.

    Pronunciation

    edit

    Noun

    edit

    sapa f

    1. (Chełmno, medicine) augmentative of sapka

    Further reading

    edit
    • Gustaw Pobłocki (1887), “sapa”, in Słownik kaszubski z dodatkiem idyotyzmów chełmińskich i kociewskich (in Polish), 2 edition, Chełmno, page 141

    Quechua

    edit

    Adjective

    edit

    sapa

    1. every, each, any
    2. alone, only, unique, one and only

    See also

    edit

    Noun

    edit

    sapa

    1. (grammar) singular

    Declension

    edit
    Declension of sapa
    singular plural
    nominative sapa sapakuna
    accusative sapata sapakunata
    dative sapaman sapakunaman
    genitive sapap sapakunap
    locative sapapi sapakunapi
    terminative sapakama sapakunakama
    ablative sapamanta sapakunamanta
    instrumental sapawan sapakunawan
    comitative sapantin sapakunantin
    abessive sapannaq sapakunannaq
    comparative sapahina sapakunahina
    causative saparayku sapakunarayku
    benefactive sapapaq sapakunapaq
    associative sapapura sapakunapura
    distributive sapanka sapakunanka
    exclusive sapalla sapakunalla
    Possessive forms of sapa
    ñuqap - first-person singular
    ñuqap (my) singular plural
    nominative sapay sapaykuna
    accusative sapayta sapaykunata
    dative sapayman sapaykunaman
    genitive sapaypa sapaykunap
    locative sapaypi sapaykunapi
    terminative sapaykama sapaykunakama
    ablative sapaymanta sapaykunamanta
    instrumental sapaywan sapaykunawan
    comitative sapaynintin sapaykunantin
    abessive sapayninnaq sapaykunannaq
    comparative sapayhina sapaykunahina
    causative sapayrayku sapaykunarayku
    benefactive sapaypaq sapaykunapaq
    associative sapaypura sapaykunapura
    distributive sapayninka sapaykunanka
    exclusive sapaylla sapaykunalla
    paypa - third-person singular
    paypa (his/her/its) singular plural
    nominative sapan sapankuna
    accusative sapanta sapankunata
    dative sapanman sapankunaman
    genitive sapanpa sapankunap
    locative sapanpi sapankunapi
    terminative sapankama sapankunakama
    ablative sapanmanta sapankunamanta
    instrumental sapanwan sapankunawan
    comitative sapanintin sapankunantin
    abessive sapanninnaq sapankunannaq
    comparative sapanhina sapankunahina
    causative sapanrayku sapankunarayku
    benefactive sapanpaq sapankunapaq
    associative sapanpura sapankunapura
    distributive sapaninka sapankunanka
    exclusive sapanlla sapankunalla
    ñuqaykup - first-person exclusive plural
    ñuqaykup (our(excl)) singular plural
    nominative sapayku sapaykukuna
    accusative sapaykuta sapaykukunata
    dative sapaykuman sapaykukunaman
    genitive sapaykupa sapaykukunap
    locative sapaykupi sapaykukunapi
    terminative sapaykukama sapaykukunakama
    ablative sapaykumanta sapaykukunamanta
    instrumental sapaykuwan sapaykukunawan
    comitative sapaykuntin sapaykukunantin
    abessive sapaykunnaq sapaykukunannaq
    comparative sapaykuhina sapaykukunahina
    causative sapaykurayku sapaykukunarayku
    benefactive sapaykupaq sapaykukunapaq
    associative sapaykupura sapaykukunapura
    distributive sapaykunka sapaykukunanka
    exclusive sapaykulla sapaykukunalla

    Spanish

    edit

    Pronunciation

    edit
    • IPA(key): /ˈsapa/ [ˈsa.pa]
    • Rhymes: -apa
    • Syllabification: sa‧pa

    Etymology 1

    edit

    Feminine form of sapo (toad).

    Noun

    edit

    sapa f (plural sapas)

    1. female equivalent of sapo: a female toad or peeper

    Etymology 2

    edit

    Borrowed from Latin sapa.

    Noun

    edit

    sapa f (plural sapas)

    1. a reduction of must in Ancient Roman cuisine, made by boiling down grape juice or must in large kettles until reduced to a third of the original volume

    Further reading

    edit

    Tagalog

    edit

    Etymology 1

    edit

    From Proto-Austronesian *sapaq (stream; river).

    Pronunciation

    edit

    Noun

    edit

    sapà (Baybayin spelling ᜐᜉ)

    1. small stream; rivulet; brook; creek
    See also
    edit

    Etymology 2

    edit

    Pronunciation

    edit

    Noun

    edit

    sapà (Baybayin spelling ᜐᜉ)

    1. chewing into a pulp
      Synonyms: ngata, pagngata
    2. pulp or residue of something chewed
      Synonyms: sapal, bagas, bagaso, pinamangusan
    3. chewed betel pepper
    Derived terms
    edit

    Anagrams

    edit

    Tausug

    edit

    Pronunciation

    edit
    • (Sinūgan Parianun) IPA(key): /sapa/ [saˈpa]
    • Rhymes: -a
    • Syllabification: sa‧pa

    Noun

    edit

    sapa (Sulat Sūg spelling سَفَ)

    1. oath

    Derived terms

    edit

    Turkish

    edit

    Pronunciation

    edit
    • IPA(key): /saˈpa/
    • Hyphenation: sa‧pa

    Etymology 1

    edit

    Inherited from Ottoman Turkish صاپه (sapa, out of a straight road or direction, on one side, secluded),[1] from Ottoman Turkish صاپمق (sapmaḳ, to swerve, to deviate, to diverge, to go astray), from Proto-Turkic *sap- (to leave the way, to go astray, to deviate),[2][3] morphologically sap- +‎ -a.

    Adjective

    edit

    sapa

    1. Away from the centre, secluded, remote; off the beaten path.
      Synonyms: kuytu, tenha, ücra
    2. Out of the main road, accessed by deviating to a side road.
    Declension
    edit
    Predicative forms of sapa
    present tense
    positive declarative positive interrogative
    ben (I am) sapayım sapa mıyım?
    sen (you are) sapasın sapa mısın?
    o (he/she/it is) sapa / sapadır sapa ?
    biz (we are) sapayız sapa mıyız?
    siz (you are) sapasınız sapa mısınız?
    onlar (they are) sapa(lar) sapa(lar) ?
    past tense
    positive declarative positive interrogative
    ben (I was) sapaydım sapa mıydım?
    sen (you were) sapaydın sapa mıydın?
    o (he/she/it was) sapaydı sapa mıydı?
    biz (we were) sapaydık sapa mıydık?
    siz (you were) sapaydınız sapa mıydınız?
    onlar (they were) sapaydılar sapa mıydılar?
    indirect past
    positive declarative positive interrogative
    ben (I was) sapaymışım sapa mıymışım?
    sen (you were) sapaymışsın sapa mıymışsın?
    o (he/she/it was) sapaymış sapa mıymış?
    biz (we were) sapaymışız sapa mıymışız?
    siz (you were) sapaymışsınız sapa mıymışsınız?
    onlar (they were) sapaymışlar sapa mıymışlar?
    conditional
    positive declarative positive interrogative
    ben (if I) sapaysam sapa mıysam?
    sen (if you) sapaysan sapa mıysan?
    o (if he/she/it) sapaysa sapa mıysa?
    biz (if we) sapaysak sapa mıysak?
    siz (if you) sapaysanız sapa mıysanız?
    onlar (if they) sapaysalar sapa mıysalar?

    For negative forms, use the appropriate form of değil.

    edit

    Etymology 2

    edit

    From sap (handle, stem) +‎ -a (dative suffix)

    Noun

    edit

    sapa

    1. dative singular of sap

    Etymology 3

    edit

    See the etymology of the corresponding lemma form.

    Verb

    edit

    sapa

    1. third-person singular optative of sapmak

    References

    edit
    1. ^ Redhouse, James W. (1890), “صاپه”, in A Turkish and English Lexicon[2], Constantinople: A. H. Boyajian, page 1151
    2. ^ Starostin, Sergei; Dybo, Anna; Mudrak, Oleg (2003), “*sap-”, in Etymological dictionary of the Altaic languages (Handbuch der Orientalistik; VIII.8), Leiden, New York, Köln: E.J. Brill
    3. ^ Nişanyan, Sevan (2002–), “sap-”, in Nişanyan Sözlük

    Further reading

    edit

    Waray-Waray

    edit

    Etymology

    edit

    From Proto-Austronesian *sapaq.

    Noun

    edit

    sapâ

    1. brook; rivulet; creek

    Yámana

    edit

    Noun

    edit

    sapa

    1. blood

    Yanomam

    edit

    Etymology

    edit

    Borrowed from Romance, ultimately from Latin sappa; compare Italian zappa, Portuguese sapa (shovel), Spanish zapa (shovel),

    Noun

    edit

    sapa (unclassified holonym; singulative sapa a, dual sapa kipë, plural sapa pë)

    1. hoe

    References

    edit
    • Perri Ferreira, Helder (2017), Yanomama Clause Structure[3], volume 1, Utrecht: LOT, →ISBN, page 115

    Yoruba

    edit

    Etymology

    edit

    From (to apply) +‎ ipá (force).

    Pronunciation

    edit

    IPA(key): /sā.k͡pá/

    Verb

    edit

    sapá

    1. to endeavour; to make an effort; to strive
      Synonym: gbìyànjú
      Òbí rẹ̀ ti sapá gidigidi láti pèsè oúnjẹ fún un.Her parents have tried so hard to provide food for her.

    Derived terms

    edit